Nieuw Pierke - Forum over democratie

En over nog andere onverantwoord interessante dingen in de dagelijkse boekskes

Het viel me deze week plots op dat alle bladzijdengrote advertenties in de kranten en in de dikke maar steeds minder om het lijf hebbende weekeindbijlagen op de rechtste bladzijden staan. (Sommige uitzonderingen bevestigen de regel). Daar was ik nog niet blijven bij stilstaan. Ik denk wel dat ik ergens gelezen heb dat men bij de lay-out van een publicatie op de rechtse bladzijden het belangrijkste zet, en links de minder belangrijke zaken: kleinere artikels, kaderstukjes, en hoe die dingen verder allemaal heten. Een boek begint ook altijd op de rechterbladzijde, niet op de linkerbladzijde. Vraag me niet waarom, daar heb ik geen idee van. Maar wellicht hangt het er mee samen dat, terwijl men nog bezig is een bladzijde van een krant of een magazine om te draaien, men al kan kijken naar de rechtse bladzijde, en die al kan beginnen lezen. De rechtse bladzijden zouden dus op een heel natuurlijke manier de meeste aandacht trekken. Daarom zou dus het belangrijkste nieuws op de rechtse bladzijden staan.

Men moet hieruit dus besluiten dat de reclames de belangrijkste boodschappen zijn, en de redactionele artikels links vooral bedoeld zijn om de gazet te vullen. Als er geen artikels zouden staan, zou er geen verschil meer zijn met een huis-aan-huis reclameblad, en daar willen al die journalisten uit de Wet- en de Dorpsstraat natuurlijk niet mee vergeleken worden. Dus schrijven ze artikels. Veel artikels, en veel over hezelfde. Vorige maand had een onverantwoord interessante gazet het, in de aanloop van de volksraadpleging in Antwerpen op 18 oktober, zo ongeveer twintig bladzijden lang over de Lange Wapper. De krant presteerde het zelfs enkele dagen voor de volksraadpleging een volle bladzijde te geven, welliswaar een linkse, aan een 'tunnelveiligheidsexpert' die de Lange Wapper de hemel in prees als de meest veilige oplossing, en tussendoor ook nog wist te vertellen dat de voorgestelde tunnel 'geen alternatief' is. Blijkt echter dat die man werkt voor een Nederlandse Organisatie (TNO) die eerder de bestelling van een veiligheidsonderzoek kreeg over de viaduct van de kandidaat-uitvoerder van het BAM-tracé (Noriant). Ondanks een poging van die krant om hiermee de Wapper te redden, werd het een NEEN met bijna 60% van de opgekomen stemmers.

Daarna kregen we weer ongeveer 20 bladzijden reportages over het mogelijk vertrek van Herman Van Rompuy naar een Europese functie. Gekauwd, herkauwd, in opiniestukjes, de mening van al wie ze voor de micro kregen, over de kansen van Leterme om hem op te volgen, en nog een hoop speculaties. Ik durf bijna wedden dat het na 20 bladzijden met Van Rompuy dezelfde weg opgaat als met de Lange Wapper: hij krijgt geen meerderheid, en moet zuchtend en tegen zijn goesting hier verder eerste minister blijven tot 2011.

Al die reclame tegenover redactionele stukjes, het levert soms grappige resultaten op. Tegenover een artikel met de titel 'GDF SUEZ paait regering met geld en jobs' een advertentie van Krëfel met kortingbonnen voor elektrotoestellen. Links van een advertentie met 'De Prijskrakers van Carrefour': een artikel over 'Geweld is dagelijkse kost op de spoed'. En onder een interview met Rik Torfs, waarin hij verklaart dat overspel hem fascineert "omdat het te maken heeft met de moeilijkheid om alle intimiteit in één relatie te leggen," een advertentie: "Vind de partner die echt bij je past" via De Standaard.be/parship. Links van 'De Toppers van de week bij Carrefour' worden de drie teams van de VLD-voorzittersverkiezingen voorgesteld. Naast een advertentie "Verslavingsprobleem? SolutionS helpt U!", een artikel rond Patrick Lefevere en Quick Step, over doping. De beste is wellicht nog deze, onderaan de vierde (!) bladzijde van een reportage over Van Rompuy: een Canvas-advertentie voor 'het Comedy Casino Festival'.

In de vette weekeindbijlagen moet er ook wat tekst komen naast de advertenties voor Armani, Jaguar, Lancôme, Landrover, en Chanel. Op acht bladzijden mochten dit weekeinde tien BV's op de foto voor of op hun eigenste toiletpot, naar aanleiding van de 'Wereldtoiletdag' op 19 november. Waarbij de uitvinder van de Kakmachine uiteraard niet mocht ontbreken. Die dag - ik vind het niet uit - "moet er de publieke opinie van bewust maken dat iedereen recht heeft op een deftig watercloset". Geen detail werd ons gespaard, en in geuren en kleuren allerhande intieme weetjes uit de doeken gedaan. Ik neem dat magazine mee naar school, misschien zijn de pubers van een paar klassen lager daarin geïnteresseerd, want die maken op die leeftijd nogal wat flauwe grappen over 'poep en kak'. Of de adverteerders voor parfums daar zo mee opgezet zijn is een andere vraag. En of 'de publieke opinie' met een dergelijke fotoreportage er zich meer van bewust zal zijn dat iedereen recht heeft op een 'deftige' WC, daar heb ik helemaal mijn twijfels bij. Ergens las ik zelfs dat er menen dat een publiek toilet om waardig te plassen bij activiteiten zoals de Gentse Feesten, een mensenrecht is. Om maar te zeggen hoe laag de mensenrechten gevallen zijn.

Ik dacht dat er alleen maar een vadertjes- en twee moedertjesdagen bestonden, waaraan we trouwens thuis niet meedoen, maar er zijn blijkbaar een niet bij te benen aantal 'werelddagen van dit' en 'werelddagen van dat'. Een zeer kleine selectie: Dag van de Aarde, Wereld Afrikadag, Dag van de Industrialisatie van Afrika, Wereld anti-tabaksdag, Werelddag van het Boek en het Auteursrecht, Wereld bevolkingsdag, Internationale dag van biodiversiteit, Europese dag van de buren, Wereldconsumentendag, Werelddag voor culturele ontwikkeling, Werelddag voor de bestrijding van woestijnvorming en droogte, Internationale dag van het gezin, Internationale dag van de inheemse volkeren, Wereld leerkrachtendag, Werelddag voor meteorologie, Internationale dag van de moedertaal, Internationale muziekdag, Internationale dag voor de beperking van natuurrampen, Internationale niet-winkeldag, Internationale dag voor de bescherming van de ozonlaag, Internationale dag tegen het pesten, Wereld Romadag, Internationale dag van de slaap, Wereld televisie-dag, Dikke truiendag, Wereldwaterdag, Werelddag van de zon. Waar je je de dag van vandaag allemaal zou moeten van bewust zijn, het is niet bij te houden. Dat doe ik ook niet, maar wellicht is het wel een idee om elk weekeind de bijlagen te vullen, er is bijna elke dag wel een of andere werelddag. Met enkele minder ordinaire kantjes dan de toilettendag; uitgerekend deze die een gazet voldoende onverantwoord interessant vond om er acht bladzijden voor uit te trekken, en dat zowel op de linker- als op de rechterbladzijden. Alleen de stad Amsterdam moest er zich mee tevreden stellen op diezelfde bladzijden te adverteren. Op de rechtse bladzijden, zelfs helemaal rechts, met een oranje-bruine achtergrond. Een extra korting gekregen?