Nieuw Pierke - Forum over democratie

30.01.10 Italië in beroep tegen verbod kruisbeelden
Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) veroordeelde op 3 november '09 Italië omdat het kruisbeelden niet wil verwijderen in openbare scholen . Italië gaat hier nu tegen in beroep, bericht La Libre Belgique in haar uitgave van zaterdag 30.01.10. 'L’Italie fait appel pour le crucifix dans les écoles' . Als na onderzoek van het beroep door vijf rechters deze het beroep ontvankelijk verklaren, wordt het in de Grote kamer met 17 rechters behandeld. Over enkele maanden zou al een arrest kunnen volgen. Zie ook het artikel op Pierke: 'Niet alles is een mensenrecht'

30.01.10 Een nieuwe 'verantwoordelijke' (?) inzake asiel
Er was reeds een minister belast met de migratie- en asielpolitiek (de CDH vicepremier Joëlle Milquet), een staatssecretaris ad hoc (Melchior Wathelet, CDH) en een staatssecretaris voor maatschappelijke integratie, verantwoordelijk voor het onthaal van de asielaanvragers (Philippe Courard, PS). Er is vanaf nu ook een 'commissaris belast met de uitvoering en de opvolging van de opening' van nieuwe onthaalplaatsen, die aangeduid zal worden binnen de schoot van Fedasil, het federaal agentschap belast met het onthaal van de asielzoekers. We geven toe dat we niet goed het belang inzien het aantal 'verantwoordelijken' (?) in deze materie te vermenigvuldigen, noch waarom men nog deze nieuwe 'commissaris' moest uitvinden.
(La Libre Belgique, 28.01.10, nadat op 27.01.10 de ministerraad beslistte om in de schoot van Fedasil een commissaris aan te stellen die de creatie van nieuwe opvangplaatsen voor asielzoekers moet opvolgen.)

30.01.10 “Antiracismewet wordt vaak ongrondwettig toegepast” (Jogchum Vrielink)
De antiracismewet wordt veel te ruim en vaak ongrondwettig toegepast en daardoor schiet ze haar doel voorbij. Dat schrijft de Nederlandse rechtsantropoloog Jogchum Vrielink in een monumentale studie over alle Belgische rechtspraak over racisme sinds 1981. Vrielink ging ook na wat de effecten van de antiracismewet waren op klagers én aangeklaagde. Hij doctoreerde daarmee donderdagavond (28.01) aan de rechtsfaculteit van de de KULeuven... De toepassing is vooral vanaf 1994 meestal te ruim, zelfs ongrondwettig. Ze houdt geen rekening met de arresten van het Grondwettelijk Hof. Dat Hof vereist dat bij een racistische uitlating wordt aangetoond dat er een kwaadwillig opzet is. De meeste vonnissen doen dat niet, ze veronderstellen die kwaadwilligheid gewoon en ze plaatsen de uitlatingen ook niet in hun context.  (In Gazet van Antwerpen, 30.01.10) . Meer informatie over dit doctoraat op de expertensite van John De Wit in Gazet van Antwerpen

30.01.10 Gemeentevrijheid als redding van Europa? (Geert Van Hout)
Waarom ontaardde de democratische rechtsstaat tussen 1922 en 1940 in zowat alle Europese landen in een autocratisch of zelfs een totalitair systeem? Waarom bleven de democratische vrijheden in Zwitserland, Engeland, Scandinavië en Nederland net wél overeind? Hadden deze laatste landen iets met elkaar gemeen dat de eerste groep ontbeerde? Deze vragen vormden het uitgangspunt van het in 1943 verschenen boek Gemeindefreiheit als Rettung Europas (ondertitel: Grundlinien einer ethischen Geschichtsauffassung), waarin de Zwitserse historicus Adolf Gasser op zoek ging naar structurele verklaringen voor het verval (of het behoud) van de vrijheid en de rechtsorde in moderne staten. Gasser zocht (en vond) de oorzaken van het democratische verval in de administratieve structuur van de betrokken landen. Alle landen die tot 1940 (en als ze niet door de Duitsers bezet werden, ook na 1940) vrije rechtsstaten bleven hadden als gemeenschappelijk kenmerk een gedecentraliseerde bureaucratie met een sterke locale autonomie. Daarentegen was de bureaucratie in de landen die al voor de oorlog (of in het geval van Frankrijk, meteen na de Duitse inval) autoritair werden, hiërarchisch-centralistisch georganiseerd. Gassers stelling luidt dat elke op een centraal machtsprincipe gebaseerde (dus van bovenaf opgelegde) gezagsstructuur onvermijdelijk tot de teloorgang van vrijheid en recht leidt en dat alleen een op vrijwillige associatie (dus een van onderaf organisch gegroeide) gemeenschap, een gemenebest, op duurzame wijze vrijheid en recht kan verzoenen. De basiseenheid van de waarlijk vrije gemeenschap, aldus Gasser, is de vrije gemeente... Gemeindefreiheit als Rettung Europas is toch vooral een wervend "communalistisch manifest", een lofzang op de vrijheid in de locale gemeenschap...
Ik zal in een paar afleveringen een uitgebreide samenvatting van Gemeindefreiheit als Rettung Europas brengen, gebaseerd op een Duitse heruitgave uit 1983.
(Geert Van Hout op zijn blog 'Berlijnse reflecties'. Deel 1 is gepubliceerd.)

