Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Als ik reacties lees van jongeren zoals hierboven (ik denk dat u een jonge vrouw bent) valt het me telkens op hoe pover het taalgebruik is en hoe veel grammaticale fouten en schrijffouten er in de teksten staan. Ikzelf ben van zeer eenvoudige afkomst en dialectsprekend van huize uit, maar mijn ouders en mijn familie hebben er altijd naar gestreefd om vooruit te komen -niet noodzakelijk in de betekenis van meer materiële welstand, maar wel wat betreft studeren en intellectuele mogelijkheden. Als jongeren met autochtone wortels (en waarschijnlijk dubbele nationaliteit) hebben briefschrijvers zoals het meisje hierboven onnoemlijk veel meer kansen dan wij autochtone arbeiderskinderen uit de jaren '50 en '60 ooit gehad hebben. Verkiezen zij dan echt die kansen te vergooien voor een zelfgekozen godsdienstig symbool dat een uiting moet zijn voor hun hele persoonlijkheid als mens?