Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Het is evident dat een onderhandelde oplossing van BHV de voorkeur geniet, omdat men dan verschillende hangende communautaire problemen gelijktijdig kan oplossen en afvoeren, en er gebruik kan van maken om het Brussels kluwen te rationaliseren. We doen hierbij een voorstel.
Een deal rond de splitsing van BHV kan dan meteen ook schoon schip maken in het Brussels kluwen van instellingen: een ruil van bevoegdheden tussen Vlaanderen en Brussel, gekoppeld aan een drastische rationalisatie van het bestuur in Brussel, een eind stellen aan de rampzalige faciliteiten door de overdracht aan een ‘nieuw’ Brussel van drie faciliteitengemeenten en het uitdoven van de faciliteiten in de andere gemeenten.
Brussel heeft de verkeerde bevoegdheden
Door de overdracht van bevoegdheden van het federale niveau naar de Franse en Vlaamse Gemeenschap ontstaat er een verschillende behandeling van de bewoners van Brussel, die moeten kiezen tussen ‘Vlaming’ of ‘Franstalige’, terwijl die keuze volledig haaks staat op de samenstelling van de bevolking (ook de ‘Franstalige Belg’ is er een minderheid geworden). Het Brussels Gewest heeft de verkeerde bevoegdheden: waar ruimtelijke ordening, transport e.d. in een grotere ruimte moeten bekeken worden, mist Brussel de bevoegdheden om zijn burgers gelijk te bedienen met ‘persoonsgebonden’ diensten, aangepast aan de samenstelling van de bevolking: twee- en meertalig onderwijs om er maar een te noemen. Vlaanderen en de Franse Gemeenschap dragen al hun gemeenschapsbevoegdheden over aan Brussel. In ruil hiervoor draagt Brussel (een deel van) zijn huidige gewestelijke bevoegdheden over aan het Vlaams Gewest. ‘Brussel’ is de fusie van de huidige 19 gemeenten tot één stad, met districtsraden. De 17 regionale en pararegionale instellingen worden in de diensten van de stad geintegreerd, alsook het bestuurlijk arrondissement, de Vlaamse, Franse en Gemeenschappelijke Commissies. Dit nieuwe Brussel beschikt dan over alle bevoegdheden om zijn culturele en persoonsgebonden aangelegenheden te regelen binnen de tweetalige stad (of drietalige, met Engels), bestuurd door gemeenteraadsleden, een burgemeester en schepenen. Miljoenensteden als Londen, Parijs en Berlijn, tevens hoofdsteden, hebben geen 5 ministers en 3 staatssecretarissen, en worden geleid door een ‘simpele’ burgemeester. Het heet niet meer Brussels Gewest, maar Stad Brussel. De subnationaliteit verdwijnt, en daarmee ook de gegarandeerde mandaten van de Vlamingen in het Brussels bestuur. De Vlamingen moeten zich verder kunnen ontplooien in hun stad, maar dat is een zaak die in wetgeving moet verankerd worden, niet in een kluwen van instellingen en gegarandeerde politieke posten. België bestaat dan uit een Waals (annex Duitse Gemeenschap) en Vlaams gewest, en zijn hoofdSTAD Brussel.
Inzake ruimtelijke ordening, gemeenschappelijk vervoer, wegenaanleg, enz.. kan een gecoördineerde politiek ontwikkeld worden voor Brussel en het omliggende gebied (de ‘Brusselse’ ring ligt hoofdzakelijk in Vlaanderen b.v.). Door gewestbevoegdheden over te dragen wordt Brussel niets te kort gedaan, in tegendeel, ze wordt onlast van opdrachten die voor haar een maatje te groot zijn (omzetten van de vele Europese Richtlijnen b.v.), maar ze krijgt in ruil de volle bevoegdheden over Gemeenschapsgebonden zaken. Een aantal gewestelijke bevoegdheden kan Brussel behouden (nader te bepalen), naar analogie met de Duitstalige Gemeenschap, die ook sommige gewestbevoegdheden kreeg van het Waals Gewest. Belangrijk is dat zich dit situeert in het kader van eenvoudiger bestuur: Gewest enerzijds en één stad Brussel anderzijds, zonder weer nieuwe instellingen voor overleg en coördinatie. Het debat over de grenzen van Brussel verliest zijn symbolisch belang. Als enkele gemeenten toegevoegd worden aan Brussel, gaat het niet om het ‘prijsgeven van Vlaamse grond’, want ze blijven behoren tot het Gewest.