27.01.10 VRT Journaal/Terzake: kopie van Man bijt hond
Er is nieuws en er is nieuws. Er zijn oorlogen, milieurampen en kernraketten waarover Freek Braeckman en Wim De Vilder dagelijks het nieuws lezen. Daarnaast zijn er wapenverzamelaars, konijnenkwekers en biljartverenigingen. Man bijt hond vertaalt het journaal een halfuurtje later naar de gewone man.
‘Verkleinen is misschien juister', zegt Steve Verhaeghe, eindredacteur en ancien bij Man bijt hond. ‘De grote nieuwsfeiten die aan de andere kant van de wereld gebeuren, brengen wij op maat van de gewone Vlaming. Hij speelt de hoofdrol bij ons.' ...
‘Maar voor ons wordt het met de jaren steeds moeilijker om origineel te blijven. Als Racing Genk in een van onze beginseizoenen kampioen speelde, gingen wij bij de supporters thuis mee televisie kijken. Dat was toen voldoende. Twaalf seizoenen later doen het journaal en de duidingprogramma's dat ook en wordt het voor ons steeds moeilijker om een originele invalshoek te bedenken.'
(Een volledige bladzijde over 'Man bijt hond' in De Standaard, 26.01.10. Wellicht kan de maker Woestijnvis maar beter meteen de Nieuwsdienst van de VRT overnemen en het nieuws brengen?)

26.01.10 Het dure ondernemen (Matthias Diependaele, N-VA)
Ik heb het over onze veel te hoge loonkosten en, bij uitbreiding, het probleem van de fiscaliteit in België en Vlaanderen. We weten dat al lang, maar het blijkt nog steeds onmogelijk te zijn om er nu eindelijk eens werk van te maken. Als resultaat van die stilstand is België de jongste jaren in zowat alle studies verder weggezakt in de rangschikking van aanlokkelijke landen om in te investeren. Dat ligt niet zomaar aan de lageloonlanden. Ik wil niet vergelijken met de lageloonlanden. Dat hoeven we ook niet te doen. We hebben terecht een veel sterkere sociale bescherming en veel betere sociale standaarden. We moeten ons niet vergelijken met de lageloonlanden, maar wel met onze rechtstreekse handelspartners en onze buurlanden. Zo ziet een doorsnee kmo 57,3 percent van haar winst naar de fiscus gaan. Het EU gemiddelde ligt op 44,5 percent. Dat is een verschil van 13 percent. We hebben een vennootschapsbelasting van 34 percent, de derde hoogste van Europa. Het Europese gemiddelde is 24 percent, een verschil van 10 percent. De lasten op arbeid liggen in België op 42,3 percent. Dat is opnieuw het derde hoogste cijfer van Europa. Het gemiddelde is 34 percent....
Een vijfde punt is de kwaliteit van de overheid, en daarvoor hebben we wel degelijk de bevoegdheid. Verschillende werkgeversorganisaties hebben deze voormiddag nog een oproep gedaan: “Laat ons ondernemen.” We klagen soms dat er te weinig ondernemerschap is in Vlaanderen. Het is waar dat er een dalend aantal ondernemers is. Maar wat kan men verwachten als er een overheid is die te veel administratie en regels oplegt en die te log en te traag is? Het is de taak van de overheid, zowel van de Vlaamse als de Belgische, om ondernemers de kans te geven hun ding te doen, niet om hen te hinderen.
Matthias Diependaele (N-VA), tijdens de plenaire vergadering van het Vlaams parlement, 25 januari 2010, in het actualiteitendebat over de aangekondigde sluiting van Opel Antwerpen en de reactie ter zake van de Vlaamse Regering

