Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Procedurefouten in KB LUX. (Antwoord)
Deze geachte professoren en advocaten schrijven dat de beslissing van de correctionele rechtbank een logische beslissing is, die de bevolking juist zou moeten geruststellen. We leven nog steeds in een rechtsstaat waar de rechter een effectieve controle kan uitoefenen op de naleving van de grondrechten”. Dat is hun conclusie, zonder meer.
Deze rechtsgeleerden hebben volledig gelijk in wat ze zeggen en dit is onbetwistbaar, maar ongelijk in wat ze verzwijgen, om van België een rechtsstaat te maken:
België is al lang geen rechtsstaat meer. Het gerecht in België faalt totaal in zijn opdracht, wegens grove procedurefouten of overschrijding van de redelijke termijnen, enz. De gerechtszaken, blijven jarenlang aanslepen zonder resultaat. Vb.
1°In de fraudezaak tegen de Franse industrieel Pineau-Valencienne (150 miljoen euro’s verlies voor de Staat) besloot de rechter, elf jaar na het onderzoek, geen straf uit te spreken, maar alleen een schuldverklaring omdat de redelijke termijn was overschreden.
2° In de zaak Boelwerf van Temse, sprak het Brussels hof van Beroep een zevental toplui vrij wegens verjaring, na 15 jaar onderzoek.
3° De fraudezaak Beaulieu (familie De Clerck) (400 miljoen) is nog altijd in behandeling in de raadkamer zonder oplossing, na 19 jaar. De raadkamer heeft zich onlangs onbevoegd verklaard omdat een van de verdachten Jan Van Camp, tot plaatsvervangend rechter benoemd is in de rechtbank van Koophandel. Het Europees Hof in Straatsburg heeft België al veroordeeld omdat de “redelijke termijn” werd overschreden en moet aan Jan en Dominiek De Clerck, 30.749,67€ schadevergoeding betalen. Deze zaak kan alleen maar verjaren, en de redelijke termijn is overschreden zoals het Europees Hof het al vaststelde.
In de zaak KB-Lux, (fiscale fraude van ong. 500 miljoen euro’s) worden de rechten van iedereen geschonden niet alleen wegens de “onregelmatige huiszoeking”, maar omdat het 15 jaar heeft geduurd alvorens de rechter ten gronde dit vaststelt, Nu is de zaak aanhangig bij het Hof van Beroep. Het Hof van Beroep kan echter van een “illegale huiszoeking”, geen “legale huiszoeking” maken, zodat dit beroep niet alleen op deze illegaliteit stuit, maar ook op de overschrijding van de “redelijke termijn”.
Sommige getuigen en verdachten zijn overleden, in zaken die 15 tot 19 jaar aanslepen, andere getuigen weten niet meer goed wat er is gebeurd, stukken verdwijnen dikwijls bij lange aanslepende procedures, en een “eerlijk” proces wordt onmogelijk in de zin van art. 6.1, van het E.V.R.M.
De magistraten zijn zelf schuldig aan nalatigheid omdat ze art. 6.1 van het E.V.R.M, overtreden. Dit bepaalt dat iedereen recht heeft op een eerlijke en openbare behandeling van zijn zaak, binnen een redelijke termijn, door een onafhankelijk en onpartijdig gerecht dat bij de wet is ingesteld.
Als de auteurs van dit artikel, ons land een rechtstaat noemen, dan hebben ze van het begrip “rechtsstaat” nog al een eigenaardige opvatting. België is al lang geen rechtsstaat meer, om dat de mensen jaren wachten op een proces dat niet komt of niet afgeraakt.
Uiteindelijk zal er nog een geding tegen de Belgische Staat worden ingesteld op grond van art. 13 van het E.V.R.M. dat luidt als volgt: Een ieder wiens rechten en vrijheden die in dit Verdrag zijn vermeld, zijn geschonden, heeft recht op een daadwerkelijk rechtsmiddel voor een nationale instantie, ook indien deze schending is begaan door personen in de uitoefening van hun ambtelijke functie.
In dit land kunnen verdachten niet alleen aan een veroordeling ontsnappen, maar bovendien nog schadevergoeding verkrijgen, wegens overschrijding van de “redelijke termijnen”. Dat is toch moeilijk een “rechtsstaat” te noemen.