Afschaffen van de faciliteiten
In die context kan men het voorstel van Prof. Van Parijs van vorige zomer terug opnemen om de faciliteiten af te schaffen, na hem ook (toen toch nog) door Etienne Vermeersch verdedigd (DS, 20 sept 07). Hierover moet er wel een consensus zijn, want men wijzigt de afgesproken grenzen tussen de Gewesten. De vier kleinste gemeenten worden volgens hen overgeheveld naar Brussel, en in de twee andere, grotere gemeenten, doven de faciliteiten geleidelijk uit, met respect voor de verworven rechten van de huidige bewoners, maar niet voor wie er nog wordt geboren of er zich komt vestigen. De 2 die bij Vlaanderen zouden blijven: Sint-Genesius-Rode en Wemmel. De 4 die bij Brussel komen: Linkebeek, Kraainem, Wezembeek-Oppem en Drogenbos. Ik stel voor Drogenbos toe te voegen aan de lijst van gemeenten die niet overgedragen worden. De burgemeester van die gemeente ziet een aanhechting bij Brussel niet zitten. Dan blijven er drie van de zes gemeenten over (deze waar de burgemeesters niet benoemd geraken, maar dan hoeven die ook niet meer benoemd te worden, gezien die gemeenten districten worden van Brussel.. ): Linkebeek, Kraainem en Wezembeek-Oppem (samen 31.300 inwoners en een totale oppervlakte van 16,7 km2). Niet veel meer dan een ‘grenscorrectie’, als men het vergelijkt met de oppervlakte van andere gemeenten in de buurt (Dilbeek 41,2 km2, Overijse 44,4 km2). Dan zouden eindelijk de faciliteiten verdwijnen (op een oppervlakte van 34 km2), en heel het circus errrond. Het Gewest Vlaanderen omvat dan een definitief eentalig gebied Vlaanderen dat het volledig beheert, inclusief alle Gemeenschapsbevoegdheden, en de cosmopolitische hoofdstad van Vlaanderen en van België, dat het gedeeltelijk beheert (wel de meeste gewest-, niet de gemeenschapsbevoegdheden).
Alle Brusselaars in het Vlaams parlement
Alle Brusselaars worden vertegenwoordigd in het Vlaams parlement. Brussel vormt hiervoor een afzonderlijke kieskring. BHV wordt gesplitst. De voertaal van dit parlement blijft het Nederlands, wat geen probleem mag zijn voor de Brusselse afgevaardigden van een meertalige stad. In het Waals parlement is de voertaal Frans, alhoewel er een Duitstalige Gemeenschap deel van uitmaakt. BHV splitsen vormt alleen een probleem omdat Franstalige Brusselse politici dan stemmen verliezen. Als men een federale kieskring voor de Kamer invoert (het Pavia-voorstel) kunnen Franstaligen uit ex-BHV verder voor Franstalige Brusselse politici kiezen. Bij de Europese verkiezingen kan dat eveneens, gezien Brussel dan behoort tot de kieskring van het Vlaams Gewest.
Zijn de Franstalige Brusselse politici bereid de splitsing van BHV te aanvaarden in ruil voor een efficiënter en beter bestuur voor hun Brusselaars? Zijn de Vlaamse politici bereid een grenscorrectie te aanvaarden als Brussel, samen met hen, beter bestuurd wordt? In het Brussels Gewest heeft 56% van de bevolking buitenlandse roots en geen Belgo-Belgische referenties. Meer dan een kwart heeft geen Belgische nationaliteit. Zouden ze die efficiëntere oplossing niet verkiezen, waarbij zij niet meer voor een valse keuze worden gesteld van ‘Vlaming’ of ‘Franstalige’? Zouden ze het niet prima vinden dat het grondgebonden beleid van en voor hun stad in een ruimere context door een van de twee Belgische gewesten gebeurt? Men kan het hen eens vragen, in plaats van het FDF de wet te laten dicteren.
Reacties
BHV
Het voorstel gaat de goede richting uit! Maar! Voor Franstaligen niet aanvaardbaar.
Misschien op papier met vele comma's en onduidelijkheden maar in realiteit zal de ontvlaamsing van Vlaams Brabant jaar na jaar toenemen!
Dit stop je niet met een papieren overeenkomst, immers, met geen enkele overeenkomst.
Het verleden is het levendig bewijs van het niet toepassen van dit soort van overeenkomsten.
Enkel een wijziging van de ingesteldheid van onze Franstalige landgenoten zou de situatie kunnen keren. Deze ingesteldheid is historisch gegroeid even als de ingesteldheid van de Vlamingen historisch is gegroeid.
Het wegnemen van het cultuur- en taalsuperioriteitsgevoel van onze Franstalige landgenoten stop je niet met het statuut van Brussel aan te passen en enkele faciliteitengemeenten toe te voegen. Met dergelijke overeenkomst wordt enerzijds dit superioriteitsgevoel bestendigd en anderzijds de franstalige angst van economische opslorping van Brussel door Vlaanderen versterkt.
