Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Ik heb mij gestoord aan Bart Brinckman en ergerde mij aan de onmogelijkheid "on-line" te reageren. Brinckman, Reynebeau en co zijn verstandige lieden. Daarom is er geen excuus voor hun partiële waarneming, verdraaiing van feiten, stemmingmakerij. Het zijn valse profeten. Zij komen niet aan de enkels van een De Wever, die rechtuit en zonder omwegen voor zijn conservatief gedachtegoed uitkomt. Niet alles wat deze laatste doet of zegt, kan op mijn instemming rekenen. Maar je wordt wel uitgedaagd erover na te denken en je eigen mening uit te zuiveren en te beargumenteren. Waarom gedragen intellectuelen zich als slippendragers van een vaag Belgisch belang ? Aanvankelijk dacht ik aan een slecht karakter, puur slechte wil. Dat is echter te goedkoop. Misschien speelt de afhankelijkheid van een commerciële dagbladuitgever mee. De evolutie van "De Standaard" onder hoofdredacteur Peter Vandermeersch van een christelijke en vlaamse voorpost naar een commercieel gedreven benadering zou wel eens een hoofdrol kunnen spelen. Gelukkig dat Vandermeersch zijn kunsten nu in Nederland beoefend, daar zijn we alvast van af. De evolutie die "De Volkskrant" meemaakte is echter niet hoopgevend voor de nieuwe aanpak binnen "NRC-Handelsblad". Nederlandse kennissen gaven reeds blijk van hun bezorgdheid. Dat de vermarkting ook toeslaat in de media, is anderzijds evident, als je ziet dat het ook al grotendeels in de (Nederlandse) sociale zekerheid heeft plaatsgevonden. En daarom zijn de strapatsen van Brinckman, Reynebeau en co zo onrustwekkend. Een enkel boek zoals "De vierde onmacht" of een blog als "Nieuw Pierke" zijn te eenmalig of te weinig bekend om tegenmacht te vormen. Mijn mening is dan ook dat de intellectuelen zich best organiseren. "Nieuw Pierke" is inhoudelijk buitengewoon waardevol, maar zou toch meer de boer op moeten (kunnen) gaan. Subsidie, sponsoring ?! Het na te streven doel zou kunnen zijn, in samenwerking wellicht met anderen, een plaats te verwerven in het dagelijks persoverzicht, waarin wel reeds een nietszeggend en droefgeestig "Metro" is opgenomen.....Conclusie : het bekritiseerde artikel van Brinckman is misschien slechts een symptoom van een bredere malaise. Daarom is georganiseerde tegenactie wenselijk.