Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Groene yuppies (Mark Grammens)
Groen brengt een boodschap "die vooral aanslaat bij een jong, stedelijk en bovenbemiddeld publiek" (Yves Desmet, in De Morgen, 7.10.00). Het is een partij "die het goed blijft doen bij hooggeschoolden, studenten en mensen uit de hogere sociale groepen" (De Standaard, 9.6.07). In Duitsland is dat trouwens ook zo. Volgens een analyse waaruit Le Monde (28.6.09) citeert, bereiken de groenen ook daar "les urbains aisés" (de beter gesitueerde stedelingen). In Hamburg bijvoorbeeld halen de groenen hun stemmen haast uitsluitend in de wijk waar de yuppies en jonge academici wonen, die zich in hun stemgedrag minder laten leiden door een ideologie dan door een romantisch gevoel. Mieke Vogels komt daar rond voor uit (in Knack, 28.1.09), en zegt: "Wij richten ons traditioneel op hoger opgeleide tweeverdieners in de stad, mensen die het zelf goed hebben, maar die het belangrijk vinden om op te komen voor wie minder heeft". Op grond van dit laatste kan Groen zich dan ook "links" noemen. Méér nog, volgens Vogels op het jongste partijberaad "moet (door Groen) links worden heruitgevonden" (De Morgen, 5.10.09). Nog Vogels (in Knack, 28.1.09): "De SP is niet echt een linkse partij meer. Groen moet de motor van links in Vlaanderen worden". Met alle respekt voor mensen die dromen najagen, maar dat is een illusie: Groen zal er nooit in slagen de zeer vele arbeiders die de SP de rug hebben toegekeerd, terug te winnen voor "links". En derhalve zal Groen elektoraal blijven zweven ergens net boven de vijf procent, zoals thans, dat is zo ongeveer het beter gesitueerde vrijblijvende linkse publiek van Vlaanderen. Tenzij Groen een echte milieupartij zou willen worden, en eindelijk gaat beseffen dat er een hele grote groep milieubewuste mensen is die er zich zeer aan ergert dat het milieutema wordt gemonopoliseerd door een partij met een linkse agenda, en wat méér is: een partij die moedwillig elke eventuele niet-linkse steun en aanhang afwijst. Luister maar naar Vera Dua, oud-voorzitster (in De Morgen, 11.4.09): "Binnen de ekologische bewegingen heb je veel strekkingen, zelfs extreemrechtse natuurliefhebbers. Het blijft erg belangrijk je van hen te distantiëren", - en dus klein te blijven, en niet echt iets aan het milieu te kunnen doen, want dat is wel de konsekwentie van dit exclusivisme.
Mark Grammens, Journaal nr. 561, 22 okt ''09
België onderuit (Mark Grammens)
Eenmaal opnieuw verzeild in de schuldenspiraal, zal het rentebedrag dat België, dat is de algemene vergadering van belastingbetalers, jaarlijks zal moeten opbrengen, ook steeds meer gaan stijgen, zodat er een zogenaamde rentesneeuwbal aan het rollen gaat. Dat is tot circa 2011 nog haalbaar, maar daarna mag worden verwacht dat de rentevoet, die nu uitzonderlijk laag ligt, ook weer gaat stijgen en wordt de situatie dramatisch. Bovendien zal België ondertussen geen enkele eventuele nieuwe financiële of ekonomische krisis meer aankunnen, omdat het over niet de minste budgettaire ruimte meer zal beschikken. Dat is het toekomstperspektief, ons nagelaten door CD&V-PS-MR-CdH-VLD....
In letterlijk al onze buurlanden staat een programma van bezuinigingen in de overheidssektor op het regeringsprogramma. In Groot-Brittannië zijn regering (Labour) en oppositie (Konservatieven) het erover eens dat de staatsschuld omlaag moet. De oppositie gaat daar zelfs de verkiezingen van volgend jaar tegemoet met de belofte onmiddellijk nadat ze aan de macht zal komen, de uitgaven met 23 miljard pond te verminderen, en de pensioenleeftijd op te trekken tot minimum 66 jaar. (Kunt u zich voorstellen dat een Belgische oppositiepartij, bijvoorbeeld SP of Groen, met een dergelijk programma naar de verkiezingen trekt?)... Deze periode zal de geschiedenis ingaan als een van "onmacht en onwil, verergerd door een totaal gebrek aan moed en verantwoordelijkheidszin", want er is zelfs "niet eens een aanzet om het tij te keren" aldus Jan Segers (in Het Laatste Nieuws, 12.10.09)...