21.01.10 De toespraak die Geert Wilders gisteren voor de rechtbank hield:
"Meneer de voorzitter, leden van de rechtbank,
Ik wil graag een paar minuten gebruik maken van mijn spreekrecht. Van al onze verworvenheden is vrijheid het meest dierbaar en het meest kwetsbaar. Het is waar mensen hun leven aan hebben gewijd en waar mensen hun leven voor hebben gegeven. Onze vrijheid, in dit land, is het resultaat van eeuwen. Het is het gevolg van een geschiedenis die zijn gelijke niet kent en heeft ons gebracht waar we nu zijn.
Ik geloof met heel mijn hart en ziel dat de vrijheid in Nederland bedreigd wordt. Dat wat ons erfdeel is, waar generaties alleen maar van konden dromen, dat die vrijheid niet langer een gegeven is, niet langer een vanzelfsprekendheid. Ik wijd mijn leven aan de verdediging van onze vrijheid. Ik weet wat de risico's zijn en ik betaal er elke dag de prijs voor. Ik klaag daar niet over; het is mijn eigen beslissing. Ik zie dat als mijn plicht en daarom sta ik hier.
Ik weet dat de woorden die ik gebruik soms hard zijn, maar ze zijn nooit onbesuisd. Het is niet mijn intentie de ideologie van verovering en vernietiging te sparen, maar ik ben er evenmin op uit mensen te kwetsen. Ik heb niets tegen moslims. Ik heb een probleem met de islam en de islamisering van ons land omdat de islam haaks op vrijheid staat.
Toekomstige generaties zullen zich afvragen hoe wij in 2010 op deze plaats, in deze zaal, onze dierbaarste verworvenheid hebben gediend. Of vrijheid er is voor beide partijen in dit debat en dus ook voor islam-critici, of dat in Nederland nog slechts één kant van de discussie mag worden gehoord? Of vrijheid van meningsuiting in Nederland voor iedereen geldt, of slechts voor sommigen? Het antwoord daarop is meteen het antwoord op de vraag of vrijheid nog een thuis heeft in dit land. Vrijheid was nooit het eigendom van een kleine groep, maar is altijd het erfdeel geweest van ons allen. We zijn er allemaal door gezegend.
Vrouwe Justitia draagt een blinddoek, maar ze kan uitstekend luisteren. Ik hoop dat zij de volgende zinnen goed hoort, luid en duidelijk:
Het is niet alleen het recht, maar ook de plicht van vrije mensen zich uit te spreken tegen elke ideologie die de vrijheid bedreigt. Thomas Jefferson, de derde President van de Verenigde Staten had gelijk: De prijs voor vrijheid is eeuwige waakzaamheid.
Ik hoop dat de vrijheid van meningsuiting in dit proces zal zegevieren. Ik hoop niet alleen dat ik zal worden vrijgesproken. Maar ook dat de vrijheid van meningsuiting zal blijven bestaan.
Ten slotte, meneer de voorzitter, leden van de rechtbank.
Het gaat in dit proces natuurlijk om de vrijheid van meningsuiting. Maar het gaat in dit proces zeker ook om waarheidsvinding. Zijn de uitspraken die ik heb gedaan en de vergelijkingen die ik heb getrokken zoals genoemd in de dagvaarding waar? Als iets waar is kan het toch niet strafbaar zijn? Daarom vraag ik u met klem niet alleen mijn verzoeken tot het horen van getuigen en deskundigen op het terrein van de vrijheid van meningsuiting in te willigen. Maar ik vraag u ook expliciet mijn verzoeken tot het horen van getuigen en deskundigen op het terrein van de islam allemaal en in volle openbaarheid te honoreren. Ik doel dan niet alleen op de heren Jansen en Admiraal maar ook op de getuigen-deskundigen uit Israël, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en andere landen. Ik moet mij kunnen verdedigen, ik moet kunnen aantonen dat ik de waarheid heb gesproken, weerhoud mij daar alstublieft niet van. Zonder deze getuigen kan ik me niet goed verdedigen en is er naar mijn mening geen sprake van een eerlijk proces."

