Nieuw Pierke - Forum over democratie

In een interview met Karel De Gucht zaterdag j.l. toont deze zich een tegenstander van de democratie, gezien de kiezer alleen mag stemmen als het de gevestigde particratie goed uitkomt. 

In zijn interview in De Standaard zaterdag 5 juli deed volgende uitspraak enkele Franstalige politici geïrriteerd reageren:
"Ten tweede zijn de Franstaligen vorig jaar aan de onderhandelingen begonnen met de idee dat ze gewoon neen zouden blijven zeggen. 'En als wij neen blijven zeggen, zal dat probleem zich wel vanzelf oplossen', is de redenering. Daar zit een grove denkfout in. Het Belgische systeem is gebaseerd op twee gemeenschappen, de Nederlandstalige en de Franstalige, met checks and balances voor de bescherming van de Franstalige minderheid. De Franstaligen interpreteren dat als een soort vetorecht. Het systeem kan niet functioneren als de minderheid vindt dat zij gewoon op alles een vetorecht heeft. In een democratie heeft ook een meerderheid haar rechten. Op termijn zal de wet van het getal altijd doorwegen." De Gucht zou er de logische conclusie moeten uit trekken dat het systeem nu al niet meer functioneert, want de stemming van de splitsing van BHV met een gewone meerderheid van Vlaamse stemmen is een perfect legale zaak, gezien deze materie niet onder de speciale wetten valt waarbij er een meerderheid in elke taalgroep moet zijn.

Maar de Franstaligen menen dus dat ze voor alles een vetorecht hebben. Het bewijs werd geleverd door de voorzitter van het Waals parlement Happart, die als reactie op De Gucht stelde dat als de Vlaamse meerderheid alleen een wet stemt, er geen regering meer is, en de wet dus niet wordt uitgevaardigd. Zelfs een toch onverdachte stem in dit debat, Vincent de Coorebyter, algemeen directeur van het Crisp, meent dat een dergelijke stemming over BHV met een eenvoudige Vlaamse meerderheid geen breuk is van het federalisme, maar wel dat de Franstaligen 'in de geest' al dicht bij zo een vetorecht staan. (Zie ook 'Un projet con-fédéral', hier ....). Toch laten de Vlaamse partijen zich dat welgevallen. In plaats van de Franstaligen duidelijk te maken dat een stemming van de splitsing van BHV met een Vlaamse meerderheid binnen de gemaakt afspraken van het Belgisch federaal systeem blijft, gaat men onderhandelen over al of niet een corridortje, of andere compensaties. Hiermee glijdt men steeds verder af naar een dictatuur van een minderheid, die er, naar eigen zeggen, alleen op uit is haar voordelen te behouden. (Moureaux: "België interesseert ons niet meer als de interpersoonlijke solidariteit wordt afgeschaft."). Als de Franstaligen menen dat ze op alles een veto moeten krijgen, moet er daarover onderhandeld worden, niet over een corridortje. En over de prijs die ze daarvoor willen betalen.

Een andere uitspraak is echter veel ernstiger, en toont een totaal gebrek aan respect voor de democratie.

Op het eind van het interview zegt hij: "Ik vrees dat als we in dit klimaat verkiezingen houden, de enige winnaars de populistische partijen zijn. Dat wordt een zeer slechte zaak voor de democratie. Daarna zal je een akkoord moeten vinden met een nog smallere basis van politici die compromisbereid zijn."
Dus liever geen verkiezingen, als die andere partijen meer stemmen zouden opleveren. De concurrenten worden ook meteen afgedaan als 'populistisch'. Dat die zouden winnen, is volgens hem geen slechte zaak voor de regeringspartijen, maar wel VOOR DE DEMOCRATIE... Maar zelfs na verkiezingen waarbij de 'populisten' zouden winnen, ziet hij dezelfde partijen als vandaag terug aan tafel schuiven om verder te onderhandelen. Een uitspraak van de kiezer moet vermeden worden, en zelfs daarna hoeft men er geen rekening mee te houden. Verkiezingen zijn dus maar nuttig als de regeringspartijen geen (al te) groot risico op verlies vrezen, anders kan men er beter geen houden. Zullen die 'compromisbereide' politici dan wel een akkoord kunnen bereiken, 'op een smallere basis'? Is het niet juist omdat die 'compromisbereide' politici er niet uit geraken dat de 'populisten' een kans krijgen? Was niet ooit zijn partij en haar leider een grote voorstander van burgermanifesten en referendums?