Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Joël Milquet zegt op de CDH website : Le “Front francophone est pour le CDH plus que jamais indispensable ». Dat Front francophone, bestaat al vele jaren.
De Open-VLD voorzitter Alexander Decroo zegt : Geen « Vlaams Front”met zulke oorlogstaal help je het land niet vooruit (Nieuwblad 14.6.2011).
De voorzitter van Groen Wouter van Besien zegt “schermen met fronten en allianties” zorgt alleen maar voor nodeloze vertraging (Standaard.be 15.6.2011).
Iedereen weet dat het Franstalige Front al jaren bestaat en Van Besien “Groen” weet dat zijn zusterpartij in dit Franstalig Front altijd vertegenwoordigd wordt door Michel Javaux,-voorzitter Ecolo. Vermits Van Besien dit niet bekritiseert is hij dus akkoord (qui ne dit mot consent).
Overal op de televisiedebatten is Michel Javaux aanwezig met de andere Frantalige voorzitters en zij hebben een eensgezinde strategie die voorafgaand werd bepaald in het “Front Francophone”. .
Michel Javaux wijkt daar geen millimeter van af en Groen vindt het goed. Ook Maingain zegt altijd dat al zijn politieke uitspraken in overeenstemming zijn met wat werd beslist in “Le Front francophone” en Reynders heeft hem “nooit” tegengesproken.
Kan Wouter Besien (Groen) mij zeggen waarom hij een Vlaamstalig Front totaal afkeurt wetende dat het Franstalig Front altijd bijeen is gekomen alvorens naar de onderhandelingstafel te gaan, zowel in 2007 als nu tijdens het jaar palaveren (2010-2011) zonder resultaat.?
Kan Alexander Decroo mij zeggen waarom een Vlaams Front oorlogstaal is maar niet langs Franstalige kant, waar dit Front al jaren bestaat. En dat moet hij ook weten, anders is hij een “onbekwame voorzitter”?
Het woord Front in het Nederlands gebruikt heeft dezelfde betekenis als in de Franse taal. Sinds jaren gebruiken de Franstaligen dan oorlogstaal volgens Alexander Decroo zonder dat zijn partij op dat “Front Francophone” enige kritiek uitbracht en de groene partij evenmin, alhoewel de Ecolo voozitter in dat Franstalig Front zetelt.
Langs Franstalige krant spuwt men op een “Vlaams Front”, dat mag alleen aan Franstalige kant bestaan. De Vlamingen moeten “verdeeld” naar de onderhandelingstafel en daar elkaar tegenspreken zodat ze als een “bende ruziemakers” worden gepercipieerd, als goede masochisten, zelfkastijders, die liever elkaar tegenspreken en hun eigen belangen schaden.
Aan de onderhandelingstafel zijn de Franstalige partijen altijd “eensgezind” en zij hebben tijdens dit jaar palaveren, al herhaalde malen vergaderd, alvorens naar de onderhandelingstafel te gaan.
De nieuwe nota Di Rupo zal eerst langs Franstalige kant worden goedgekeurd om eensgezind te handelen.
Om rationeel te handelen is er maar 1 oplossing. De Franstalige partijen moeten een voorstel tot staatshervorming doen en de Vlaamstalige partijen eveneens. Deze beide teksten moeten aan de onderhandelingstafel worden vergeleken en daaruit moet 1 tekst voortspruiten aanvaard door “beide gemeenschappen”. Is dit onmogelijk dan moet er een regering gevormd worden om dringend de «socio-economische problemen” op te lossen.
Als de N-VA geen akkoord kan vinden met de andere Vlaamse partijen en dus alleen staat, dan moeten ze kiezen voor de oppositie. Bart De Wever had na de verkiezingen onmiddellijk de andere Vlaamse partijen moeten raadplegen in plaats van 1 jaar te handelen als “cavalier seul” wat tot niets heeft geleid. Dan was er al lang een oplossing geweest, dan hadden de Franstaligen verstaan dat het menens was.