Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Fijn dat Bart Brinkman nog eens over de hekel wordt gehaald. De wijze waarop hij indertijd de Oosterweelverbinding met de Lange Wapper verdedigde en daarmee probeerde aan te tonen dat de Antwerpenaars dikke egoïsten waren die de zegeningen van deze verbinding maar niet wilden inzien en Vlaanderen deden stilstaan, past in hetzelfde verhaal. Brinkman hangt zijn buikje naar waar het hem het best uitkomt. Hij weet perfect welke gevestigde krachten hij van dienst kan zijn. Hij doet vooral aan stemmingmakerij. En daarmee doet hij het tegenovergestelde van wat een echte journalist zou moeten doen, onvermoeibaar spitten, op zoek naar de waarheid, niet bevreesd om het establishment de oren te wassen, halve waarheden en hele onwaarheden te ontkrachten. Maar helaas, de dagbladen begeven zich steeds verder in de richting van de 'boekskes'. In plaats van een krant vol nieuwsfeiten slepen we steeds meer kook-, reis- en roddelrubrieken mee en allerlei vormen van verkapte publiciteit. De journalisten die daarmee bezig zijn, kunnen geen onderzoek doen. In dergelijk biotoop gedijen figuren zoals Brinkman uitstekend.