De baas van de Franse holding Suez, die de Belgische energiesektor in handen heeft, verklaarde dat België kan fluiten naar de 500 miljoen euro die Suez aan supplementaire belastingen zou dienen te betalen, en die als zodanig in de begroting ingeschreven staan. De Belgische minister van Energie, een vertrouwensman van Di Rupo, had zich kennelijk vergist. Suez zal welgeteld nul euro bijkomend afdragen. Van Rompuy en de zijnen bleken dus ook nog valsheid in geschrifte te hebben gepleegd, of is het indienen van een van begroting tegenwoordig geworden tot ordinaire oplichterij? En wat zegt een minister van Begroting (Van Hengel, VLD) dan? Geen zorg, orakelt hij, we verhogen de staatsschuld gewoon met 500 miljoen, en alles klopt.
Dit zijn praktijken waar in Europa tot hiertoe alleen Silvio Berlusconi mee weg kon geraken. Voor België is het een affront, pijnlijker dan alles wat een Berlusconi al heeft ondernomen. Een Belgenmop, zo blijkt uit de wereldpers. Niemand neemt dit land immers nog serieus, en niemand kijkt verrast op van een begroting die inkomsten vermeldt die er niet zijn.
Mark Grammens, Journaal nr. 561, 22 okt '09
Sociaaldemocratie en islam (Geert van Istendael)
Tot niet zo heel lang geleden deden linkse mensen alsof het totalitaire obscurantisme binnen de islam niet veel voorstelde. Een oprisping van een duister verleden, meer niet, dat zou allemaal wel gauw overwaaien. En wie zich al te kritisch uitliet over de islam hier, was al gauw een hele of halve fascist. Islamofoob, beten ze je toe. Bijten ze je toe, nog steeds. Ze bedoelen: racist... Kritiek op een religie, ideologiekritiek dus, wordt verward met rassenhaat. Dat is niet zomaar onzindelijk denken. Dat is kwade trouw. Het is een poging om iedere vorm van kritiek in de kiem te smoren.
Welnu, ik verafschuw iedere godsdienst die de wereld wil onderwerpen....
De sharia is onduldbaar. De vijfentachtig sharia-rechtbanken in Groot-Brittannië zijn stuk voor stuk een schande en moeten dicht. De leer die gebiedt iemand af te ranselen omdat hij een glas bier drinkt, is onduldbaar. De leer die gebiedt een overspelige vrouw te stenigen, is onduldbaar. De leer die gebiedt homo's te doden, is onduldbaar. De leer die gebiedt de afvallige te doden, is onduldbaar. De leer die de dood verkiest boven het leven en mensen ertoe brengt tientallen doodgewone medeburgers aan stukken te rijten, is onduldbaar. Dat grappenmakers die de profeet beledigen doodsbedreigingen krijgen en moeten onderduiken, is onduldbaar. Wij mogen alles en iedereen beledigen, de paus, de keizerin van Bombarië, mij, de sociaaldemocratie, de god van de christenen en al zijn profeten, Allah en zijn enige profeet. Alles. Of we dat ook moéten doen, is een heel andere kwestie. Godslastering is zeker geen plicht, dat spreekt nogal vanzelf. Maar het zou evenzeer vanzelf moeten spreken dat een verbod op blasfemie altijd een aantasting is van het recht op vrije meningsuiting en dat een democratie dat nooit mag tolereren, zo niet gaat ze eraan. Indien de sociaaldemocratie het met mij op één van die punten niet eens is, dan wil ik met de sociaaldemocratie niets meer te maken hebben. Dan is de sociaaldemocratie rechts. Anti-emancipatorisch. Een ideologie van onderdrukking. Een bedreiging voor de democratie en voor de beschaving die ermee verbonden is. Dan is de sociaaldemocraat de bondgenoot van de ayatollah...
