verontwaardigde Cools

Ik begrijp Cools wel in haar verontwaardiging. Ze werd er professioneel door beperkt. Het therapeutische gesprek met Liekens gaf de de man en zekere legitimiteit als pedofiel. Helaas ging ze uit van een een a-priori stelling dat deze vieze man niet eens verdiende een forum te hebben waarin hij zijn ziekelijke neigingen openhartig en met schijnbare vastigheid kon debiteren. En daar is het knelpunt : is deze man een criminele en ongegeneerde perverte misdadiger, of een hulpbehoevende zieke patient (in deze setting/format versus therapeut geplaatst ...?) die we van zijn kwaal moeten afhelpen, liefst met een begipvolle sexuologe als therapeutische klankbord. Welke is de juiste journalistieke aanpak? Het moge duidelijk zijn dat Liekens op dit vlak al wat meer watertjes had doorzwommen, en de perversiteit van die pedofiel genadeloos blootlegde door haar onbevangen vraagtechniek. Knap. Maar dan, de afloop en de moraal van het verhaal : Hier geldt geen discussie over welke de juiste journalistieke aanpak is. Deze man moet direct 'geholpen' worden, want zeker is dat hij er gewoon mee wegkomt en nog au sérieux wordt genomen. Op pikjes van 10-jarige jongetjes zuigen, komaan zeg? Hebben de kijkbuiskindertjes die arrogante mismaakte muil van dat heerschap gezien? De bak in gvd en chemische of anatomisvche castratie. Liekens beheerste zich (schijnbaar) in haar poging de man niet te willen veroordelen. Nou moe! Ook verschrikkelijk flauw en oneerlijk dan weer van Liekens. Ik mis vaak een correcte en kordatere conclusie bij het vrijgeven van deze inhouden, of ze nu op de wijze van La Cools of La Liekens worden opgediend.

Reageren

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.