Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Wat hierboven staat is een al te eenvoudige voorstelling van zaken. Ernstige studies van ARUP-SUM en Formum 2020 tonen aan dat hoewel ook ernstig, het niet zozeer de Kennedytunnel is die het hoofdprobleem is maar de aansluiting van de E313/E34 op de reeds zeer drukke kleine ring bij Borgerhout. De enige oplossing is zoveel mogelijk verkeer daar weghouden en niet, zoals BAM en minister Hilde Crévits voorstellen, daar nog meer rijstroken aanleggen die nog meer verkeer aanzuigen. Hoe doe je dat? Door het verkeer al af te vangen vooraleer het de stad bereikt. Aangezien de bouw van een grote halve ring zoals voorzien in 1958 geen maatschappelijk draagvlak heeft, is de Meccano-halve ring met zijn tunnels en gelegen in het Noorden van de stad dé ideale oplossing. Deze ontsluit bovendien één van de meest actieve delen van de haven. Maar er zal dus nog wel een onafhankelijke studie moeten gemaakt worden die dat aantoont, en voor diegenen die voor Noriant rijden is dat een horror want dat zou eens temeer aantonen dat men al twaalf jaar aan het knoeien is. En blijkbaar geldt voor een aantal politici niet wat Molière ooit gesteld heeft: "Ce ne sont que des fous qui ne changent jamais d'avis". Of worden we dan toch geregeerd door een stelletje gekken? Een derde oeververbinding is dus wel nodig maar enkel ingepast in het logische geheel van een nieuwe doorgaande halve ringweg en niet als sluitstuk van een veel te klein half ringetje.
In ieder geval: indien het dubbelbesluit wordt uitgevoerd, ongeacht of het met tunnels of toch met de Wapper is, dan mogen we tien jaar lang verschrikkelijke verkeersellende verwachten omwille van de ingrijpende werken op de ring zelf (o.m. 19 rijstroken nabij Berchem en (gedeeltelijke) afbraak viaduct Merksem). En daarna zal het geen tien jaar duren vooraleer het hele circus terug vastloopt vanwege het valse gevoel dat alles kan. Ondertussen is Antwerpen dan wel gereduceerd tot een uit de hand gelopen verkeersrotonde waarmee vergeleken de Place de l'Etoile een dorpsplein is. En dit alles ten koste van tientallen hectaren bossen en parken die de groene longen van de Antwerpenaren zijn.