Nieuw Pierke - Forum over democratie

14.03.10 'Oosterweelverbinding economisch onrendabel'
De geplande Oosterweelverbinding die de Antwerpse kleine ring moet sluiten, is een ‘economisch onverantwoord en onrendabel project’. Dat zeggen de Leuvense transporteconomen Stef Proost en Saskia Van der Loo. In een nieuwe uitgave van ‘Leuvense Economische Standpunten’ schrijven de KUL-experts dat alle tracés mèt een Oosterweelverbinding negatief zijn voor de economie. Voor het scenario van de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (BAM), met de Lange Wapperbrug, klokt de rekensom af op een negatief saldo van 285 miljoen euro. En dat is dan nog erg voorzichtig berekend. Het optimaal gebruik van de bestaande wegcapaciteit, al dan niet met het invoeren van tol in de Liefkenshoek- en Kennedytunnel, scoort veel beter. De Antwerpse econoom Kristiaan Kerstens treedt hen bij. 'Geen enkele overheid zou deze geplande Oosterweelverbinding mogen bouwen. Het is economische nonsens. Het is allicht voor politici een pijnlijke zaak om na zoveel jaren de stekker uit dit project te halen, maar dit dreigt onvermijdelijk te worden.'
(Bron: De Tijd, 13.03.10) - Leuvense Economische Standpunten, nr. 2010/128: "Waarom de Oosterweelverbinding een economisch onverantwoord project is"

14.03.10 Spoorwegenziekte (Mark Grammens)
De aanwijzingen dat de treinramp in Buizingen voorkomen had kunnen worden als de NMBS gewoon een bestaand en effektief automatisch remsysteem had overgenomen uit Nederland of Frankrijk, of zelfs uit Luxemburg, zijn legio en onloochenbaar. Maar niemand neemt ontslag. Geen minister, geen spoorbaas: allemaal politiek benoemd en dus beschermd door hun partij. Dit soort apparatchiks van het Belgische regime gaat in alle omstandigheden vrijuit. Blijkens een uit 2002 daterende doorlichting van de NMBS door de Europese ekonomische organisatie OESO (cfr. Trends, 25.2.10) wordt het bestuur van de Belgische spoorwegen gekenmerkt door "gebrek aan bekwaamheid". Het is, aldus dezelfde bron, "een politieke speeltuin" voor de Belgische establishmentpartijen. Niemand van dat soort lui voelt zich ooit aangesproken, zelfs niet als er geen negentien maar honderd doden waren gevallen in Halle-Buizingen....
De drie grote Belgische politieke establishment-families hebben, samen met Ecolo-Groen, al sinds de tijd toen het mis ging met de NMBS, al de ministers geleverd die hadden moeten toezien op wat er bij de NMBS gebeurde, al de leden van de raden van bestuur, en al het toppersoneel van de spoorwegmaatschappij, en aangezien zij door hun machtspositie kunnen verhinderen dat iemand van hen ooit verantwoordelijkheid dient op te nemen voor zijn daden, kunnen zij ook verhinderen dat er een ernstig onderzoek plaatsvindt naar wat er is misgegaan in Halle. Geen van hen wenst met de waarheid te worden gekonfronteerd, dat is met het dramatische falen van wat België aan openbare voorzieningen weet tot stand te brengen...
Luc van der Kelen (in Het Laatste Nieuws, 18.2.10) verwijst naar Nederland, waar een tragedie zoals die van Halle-Buizingen haast automatisch aanleiding zou hebben gegeven tot het instellen van een onafhankelijke enquêtekommissie van experts. Hier echter kent de politieke lafheid geen grenzen, want er mag niet worden geraakt aan de "politieke evenwichten"..
(Mark Grammens in Journaal nr. 571, 11 maart '10)

12.03.10 Voor een hoofddoekenverbod in het secundair onderwijs (Etienne Vermeersch)
Het is niet evident dat de grondrechten inzake godsdienstvrijheid probleemloos van toepassing zijn op alle gedragsregels die sommigen in naam van de islam menen te moeten volgen...
Het dragen van de hidjab van het al Amira type, met de nadruk op het bedekken van hals en hoofdhaar, is zonder enige twijfel een uiting en dus een symbool van een fundamentalistische interpretatie van de koran en de sunnah: men verwijst telkens weer naar dezelfde verzen, met de uitleg die vrouwonvriendelijke islamgeleerden er eeuwenlang aan gegeven hebben...
Vanuit die optiek ligt het voor de hand dat in omgevingen waar zeker een niet opdringerige omgang met andersdenkenden wordt verwacht - zoals binnen een schoolmilieu, of bij mensen die enig gezag uitoefenen - dergelijke radicale uitingen onduldbaar zijn...
Kortom, het publiek opdringen van markante godsdienstige symbolen, in een maatschappij die daarvan afscheid had genomen, is de eigenlijke bron van het conflict; niet een plotse reactie van onverdraagzaamheid of ‘islamofobie’...
Besluit. Deze vier vaststellingen, gekoppeld aan de reeds aangehaalde algemene bezwaren tegen het zich continu profileren als aanhangster van een bepaalde godsdienstige stroming, volstaan ruimschoots om een algemeen verbod van de hidjab in het secundair onderwijs door te voeren.
(Etienne Vermeersch publiceert een Studie: 'De islam en de hoofddoek in België een bredere benadering'. (PDF) - of hier...  op zijn website.  Hij tekent met 'Etienne Vermeersch, gewoon hoogleraar emeritus (wijsbegeerte), ere-vicerector Universiteit Gent, gewezen voorzitter van het Raadgevend Comité voor Bio-ethiek' )

