Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
De analyse dat de huidige patstelling gevaarlijk is voor NVA klopt. Een soevereiniteitsverklaring door het Vlaamse Parlement is altijd mogelijk, maar tot welk doel ? Lezer Plas heeft alleszins gelijk te stellen dat Brussel nooit voor Vlaanderen zal kiezen en al helemaal niet na een eenzijdige soevereiniteitsverklaring. Misschien moet NVA inderdaad het huidige overleg opblazen en nieuwe verkiezingen uitlokken, met hetvolgende programma : een soevereiniteitsverklaring van het Vlaams Parlement, met tegelijk een aanbod om te onderhandelen met de andere deelgebieden om te zien wat er nog gezamelijk kan georganiseerd worden in een Belgische context (op basis van art 35, en als het ware de Grondwet omvormen tot internationaal verdrag). Binnen dit aanbod zit dan vervat het voorstel tot gedeelde soevereiniteit over Brussel (condominium), met verregaande autonomie voor dit "gewest", inclusief opheffing gewaarborgde Vlaamse vertegenwoordiging. De gedeelde soevereiniteit druk dan het engagement uit van Vlaanderen ten opzichte van Brussel dat op zichzelf niet leefbaar is (indien gewenst: als de Brusselaars niet willen, kan men ze moeilijk verplichten; indien niet, ook goed : elk zijn eigen weg, maar dan heeft Vlaanderen ook geen behoefte meer aan een Belgisch kader). De financiële stromen (want daarover gaat het) en verantwoordelijkheid die Vlaanderen ten overstaan van Brussel dan opneemt, gebeuren dan louter op basis van resultaatsverbintenissen, en uiteraard gedeeld met Wallonie. Indien kundig gecommuniceerd, kan dit als "landsreddend" compromis voorgesteld worden.