Alleen een islam die onze grondwettelijke rechten en vrijheden zonder voorbehoud respecteert en openlijk belijdt, is welkom. Is het dan de islam niet meer? Maar de veelvormigheid binnen de islam is enorm! Waarom zou een Europese islam zich moeten plooien naar Saudi-Arabische wreedheid?...
Geert van Istendael, essayist, dichter en schrijver, in tijdschrift Sampol (Samenleving en Politiek), nr 08/09, oktober '09
SP en migratie (Janssens en Termont)
Claude Demelenne, hoofdredacteur van Le Journal du Mardi, beweerde onlangs dat de sociaaldemocratie het in heel Europa moeilijk heeft omdat ze geen antwoorden heeft op twee uitdagingen: veiligheid en migratie. Links moet taboes laten varen, minder politiek correct en laks zijn, zegt hij.
Patrick Janssens: "Ik ben het daar persoonlijk mee eens, hoewel ik betwijfel of dat de oorzaak is van de electorale problemen van links. Dat lijkt me wat simpel. Maar wij hebben het als beweging en in Vlaanderen als partij wel moeilijk gehad met die thema's. Zowel ons politiek personeel als ons electoraat is altijd erg verdeeld geweest tussen een zeer emancipatorische, libertaire visie en een 'flinksere' visie. Ik geloof dat een verhaal van kansen én verantwoordelijkheden goed kan worden geïntegreerd in een socialistisch beleid, zonder dat je in extremen moet vervallen. Maar ik geef toe dat we het daar in de praktijk moeilijk mee hebben."
Beschrijf je niet een beetje het verschil tussen de twee socialistische burgemeesters Patrick Janssens en Daniël Termont? In de perceptie is Janssens flinkser dan Termont.
Daniël Termont: "We zijn twee verschillende persoonlijkheden en hebben soms andere visies. Maar ik ben het met Patrick eens dat wij gedurende tientallen jaren de fout hebben begaan om over dit onderwerp te zwijgen. Ik herinner me de partijbureaus van vroeger nog: 'Dat is ons thema niet. Dat is het thema van het Vlaams Blok.' Wij hadden moeten zien dat de mensen in de volkswijken problemen hadden met kinderen die tot drie uur 's nachts op straat voetbalden, met jongeren die drugs verhandelden... Maar nee, daar mocht niet over gesproken worden. We hadden toen al een sociale aanpak moeten afdwingen, zoals we dat vandaag doen met gebiedsgerichte werking, straathoek- en buurtwerking, lokale agenten, schoolbegeleiding enzovoort."
Interview van Jan de Zutter in het tijdschrift Sampol (Samenleving en Politiek), nr 08/09, oktober '09
Debacle van links (Mark Grammens)
In tegenstelling tot wat velen aanvankelijk verwacht hadden, heeft "links" in Europa niet geprofiteerd van de financiële en ekonomische krisis, integendeel. Partijen als de SPD (Duitsland), PvdA (Nederland) en Labour (Engeland) hebben voortreffelijk aan krisisbeheer gedaan, of althans de banken van de ondergang gered, maar dat heeft hun geen stemmen opgeleverd. De verklaring hiervoor is haast zeker dat de kiezer van linkse regeringspartijen iets anders had verwacht dan een symptomenbestrijding. Men heeft de indruk dat traditioneel linkse kiezers pas nu, door de aanpak van de krisis, hebben begrepen dat hun partij niet meer het sociale idealisme van vroeger bezit, en deze bewogenheid vervangen heeft door een pragmatisme dat nog slechts door zeer flauwe sociale refleksen wordt begeleid.....