16.01.10 Mark Grammens over 'Dehaene aan de macht'
De sekte van tegenstanders van de Vlaamse staatsvorming, die enige tijd na de verrassende pro-Vlaamse verkiezingsuitslag van het kartel CD&V/N-VA in 2007, het bewind in CD&V in handen heeft genomen en de partij van koers heeft doen veranderen, praat alleen nog over een "onderhandelde oplossing" voor B-H-V. Dit is een nogal goedkoop en doorzichtig eufemisme voor Vlaamse toegevingen aan de Franstaligen in ruil voor de bereidheid van deze laatsten om in te stemmen met een splitsing die er moet komen om België in leven te houden en die derhalve in hun voordeel is. Je moet het kunnen, maar met de medeplichtigheid van Mw. Thyssen en haar vrienden kan het. En dus wordt een ander lid van de samenzwering, Jean-Luc Dehaene, belast met het vinden van een truc om de Vlamingen te doen betalen voor datgene waar ze recht op hebben en dat essentieel is om België in zijn huidige gedaante te handhaven. Dehaene is een personage dat recentelijk legendarisch is geworden door zijn gegraai. De eerbewijzen die hij in de politiek, op kosten van de burgers/kiezers, vergaard heeft, bezorgden hem enorme financiële voordelen in zijn huidige carrière. Vandaag leeft hij enkel nog daarvoor. Hij wilde geen minister worden, ook geen eerste minister, om één reden: dan moet hij ontslag nemen uit zijn vele lukratieve bestuurdersmandaten en andere hoogbetaalde funkties en opdrachten, zonder zekerheid dat hij daar naar terug kan keren, want hij heeft zijn leeftijd tegen. En dus vond de creatieve kabinetschef des konings voor hem de titel uit van "Koninklijk Opdrachthouder". In die funktie hoeft hij zijn hebzucht geen dag te bedwingen. Dit, zo moet Vlaanderen weten, is het van zelfvoldane beginselloosheid barstende personage dat door CD&V werd uitgezonden om Vlaanderen te doen betalen voor datgene waar het recht op heeft.... Dehaene eist en verkrijgt "mediastilte" over zijn "opdracht", maar die werkt eenzijdig, want via Le Soir (11.12.09) is wel reeds uitgelekt dat hij regelmatig Olivier Maingain van het FDF raadpleegt, en die laatste spreekt (Dehaene achterna?) over een "détente" die zou waar te nemen vallen aan Vlaamse zijde, een bereidheid tot toegevingen dus, zeker, aldus Maingain en Le Soir, wat CD&V betreft. Door het lamentabel gebrek aan "communautaire" informatie en kommentaar in de Vlaamse media kan Dehaene zijn gang gaan, in collusie met het FDF, dat met de slotbevindingen van Dehaene moet instemmen en blijkens diens Franstalige zegslieden een goede kans maakt om zijn slag thuis te halen en nieuwe stappen te zetten naar Franse verovering van Vlaams gebied en/of de aftakeling van Vlaamse bevoegdheden.
(Journaal nr. 567, 14 jan '10)

16.01.10 Mark Grammens over 'De "strategie" van De Wever'
Bart de Wever heeft van de door Geert Bourgeois, na de implosie van de Volksunie, opgerichte partij, een suksesverhaal gemaakt. Dat erkennen vriend en vijand. De Wever is de onwaarschijnlijke uitschuiver van december 2006 - toen hij Dedecker, die in volle vertrouwen en overtuiging lid wilde worden van de N-VA, een dolksteek in de rug plantte - te boven gekomen. Er wordt in ieder geval niet meer over gepraat. En overigens, welke politicus krijgt kritiek op zijn opportunisme als blijkt dat hij ermee weg komt?.... Een tweede luik van de "Belgische" strategie van N-VA lijkt te zijn dat men België gerust wil stellen dat er geen bondgenootschap, zelfs niet taktisch of tijdelijk, met het Vlaams Belang zal worden gesloten. Hoe valt anders de hetze, soms waarachtig de hatelijkheid, van De Wever tegenover het Vlaams Belang te verklaren? De Wever blinkt uit in strategisch opportunisme; welnu, dan is zijn bitterheid jegens het Vlaams Belang ook niet louter sentimenteel, maar berekend. En wat kan daaruit anders volgen dan dat hij naar de Belgische machthebbers het signaal uitzendt dat ze geen "independentistische" samenwerking tussen N-VA, VB en LDD hoeven te vrezen? Terwijl zo'n samenwerking nochtans de grote vrees is van alle goede Belgen. Volgens de in het begin van dit stukje gesignaleerde opiniepeiling staan N-VA, VB en LDD nu samen aan 40 procent van de kiesintenties. Dat is zonder voorgaande in de geschiedenis van Vlaanderen! Jan Callebaut, elektoraal adviseur van Leterme en CD&V, omschreef zulk een elektoraal sukses ooit in Le Soir (27.9.08) als de nachtmerrie van het Belgische establishment. De vrees voor een samengaan van N-VA, VB en LDD lééft daar, en de jongste peiling zal die vrees ongetwijfeld nog zeer versterken. Maar zolang De Wever ermee doorgaat het Vlaams Belang als zijn grootste politieke vijand te beschouwen, heeft België niets te vrezen: er komt geen demokratische meerderheid voor Vlaamse onafhankelijkheid want het VB blijft ervan uitgesloten. Men zou het op prijs stellen als De Wever dit wilde uitleggen.
(Journaal nr. 567, 14 jan '10)

