Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Het gaat weerom het zogenaamd respectloze waarmee de figuren in beeld worden gebracht. Mij stoorde dat één der protagonisten er duchtig op los 'pendeldraaide' zogenaamd daarmede in contact tredend met zijn overleden ectgenote. Belachelijk onnozel en aandoenlijk tegelijk, en dat werd correct in beeld gebracht. Het was wat ironie die we van de programmamakers van MBH gewoon zijn, om ons te verlossen van de ondraaglijke lichtheid en platheid van dit arm stukje Vlaanderen. Woestijnvissen houden ons een spiegel voor. Het had iets triest zelfs, dat deze man, vanuit zijn sociale dementie nu zijn recht opeist niet zo in beeld te willen komen. Wie heeft die man opgestookt? De mensen die in dit programma in hun kleinheid worden getekend, zijn ook zo. Ik ken ze, en ze praten zo, ze doen zo. Ze zijn bijgelovig, kussen hun huisdier op de mond, en vermijen zich in hun folkloristische aanstellerij. En dan het gemekker vanuit politiek correcte hoek, ruikend naar censuur. MBH : dit is Vlaanderen zoals het is. Een punt heeft de criticaster wel : laat die creaturen het eindproduct van het gefilmde zelf zien op voorhand, voordat het dus de ether ingaat, zodat zij al dan niet hun goedkeuring kunnen geven>.