Zelfs indien men vasthoudt aan het platte pragmatisme van het hedendaagse socialisme, hoeft dit dan te betekenen dat men meedeint op de beurskoersen, vreemde landen bombardeert, en alle heil verwacht van het liberalisme? Betekent pragmatisme dat men de verworpenen der aarde in de steek laat en het plebejisch radikalisme schuwt? Is de voedingsbodem weggenomen die links oorspronkelijk zijn bestaansrecht gaf? Of zou het niet eerder zo zijn, dat armoede, onrechtvaardigheid, sociale ongelijkheid, intolerantie, en ook het imperialisme in zijn militaire gedaante, nog evidenter zijn dan enkele jaren geleden? En dat er nog meer is dan arbeid - hoe belangrijk en prioritair ook - dat de mensen beweegt, en dat de sociaal-demokratie er goed aan zou doen om terug te bukken naar de jaren van de vooroorlogse eko-nomische krisis, toen zij het aksent legde op etiek en moraal als uitgangspunten voor haar programma en beleid, zoals Hendrik de Man ten overvloede zijn partij voorhield?
Mark Grammens, Journaal nr. 560, 8 okt '09
Ondemocratisch Europa (Mark Grammens)
Europa heeft vandaag geen demokratische ambitie noch doelstelling. Het is veelzeggend dat juist het meest demokratische land in Europa, Zwitserland, geen lid is, en het ook niet kan of mag worden, zelfs als het dat zou willen, want "Europa" eist dat de Zwitsers hun vastgeankerd recht opgeven om bij volksinitiatief referenda te organiseren over alle onderwerpen die de mensen aanbelangen, dus ook - als ze zouden toetreden tot de Europese Unie - over in Brussel getroffen besluiten. Dat mag niet. Verboden! Géén volksinspraak, is de meest fundamentele leuze van de eurokraten.
Zijn we daar zoveel mee vooruit? Jazeker, autoritaire regimes zoals de Europese Unie hebben in de vorige eeuw voor volkswelvaart gezorgd, maar niet noodzakelijk voor geluk, voor vrede, of voor stabiliteit. Daarin zal ook "Europa" falen, omdat het niet demokratisch is. Nu de ekonomische krisis nog niet bezworen is, en vooral: nu experts het erover eens zijn dat de krisis op ieder moment opnieuw kan toeslaan, riskeert "Europa" steeds meer te zullen gaan over een diskussie tussen de van bovenaf opgelegde monetaire politiek en de soevereiniteit van de lidstaten. Kortom, pro-Europa zijn zal steeds meer betekenen dat men de zijde kiest van de vrijheid van bankiers om onbelemmerd hun buitensporige voorrechten en voordelen na te jagen, en tegen Europa zijn, zal steeds meer betekenen aan de zijde staan van de rest van de bevolking, de arbeiders, bedienden, gepensioneerden en steuntrekkenden. Alleen heeft een volop in krisis verkerende Europese linkerzijde dit tot haar grote schade nog niet begrepen.
Mark Grammens, Journaal nr. 560, 8 okt '09
Hoofddoek symbool van onderdrukking (interview met Theodore Dalrymple)
Religie komt terug, hoor je vaak.
“Mwah, een beetje. Ik ben er niet zo gelukkig mee, voor zover het de islam betreft, omdat die veel meer opkomt als politieke dan als religieuze kracht. De belangrijkste aantrekkingskracht van de islam voor jongemannen in Europa is de religieuze legitimatie van hun overheersing van vrouwen.”
Je hebt toch ook moslima’s die zelf uitdrukkelijk kiezen voor de hoofddoek?
“Het probleem van de huidige sfeer waarin deze vrouwen leven, is dat het moeilijk wordt uit te maken wat politiek is en wat religie. Er zijn ook veel vrouwen die het onder sociale druk doen of onder directe dwang. Ik werkte op een medische opleiding, waar op een dag vier studentes opdaagden in volledige dracht, met alleen een streepje vrij voor de ogen. De school was er zeer ongelukkig mee. Gelukkig vonden we een oude regel uit 1857. De wijze Victorianen schreven de arts voor aan zijn patiënt zijn gezicht te laten zien. De meisjes werden dus voor de keus gesteld: je trekt die dracht uit, of je verlaat de school. Ze kozen voor het eerste. Twee weken later kwamen ze bij de decaan en zeiden: we wilden het helemaal niet. We werden ertoe gedwongen door andere – mannelijke – moslimstudenten. Deze dreigden de ouders van de meisjes te zeggen dat die seksueel promiscue waren, waardoor hun ouders hen van school zouden nemen. Deze meisje leken dus religieus te zijn geworden, terwijl ze in feite keihard werden gechanteerd.”
