Vooruit Vanuit de Regio's

De Vooruitgroep geeft ons in haar conclusie als waarschuwing het volgende mee : "Met dat verschil dat we als autonome Vlaamse regio nog verder meegezogen zullen worden in een geografische competitiespiraal met andere regio’s, die de ruimte voor echt democratische politieke keuzes nog zal verkleinen." Dit angstbeeld lijkt weinig een op historische feiten gebouwde visie te zijn. In Spanje ging democratisering en regionalisering samen. Duitsland kent al sinds lang een positieve regionalistische staatsstructuur van autonome "Länder". In het quasi confederale Duitsland is zelfs de sociale zekerheid regionale materie maar zonder een democratisch deficit. Zwitserland is een ander voorbeeld van een confederaal huishouden waar democratie zeer dicht bij de burger staat. Regionalisering en democratisering gaan dus wel degelijk samen en regionalisering is in Europa zelfs expliciet het resultaat van democratisering.
China is ook een voorbeeld maar dan van een centraal geleide staat die het zeer moeilijk heeft met democratisering en regionalisering. En die meer dan een ander in een "geografische competitiespiraal met andere regio’s" van de wereld is verwikkeld.
Ik zou dan ook graag de Vooruitgroep uitnodigen om dat doemdenken over regionalisering in de context van liberalisering en mondialisering overboord te gooien. En te kiezen voor meer autonomie voor Vlaanderen, voor Wallonië, voor Brussel in een sociaal Europa. Een sociaal Europa dat de fundamenten leggen kan voor een echte sociale zekerheid die niet ten dienste staat van een staatsstructuur vormgegeven door bepaalde klassen ergens begin 19de eeuw. Maar ten dienste van elke mens op deze wereld. Een wereldwijde sociale zekerheid, zoals Gorik Ooms, directeur van Artsen Zonder Grenzen, voor pleit in het mei-nummer van MO-magazine. En die kan vormgegeven worden door democratische structuren die zo dicht mogelijk bij de burgers staan. Wat mij betreft dus vanuit de regio's van Europa en de wereld.

---
15 augustus 1912 :
"Une Belgique faite de l'union de deux peuples indépendants et libres, accordés précisément à cause de cette indépendance réciproque, ne serait-elle pas un Etat infiniment plus robuste qu'une Belgique dont la moitié se croirait opprimée par l'autre moitié?"
( Jules Destrée, Waals socialistisch politicus, in zijn "Lettre au roi sur la séparation de la Wallonie et de la Flandre" )
---
1937 :
Jef van Extergem, Ferdinand Minnaert, René Dillen en Bert Van Hoorick richten in de schoot van de KPB de Vlaamse Kommunistische Partij (VKP) op. De VKP brengt de eisen voor Vlaams zelfbestuur in de schoot van de kommunistische beweging.
---
1973
"Zolang de flaminganten het klassekarakter van de nationale strijd niet zullen inzien en de linkse krachten er de leiding niet willen van nemen, zolang zal de werkelijke nationale bevrijding nog op zich laten wachten, en zal Vlaanderen een levend anachronisme blijven. Vlaamse strijd is klassenstrijd, en omgekeerd."
( uit : Vlaamse strijd socialistisch. Een Marxistische analyse. Manifest van "De Witte Kaproenen")
---
Oktober 2007
"Ik ben namelijk overtuigd dat de onafhankelijkheid van Vlaanderen en Wallonië een goede zaak zou zijn voor beide volkeren, inzonderheid de werkende bevolking."
( Jef Turf - gewezen ondervoorzitter van de Kommunistische Partij van België, gewezen hoofdredacteur van De Rode Vaan, mede-auteur van het Gravensteenmanifest - in een open brief aan het ABVV )

Reageren

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.