Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Een essentiele zaak wordt m.i. hierbij vergeten: luister naar diegenen die dit alles betalen.
In feite dienen diegen die al deze verloven betalen te beslissen of zij voor dit alles wensen te betalen: hun loon waarvoor ze gewerkt hebben, en dat ze dus verdiend hebben, is immers hun eigendom.
Alleen al dit niet erkennen zet diegenen die werken in een situatie die kan omschreven worden als slavernij.
Wat er gebeurd is het volgende: politici maken zich meester van de buit: het loon van diegenen die werken, om cadeaus uit te delen aan diegenen die betaald verlof wensen te nemen. Ik vel hierbij geen oordeel of of ik het betaald verlof verantwoord vindt of niet in deze gevallen.
Wat belangrijk is het volgende: mensen die door arbeid een loon verdienen, worden door politici beroofd. De mensen die werken hebben geen keus: zij dienen te werken, en het geld dat ze hiermee verdienen wordt door politci geroofd, om hiermee vrienden te kopen.
M.a.w: de mensen die werken zijn de slaven van politici. De slaven zijn de werkende mensen. De politici, die handelen via de door hen gecontroleerde staat, zijn de slavenmeesters. De slavenhandel waarvan bovenstaande reactie spreekt is de huidige situatie. Daarom begrijp ik niet goed, wat de echte drijfveren zijn van de anonieme schrijver van boven/boven staande reactie? Is hij/zij bang van een voordeel te verliezen wanneer hier vragen over worden gesteld?