10.03.10 Politici kwekken allemaal mee
Politici zijn bijna permanent live te volgen, via televisie, blogs, twitter, etcetera... Maar wat levert dat op? ... Al die presentie in de media leidt allereerst tot een omdraaiing van de relatie tussen parlement en media. Niet de media berichten over wat er in het parlement gezegd wordt, maar het parlement vergadert over wat er in de media is gezegd.... Aangezien de meeste politici noch een duidelijke boodschap noch een stevige persoonlijkheid bezitten, gokken ze op een zo groot mogelijke mediapresentie. Bij de geringste tegenslag vallen ze door de mand.... De meeste politiek geïnteresseerde burgers weten in grote lijnen wel waarvoor de verschillende partijen staan. Politici daarentegen denken, met het oog op al die zwevende kiezers, dat ze overal een mening over moeten ventileren en dat ze zich via alle denkbare communicatiemiddelen over de persoonlijkste zaken moeten uitlaten. Al die energie in alle windrichtingen leidt niet tot duidelijkheid, vertrouwdheid of geliefd zijn, maar tot afstomping, en fixatie op de persoon zelf...
Neem al die weblogs van politici. Een van mijn studenten deed er onderzoek naar. Wat bleek? Rita Verdonk, Femke Halsema en Mark Rutte scoorden veruit het hoogst als het ging om praten over de hond die werd uitgelaten of het kind dat naar de crèche moest gebracht. Wie scoorde op deze ’ontboezemingsschaal’ het laagst? Geert Wilders. Die praat alleen over politiek, met die ene boodschap. Weinigen weten of en met wie de man getrouwd is, of hij kinderen heeft. Maar hij staat nogal hoog in de peilingen.
(Henri Beunders, hoogleraar geschiedenis van maatschappij, media en cultuur aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, in het dagblad Trouw, 27.02.10, onder de titel 'Allemaal meekwekken'. Het volledig artikel. )

09.03.10 Asiel- en migratiebeleid: regelrechte ramp (Paul Geudens)
Donderdag (03.03.10) raakte bekend dat in februari 1.726 asielaanvragen werden ingediend. Dat zijn er bijna 1.000 meer dan in dezelfde maand in 2009. Vooral de instroom van Serviërs en Macedoniërs is spectaculair. Premier Leterme verklaart dat door de afschaffing van de visumplicht. Dat is juist. Maar het is wel vreemd dat dit in andere EUlanden niet tot dezelfde gevolgen leidt. Er is slechts één verklaring voor waarom het in België erger is: de regularisatiecampagne van vorig jaar. Langs alle kanten is er toen op gewezen dat die een aanzuigeffect zou creëren. De regering heeft het steeds ontkend. Nu zit zij met de gebakken peren.
De overheid moet hotelkamers afhuren omdat zij de stroom asielzoekers niet kan huisvesten. Bijna 2.000 gelukzoekers werden zelfs zonder meer doorgestuurd. Ruim 50 onder hen stapten naar de rechter en ontvingen een dwangsom van 500 euro per dag per persoon. Voor een gezin van vier betekent dat 2.000 euro per dag. U leest het goed: per dag! Dat is 60.000 euro per maand...
De Foyer, een semi-overheidsvzw, heeft zelfs een model van verzoekschrift op haar website geplaatst. Je hoeft het maar af te printen en je rijft zó 60.000 euro per maand binnen. Is het dan verwonderlijk dat kandidaat-asielzoekers België uitkiezen in plaats van pakweg Nederland of Frankrijk?
Overigens moet het grote drama nog beginnen. Als gevolg van de regularisatie verwacht een stad als Antwerpen binnenkort 10.000 nieuwkomers. Via gezinshereniging en -vorming mag je dat getal met twee vermenigvuldigen, zodat we uitkomen op 20.000 nieuwe inwoners. Het verleden wijst uit dat de helft van hen bij het OCMW terechtkomt. Een ondraagbare financiële last voor het Antwerpse OCMW.
(Paul Geudens in Gazet van Antwerpen, 05.03.10. Volledige tekst hier ....