16.01.10 Mexicaanse griep: een groot medisch schandaal? (La Libre)
Er wordt (bij de griep die als A/H1N1 werd geïdentificeerd) steeds meer een beschuldigende vinger gericht op de rol van de farmaceutische industrie en sinds kort ook op sommige 'experts' van de Wereldgezondheidsorganisatie, die wel zeer nauwe banden met de farmaceutische lobby lijken te onderhouden. De voorzitter van de Gezondheidscommissie van de Raad van Europa, de Duitser Wolfgang Wodarg (arts en epidemioloog), heeft bekomen dat een onderzoekscommissie opgericht wordt over het vermoeden van druk die de farmabedrijven hebben uitgeoefend bij het begin van de pandemie. Hij aarzelt niet te spreken over "een van de grootste medische schandalen van de eeuw," of van een "georganiseerde psychose", in een interview met de krant L'Humanité: "Er waren nog geen duizend doden als er reeds sprake was van de pandemie van de eeuw.. Men beweerde dat het virus gevaarlijk was omdat de bevolking geen immuunverdediging had kunnen ontwikkelen tegen het virus, maar dat was vals voor dit virus. Men heeft kunnen vaststellen dat zelfs mensen van boven de 80 jaar reeds antistoffen hadden... Het was niets anders dan een heel normale griep. Ze veroorzaakt zelfs slechts een tiende van de sterfgevallen die veroorzaakt worden door een klassieke griep... Alles wat tot de formidabele paniekcampagne heeft geleid die we gezien hebben, was dat ze een gouden gelegenheid was voor de vertegenwoordigers van de farmalabo's, die wisten dat ze het groot lot gingen winnen als er een pandemie werd uitgeroepen..."
(La Libre Belgique, 12 jan '10)

05.01.10 Europees Wetstratees van Van Rompuy
.. In onze hoedanigheid van voorzitter van de Europese Raad enerzijds en tijdelijk voorzitter van de Europese Unie anderzijds wensen wij dat het Verdrag van Lissabon snel institutioneel in werking treedt en zo strikt mogelijk wordt toegepast. We zullen de nieuwe institutionele orde van de Unie in een geest van totale loyaliteit en samenwerking consolideren, wat ons in staat zal stellen om concrete problemen op te lossen die ons allen aangaan.
De nieuwe autoriteiten zijn zich ten volle bewust van de verantwoordelijkheden die gepaard gaan met deze nieuwe fase. Het Spaanse voorzitterschap is zich ook bewust van de rol die het zal moeten spelen in deze overgangsfase. Het zal er in feite op neerkomen de zaken te faciliteren, samen te werken en engagementen aan te gaan die de ambitieuze agenda van het eerste semester afbakenen.
Samen zullen we werk maken van de prioriteiten die werden vastgelegd in het programma van het voorzitterschap.....
Duurzaam zijn betekent in ecologisch en sociaal opzicht dat we het voortouw kunnen blijven nemen in de strijd tegen de klimaatverandering - en daar voordeel uit halen -, waken over de maatschappelijke cohesie en over de instandhouding van ons systeem van sociale zekerheid. We moeten een Europees groeimodel hanteren dat plaats biedt aan de huidige identiteitsaanspraken, maar ook beseft dat het cruciaal is rekening te houden met een geglobaliseerde ruimte en toekomst.
Dat is de oriëntatie van de 'Strategie voor groei en tewerkstelling', die we moeten goedkeuren op één van de belangrijkste Raden tijdens het Spaanse voorzitterschap en die tot doel heeft de agenda van Lissabon te herzien....
Door de inwerkingtreding van het Verdrag zullen Europese burgers echt het gevoel hebben dat de EU belangrijk voor hen is, in hun dagelijkse leven, dat ze belangrijk is voor hun vrijheden en hun veiligheid. De opname van het Handvest van de Grondrechten in het Verdrag van Lissabon is een eerste stap in die richting....
Opiniestuk 'Voornemens van Europa' van Herman Van Rompuy, Voorzitter van de Europese Raad, en José Luis Rodriguez Zapatero, premier van Spanje, in De Standaard, 4.01.10. Denken ze op die manier "van de Unie een meer nabije en nuttige realiteit te maken voor alle Europese burgers" zoals ze in hun tekst beweren?