Waar de Franstalige gemeenschap scoort op vlak van Europees lobbywerk valt Vlaanderen steeds terug tot de Belgische constructies die, wegens gedwongen samenwonen, 150 jaar lang werden opgezet!
Hoe zal Vlaanderen omgaan met de nieuwe constructie die hier nu wordt voorgesteld als deze niet verenigbaar zal zijn met Europese richtlijnen.
Kan een Vlaams Parlement "Nederlandstalig" zijn in het Vlaams-Brussels model in een Belgisch kader, als 25% of meer van haar burgers doelbewust de Franse taal opeisen voor hun communicatie met die Vlaamse Overheid.
Zolang Vlaanderen blijft botsen met de onverzettelijkheid van de Franstaligen om het Nederlandstalig karakter te eerbiedigen komt er in dit land geen oplossing voor BHV of welk ander communautair probleem.
Ook de splitsing van het land zal dit probleem niet weten te omzeilen! We weten ondertussen dat de Franstaligen via Europa hun gelijk weten te halen! Op dat ogenblik is elke Belgische constructie nul en zonder waarde voor de Franstalige gemeenschap als het over territorium gaat.
De Vlaamse Overheid zal enkel slagen als ze de Franstalige, maar ruimer ook de Europese gemeenschap weet te overtuigen dat in Vlaanderen de keuze van taal, godsdienst, .... voor elke inwoner in Vlaanderen vrij is binnen de persoonlijke levenssfeer. Maar, de franstalige gemeenschap zal moeten leren aanvaarden dat Vlaanderen een Nederlandstalige regio in Europa is en blijft, inclusief de faciliteitengemeenten. Dit moet ook Europees worden afgedwongen!
Over taal en cultuur wordt immers niet gemarchandeerd!
Wie zich vragen stelt over welk Vlaanderen. De grenzen van Vlaanderen zijn door de eeuwen heen gewijzigd.
Een volwassen gemeenschap aanvaardt vandaag geen marchanderen meer over haar taalgebied, dit is retoriek van de vorige eeuwen en decennia. Daar zijn we al een hele tijd voorbij. De Europese constructie is net opgezet om dit soort van annexatie strategiën te verbannen. Europa zal moeten aanvaarden dat Vlaanderen dit niet aanvaardt.
Franstalige onwil
U schrijft:
" ... Zolang Vlaanderen blijft botsen met de onverzettelijkheid van de Franstaligen om het Nederlandstalig karakter te eerbiedigen komt er in dit land geen oplossing voor BHV of welk ander communautair probleem... "
DIT is inderdaad wellicht DE kern van de communautaire problemen waar we mee zitten.
Prof. Van Parijs, woordvoerder van de in deze toch ‘onverdachte’ Paviagroep schreef "dat de Franstaligen ermee moeten ophouden Vlaams-Brabant te beschouwen als een koloniaal uitbreidingsgebied voor diegenen die zich benepen voelen binnen de grenzen van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest." (Le Soir, 12.01.08). Wilfried Martens (lid van B-Plus) zegde in een recent interview op radiozender Klara: “een van de voorwaarden voor het voortbestaan van een federaal België is dat de Franstaligen ‘vrede’ willen sluiten, en ophouden met hun eisen tot territoriale uitbreiding van het Franstalig gebied."
Ze zeggen hetzelfde als u, met andere woorden. Maar blijkbaar hebben de Franstalige partijen daar geen oren naar, en blijven ze uit op confrontatie. Dan helpt natuurlijk geen enkel voorstel tot een compromis, hoe het er ook uitziet, en loopt het huidige federale België op zijn laatste beentjes, juist dat waar de Franstaligen blijkbaar een heilige schrik voor hebben (zie de paniek tijdens de TV-uitzending Bye Bye Belgium). Met hun door u aangehaalde 'cultuur- en taalsuperioriteitsgevoel' brengen ze juist het einde steeds dichterbij. Is dat nu blindheid door hun superioriteitsgevoel, of denken ze vanuit dat superioriteitsgevoel dat de Vlamingen wel weer zullen toegeven? Wellicht beide? Dat ze zoveel mogelijk federaal willen houden, en toch de Vlamingen blijven ergeren met hun taalsuperioriteit en expansie-eisen versta ik helemaal niet.
Feitelijke fouten en onwetendheid?
