Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
@ Kristine Verachtert
U schrijft: "Wél richt het artikel zich tegen een regeling waarbij de overheid zelfs niet meer bij machte is om vóór aanvang van de werken de mensen erop attent te maken dat ze een overtreding dreigen te begaan." En daarvan had ik in mijn reactie geschreven 'dat u daarin een punt heeft'. Uw uitleg hier was beter in het opiniestuk in DS gekomen, zonder leugens en foute of niet onderbouwde beweringen.
U schrijft: "Ook richt het artikel zich, samen trouwens met het advies van de VVSG, tegen de versoepelingen voor werken die echt wel veel impact hebben op de leefomgeving."
@ Kristine Verachtert en Filip De Preter
Volgens mij gaat het om twee verschillende zaken die beter uit elkaar moeten gehouden worden:
- al of niet versoepeling, wel of niet een vergunning nodig hebben, en de soms 'kafkaiaanse' toestanden die daaruit voortvloeien, naargelang de gemeente b.v al of niet een verordening maakt. Dat is een van de gevolgen van een complexe wetgeving die alles wil regelen tot in de kleinste details, en dus op lijsten uitkomt van vergunningsplichtige functiewijzigingen, meldingsplicht, vrijstelling van vergunning..
- de onzekerheid bij de burger, omdat hij zelf maar moet weten of wat in zijn melding staat eventueel toch vergunningsplichtig is. In het opiniestuk stond: "Vlaanderen dwingt gemeenten en steden die het goed voor hebben met de ruimtelijke ordening om nog meer regelgevend op te treden. Want als burgers en bedrijven niet beter over de randvoorwaarden voor vrijstelling en melding worden geïnformeerd, zullen ze uit onwetendheid overtredingen begaan." Meer regelgevend optreden zal wel niet helpen dat de burgers beter geïnformeerd zouden zijn en uit onwetendheid overtredingen begaan, in tegendeel denk ik.
Om te verhinderen dat door onwetendheid overtredingen worden begaan, en om veel procedures bij vrederechters te vermijden zou men een heel ander systeem moeten invoeren, waarbij men ELK werk meldt aan de gemeente. Geen 'meldingsplicht' zoals die vandaag bestaat, maar een nota gericht aan de gemeente, ik noem het maar 'melding van geplande werken'. Die zou dan, of onmiddellijk, bij duidelijke en simpele situaties, of binnen de paar dagen moeten antwoorden of er al of niet een vergunning nodig is die dan met de nodige documenten moet aangevraagd worden, en of de 'melding van geplande werken' al of niet zal opgenomen worden in het vergunningsregister (de huidige 'meldingsplicht'). Dus meer dan een 'onontvankelijkheidsbewijs' bij de meldingsplicht, of een vergunning 'light', maar een BINDEND antwoord van de gemeente op ALLE meldingsberichten. Als de gemeente de nota onvoldoende vindt om te kunnen antwoorden, kan ze nog altijd bijkomende informatie vragen. Dat zou eenvoudig zijn, goedkoper voor de burger, en iets zijn dat echt heel gemakkelijk te communiceren is, en bovendien de burger een echt houvast en rechtszekerheid zou geven, zonder dat hij iets moet kennen van de doolhof van gewestelijke of gemeentelijke regeltjes. (Wat niet uitsluit dat men de complexe regelgeving vereenvoudigt, cfr. het gegeven voorbeeld van werken met en zonder vergunning). Wanneer vooraf al duidelijk is dat een vergunning nodig is, kan men het meldingsbericht overslaan, en meteen een vergunningsaanvraag indienen. Dat de vraag van de gemeenten om in de procedure van de melding de mogelijkheid tot versturen van een onontvankelijkheidsbewijs in te bouwen niet werd gevolgd door de decreetgever kan ik alleen maar met u betreuren. Zoiets zou veel problemen kunnen voorkomen. Vreemd dat dit niet gevolgd werd, met zoveel gemeentemandatarissen in het Vlaams parlement. Ik zou dus nog veel verder gaan, wat de burger ten goede komt, in plaats van dat hij het nu zelf maar moet uitzoeken. En het zou inderdaad veel efficiënter zijn dan achteraf bij de vrederechter te moeten gaan.