07.03.10 Vakbonden besturen De Lijn
De vakbonden en de directie van De Lijn gaan binnenkort per provincie samen zitten om te bekijken hoe ze hun bussen en trams meer rendabel kunnen maken... Rita Coeck van de socialistische vakbond ACAD stelt het iets scherper: 'Het personeel en de reizigers dreigen het slachtoffer te worden.' Maar voor zowel de reiziger als de chaufeur zijn er garanties dat er zo weinig mogelijk verandert.. Van echt snoeien in het aanbod is voorlopig nog geen sprake. Wanneer de besparing door die efficiëntiemaatregelen niet zou volstaan, kan dat wel gebeuren. Maar daar is de Lijn niet happig op.
(De Lijn moet 'een kloof dichten' van ruim 50 miljoen euro. Bericht hierover in De Standaard van 3.03.10)

07.03.10 Waarom samenvallende verkiezingen? (Mark Grammens)
Het is Dehaene's overtuiging dat het volk zijn neus niet mag steken in de staatshervorming omdat het dan de toegevingen zal afwijzen die door de Vlaamse deelnemers aan de besprekingen zullen worden gedaan. Om het volk op afstand te houden, is het noodzakelijk dat er een tamelijk langdurige periode komt zonder verkiezingen.... Yves Leterme, die in zijn politieke leven, als een soort reïncarnatie van Verhofstadt, ongeveer alles heeft verloochend wat hij ooit aanbeden heeft, was er als partijvoorzitter tegen, maar is inmiddels bijgedraaid, en praat nu Dehaene na.... Bij VLD heeft Bart Somers zich destijds, toen hij voorzitter was, uitgesproken voor samenvallende verkiezingen. Bij de SP is Caroline Gennez voorstander. Aan Le Soir (18.3.08) vertelde ze dat samenvallende verkiezingen nodig zijn om vier of vijf jaar te kunnen regeren zonder verlamd te worden door volksinspraak.... Onze bezwaren tegen samenvallende verkiezingen, die zich elders ter wereld hooguit soms toevallig voordoen, werden uitstekend onder woorden gebracht door wijlen Hugo Schiltz (in De Standaard, 2.6.03, lezersbrief): samenvallende verkiezingen "betekenen een verarming van de demokratie", want "in dat geval heeft de kiezer niet de mogelijkheid een apart oordeel uit te brengen over de verdiensten van de twee niveaus". Volgens Schiltz zouden dit "Belgische verkiezingen worden", en zouden ze "de negatie betekenen van de politieke autonomie van Vlaanderen", en namelijk "de ondergeschiktheid van de Vlaamse Gemeenschap aan het nog altijd paritaire Belgische niveau opnieuw invoeren".
(Mark Grammens in Journaal nr. 570, 25 febr '10)

07.03.10 De Spoorwegen ontsporen (Mark Grammens)
Het is tragisch dat er eerst een zwaar ongeval moet gebeuren voordat de opinie begint te beseffen dat het niet goed gaat met de Belgische spoorwegen, en dat die lijden aan wat De Standaard (17.2.10) "de Belgische ziekte" noemde. Het is een verhaal van inkompetentie, foute prioriteiten, politieke benoemingen en een voorkeurbehandeling voor Waalse prestigeprojekten.... Komaan, de waarheid moet worden gezegd. Francois Bellot (MR), voorzitter van de Kamerkommissie voor Infrastruktuur, (in Le Soir, 17.2.10)... erkent dat wat in de hogesnelheidslijnen en hun stations werd gestoken, geld was dat ontnomen werd aan het binnenlands verkeer. Het protserige nieuwe station van Luik heeft jarenlang tweemaal zoveel gekost als de installatie van een afdoende beveiligingssysteem, als men het toen had ingevoerd. Maar dit nutteloze station (het bestaande, uit 1958, voldeed afdoende) moest er komen, aldus Etienne Schouppe, in die jaren nog de spoorwegbaas (in Le Soir, 17.2.10) omdat "de volledige Franstalige politieke wereld het wilde". Dat was, aldus Schouppe, een politieke keuze. De "Belgische ziekte" dus... Nu zegt minister Vervotte (op VRT, 21.2.10) dat, als men spoed wil zetten achter een nieuw beveiligingssysteem, er treinen zullen sneuvelen en stations tijdelijk gesloten zullen moeten worden, maar men hoort haar niét zeggen dat de plannen klaar liggen om, op bevel van Elio di Rupo, het station van zijn stad, Bergen, tot een nog protseriger bedoening te maken dan dat van Luik! Deze geldverspilling is blijkbaar onbespreekbaar. Men zal het geld voor de installatie van dringende veiligheidssystemen overal zoeken, maar niet in wat opzij zal worden gelegd om het station-Di Rupo te bouwen, tegen een prijs die nog hoger dreigt te liggen dan die van Luik. Een en ander past immers in het kader van wat José Happart ooit (in Le Soir, 23.2.01) openlijk proklameerde als de huidige doelstelling van de Waalse politiek, te weten zo lang het nog kan met Vlaams geld de infrastruktuur tot stand te brengen die een eventueel zelfstandig Wallonië zich later niet meer zal kunnen permitteren.
(Mark Grammens in Journaal nr. 570, 25 febr '10)