Nieuw Pierke - Forum over democratie

Yves Leterme bij Phara doorgelicht door de 'onafhankelijke columniste' Mia Doornaert

Dinsdag 24 november 2009: aan de tafel bij Phara voelt Mia Doornaert zich als “een kind dat haar absolute, favoriet speelgoed kwijt is”. Gelukkig moet de Sint nog aanmeren. Kijkbuiskinderen die de uitzending zagen waren getuige hoe de voormalige redactrice bij De Standaard, huidige ‘onafhankelijke’ columniste bij diezelfde krant en zonet uitgewuifde beleidsadviseur op buitenlandse zaken, een portret kwam schetsen van haar voormalige baas en zopas opnieuw tot premier benoemde Yves Leterme. De Barones had naar eigen zeggen “tranen met tuiten zitten huilen” nu ze haar bureau “met een prachtig zicht op Brussel – het ministerie is geweldig gelegen bij alle mooie boetieks en bij allerlei leuke restaurants –”, vroegtijdig had moeten ontruimen. Meteen werd de studio van Phara als onthaal- en opvangcentrum voor de ineengestorte Barones opengesteld.

Werkloos
“Momenteel ben ik werkloos”, koketteerde Doornaert met een laconieke glans op haar gezicht, terwijl de lichaamstaal van Wilfried Martens, die haar aan de gesprektafel flankeerde, deze oefening in volleerde wanhopigheid, pontificaal tegensprak. Het intreurige relaas over haar plotselinge vertrek en pijnlijke verheffing tot de stand van de werkloosheid werd minutenlang, niet in de minste plaats door de edelvrouw zelf, lacherig omgebogen in een onovertroffen, genante promo-portrettering van de kersverse premier. Nauwelijks vier maanden intrek op Buitenlandse Zaken bij Leterme in de Karmelietenstraat en de abrupte ontneming van het uitzicht op de ‘mooie boetieks en leuke restaurants’, hadden 38 jaar journalistieke reflexen blijkbaar volmaakt uitgewist.

Vriendelijk: van barones tot schoonmaakster
“Die minister is een echt schatje om voor te werken. (…) Het beeld dat de media van hem geven; ik kan daar nog altijd niet aan uit waarom dat zo vervormd is”, acteerde ze als een doorwinterde specialiste in journalistiek onbegrip. “Dat hij intelligent is en een hard werker, dat weet men. Maar de man is ook bijzonder vriendelijk, heeft gevoel voor humor, kan lachen, gedraagt zich met iedereen hetzelfde, is even hoffelijk voor een schoonmaakster als voor de hoogste bezoeker, werkt nooit zijn problemen uit op zijn medewerkers. (…)”. “Zoveel spontaner, geestiger, vrolijker”, dan het mediabeeld, dat ze al die tijd via de media – en blijkbaar ook van haar eigen krant – kreeg binnengelepeld.

Vrienden
“Wat opvalt is dat Yves Leterme veel vrienden heeft. Wat mij ook zo opgevallen is dat de mensen die met hem werkten op de 16 en die naar dit kabinet gekomen zijn; hoeveel die allemaal van die man houden eigenlijk. (…) Yves Leterme heeft onlangs ook nog gezegd dat een groot deel van zijn passies liggen in Wallonië en als hij naar Standard Liège gaat; die heeft daar heel wat vrienden”.

Daarmee legde ze, dankbaar gebruik makend van de faciliteiten van de openbare omroep, met verve haar examen af als PR-adviseur van de nieuwe premier, met als enig mogelijke obstakel: wie gelooft die barones nog? Het maandblad ‘Goed Gevoel’ ongetwijfeld!

Mevrouw Doornaert, zet uw schoen vast klaar. Zeker dat hij hem vol doet, met, ja wist ik het maar …