Franstalige onwil

U schrijft:

" ... Zolang Vlaanderen blijft botsen met de onverzettelijkheid van de Franstaligen om het Nederlandstalig karakter te eerbiedigen komt er in dit land geen oplossing voor BHV of welk ander communautair probleem... " 

DIT is inderdaad wellicht DE kern van de communautaire problemen waar we mee zitten.

Prof. Van Parijs, woordvoerder van de in deze toch ‘onverdachte’ Paviagroep schreef "dat de Franstaligen ermee moeten ophouden Vlaams-Brabant te beschouwen als een koloniaal uitbreidingsgebied voor diegenen die zich benepen voelen binnen de grenzen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest." (Le Soir, 12.01.08). Wilfried Martens (lid van B-Plus) zegde in een recent interview op radiozender Klara: “een van de voorwaarden voor het voortbestaan van een federaal België is dat de Franstaligen ‘vrede’ willen sluiten, en ophouden met hun eisen tot territoriale uitbreiding van het Franstalig gebied."

Ze zeggen hetzelfde als u, met andere woorden. Maar blijkbaar hebben de Franstalige partijen daar geen oren naar, en blijven ze uit op confrontatie. Dan helpt natuurlijk geen enkel voorstel tot een compromis, hoe het er ook uitziet, en loopt het huidige federale België op zijn laatste beentjes, juist dat waar de Franstaligen blijkbaar een heilige schrik voor hebben (zie de paniek tijdens de TV-uitzending Bye Bye Belgium). Met hun door u aangehaalde 'cultuur- en taalsuperioriteitsgevoel' brengen ze juist het einde steeds dichterbij. Is dat nu blindheid door hun superioriteitsgevoel, of denken ze vanuit dat superioriteitsgevoel dat de Vlamingen wel weer zullen toegeven? Wellicht beide? Dat ze zoveel mogelijk federaal willen houden, en toch de Vlamingen blijven ergeren met hun taalsuperioriteit en expansie-eisen versta ik helemaal niet. 

Reageren

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.