En het hoofddoekje is van die onderdrukking het symbool?
“Het hoofddoekje wordt politiek benut door de meest repressieve deel van die godsdienstige minderheid. Dus hoewel ik de argumenten tegen een hoofddoekverbod wel zie, ben ik, alles afwegend, toch vóór zo’n verbod. Het is geen makkelijke beslissing. Maar als je twijfelt, zullen de politieke actoren binnen die minderheid dat onmiddellijk bespeuren.”
Henk Rijkers interviewt Theodore Dalrymple - katholiek nieuwsblad, 01-10-2009. Theodore Dalrymple was in Nederland voor de première van 'De Filantroop', een toneelbewerking van zijn novelle. Theodore Dalrymple (60) is het pseudoniem van de psychiater Anthony Landes.
De toestand is zeer ernstig (Itinera Institute)
Wie ligt er vandaag echt wakker van de toekomst? De afgelopen weken heeft zowat elke politieke partij en belangengroep zijn heilige koeien boven gehaald en zijn begrotingsagenda verdedigd. In alle geledingen van de maatschappij hangt een zekere gelatenheid in de zin van “de toestand is hopeloos maar niet ernstig”.
Als we echter nog in staat willen zijn om de komende generatie in de ogen te kunnen kijken, dan moet de politiek van “après nous le déluge” dringend stopgezet worden. De slagzin moet dan ook eerder zijn: “de toestand is zeer ernstig maar niet hopeloos als we nu ingrijpen”.
Reeds voor de crisis was het zo dat een kind dat vandaag geboren wordt gemiddeld 60.000 euro meer zal moeten bijdragen aan de overheid dan het ontvangt over zijn levensloop. Dergelijke onevenwichten tussen de generaties kunnen we niet nog verder laten oplopen.
De crisis en de vergrijzing vergen een beleidstrategie over drie assen:
- begrotingsdiscipline;
- duurzame sociale bescherming;
- betere economische groei.
Aangezien de discussie vandaag vooral gaat over de centen en het terugdringen van het begrotingstekort, stelt het Itinera Institute in deze nota zijn visie hierover voor. Het debat woedt nu en in het belang van de jonge generaties brengt Itinera dan ook heel duidelijk de boodschap dat het door de regering voorgestelde begrotingstraject onvoldoende is.
“Begrotingsprioriteiten Itinera Institute”. Volledige nota hier ...
Moslimhaat = racisme (volgens het CGKR)
"Op donderdag 29 oktober 2009 organiseert het Centrum een studievoormiddag over cyberhate. We stellen vast dat haat op het op het internet toeneemt. Dat blijkt niet alleen uit Belgische cijfers, ook in de buurlanden wordt dezelfde tendens vastgesteld. Vooral de haat tegen moslims neemt toe. Het Centrum voor gelijkheid van kansen en voor racismebestrijding ontvangt steeds meer meldingen over racistische en xenofobe kettingmails. Haatboodschappen vinden gemakkelijk hun weg op interactieve netwerksites zoals Facebook of Netlog en racistische filmpjes verspreiden zich ook snel via YouTube..."
Begin van een bericht van het CGKR. Vooreerst is haat koesteren - nog - geen strafbaar feit, wel 'discriminatie', en is 'moslim' geen ras, maar slaat het op een volgeling van de islam, een godsdienst. (Aanzetten tot discriminatie, rassenhaat of geweld wordt wel al bestraft. Het impliceert echter meer dan een ‘loutere’ belediging, en er is een zekere openbaarheid vereist.). Het CGKR doet er blijkbaar alles aan om 'moslim' te proberen gelijk te stellen met 'ras'. Op zoek naar een uitbreiding van haar werkgebied?