Dhr. Van den Abeele stelt "Het gaat (...) om de ooit door Vlaamse partijen goedgekeurde 'faciliteiten' in zes gemeenten. We hebben toegestaan dat de Franstaligen er zich niet moeten aanpassen, er mogen weigeren Nederlands te gebruiken in hun contacten met de administratie. De Vlaamse overheid moet er Franstalig kleuter- en lager onderwijs inrichten en subsidiëren." Dit is minstens een gevaarlijke veralgemening! Immers, de grondwettelijk voorziene faciliteiten gaan hélemaal niet zover als hij denkt. 1. Ze voorzien ENKEL faciliteiten voor lokale, gemeentelijke dienstverlening en voor een DEEL van het onderwijs. Vanaf secundair worden de Franstaligen in de bedoelde gemeenten geacht te kunnen aansluiten bij Vlaams, Nederlandstalig onderwijs (of zelfs de gevolgen van eventuele gebeurlijke onwil daartoe te dragen). 2. De grondwet schrijft dus impliciet talrijke gevallen van contacten met bevoegde overheden voor waarin de bedoelde Franstaligen wél verlicht zijn om Nederlands te respecteren en te gebruiken (namelijk ALLE andere dan de voorziene). Aansluitend: in het rechtssysteem van alle democratische staten bestaat er ook zoiets als het reciprociteitsbeginsel. Als twee partijen een afspraak met wederzijde verplichtingen maken, en één partij komt haar verplichtingen niet meer na, dan kan deze éne de andere partij niet meer vragen dat deze wel haar verplichtingen toch nog zou moeten blijven respecteren. Toegepast: wanneer de Franstaligen géén enkel EURO subsidie willen geven aan Nederlandstalige kleuter- en lager onderwijs in die Waalse gemeenten waar de grondwet dat voorziet, en wanneer ze de eventuele initiatiefnemers van zo'n scholen juist hard vervolgen en wegpesten, dan kunnen ze, volgens de geldende rechtsregels NIET meer eisen dat Vlaanderen nog wel Franstalig kleuter- en lager onderwijs in Vlaamse faciliteitengemeenten blijft subsidiëren! Analoog voor de hardnekkigheid waarmee ééntalige ambulanciers, (para-)medici en trein machinisten worden uitgestuurd naar officieel ééntalige gemeenten (of naar Nederland). Dodelijke, maar perfect vermijdbare 'Pécrot-risico's' kan men dat noemen. Walgelijk, en hoogst degoutant!
meer dan geen subsidies, afschaffing faciliteiten
U geeft wel geen oplossing voor de permanente problemen die de faciliteiten veroorzaken.
1. "Vanaf secundair worden de Franstaligen in de bedoelde gemeenten geacht te kunnen aansluiten bij Vlaams, Nederlandstalig onderwijs (of zelfs de gevolgen van eventuele gebeurlijke onwil daartoe te dragen)" Ze worden volgens uw interpretatie wel geacht te kunnen aansluiten, maar dat hoeven ze helemaal niet te doen: ze zijn dan als puber groot genoeg om naar Franstalig onderwijs in Brussel te gaan
. 2. .."De grondwet schrijft dus impliciet talrijke gevallen van contacten met bevoegde overheden voor waarin de bedoelde Franstaligen wél verplicht zijn om Nederlands te respecteren en te gebruiken.." Impliciet..??? " ..de grondwettelijk voorziene faciliteiten gaan hélemaal niet zover als hij denkt." Of moet het zijn: gaan niet zover als u, Lucas R., denkt, of interpreteert?.. Dat is toch een van de redenen van de eeuwige twist tussen Franstaligen en Vlamingen, dat men die faciliteiten zus en zo kan interpreteren.
Ik vind het een bizare Vlaamse houding, te zeggen dat de faciliteiten uitdovend zijn, maar dan toch maar Franstalig onderwijs blijven subsidiëren. Waarom dan niet, zoals u met het argument van de reciprociteit aangeeft, de subsidie stoppen? Voor mij niet gelaten, maar dat durft de Vlaamse regering blijkbaar niet. Ik heb nog niet gehoord dat de Franstaligen eisen dat Vlaanderen Franstalig kleuter- en lager onderwijs in Vlaamse faciliteitengemeenten blijft subsidiëren. Wel veel heisa over benoeming van burgemeesters. Vlaanderen subsidieert blijkbaar braafjes verder, zonder dat die eis hoeft gesteld te worden. Dat zou nochtans een veel krachtiger signaal zijn om de stelling te onderbouwen dat de faciliteiten uitdovend zijn.
Mijn voorstel komt erop neer de faciliteiten volledig af te schaffen, en dus als automatisch gevolg ook de subsidies voor Franstalig onderwijs. Dat is de kern van mijn betoog. Daar staat volgens mij een 'prijs' op. Men kan het er dan over hebben of die prijs voldoende redelijk is om die faciliteiten afgeschaft te krijgen. Men vermijdt dan in elk geval dat de ene Vlaming de andere met zijn interpretatie van de faciliteiten om de oren te slaan, en hem 'onwetendheid' verwijt..
Dom en naief voorstel
Zoals eerder anderen al opmerkten steunt dit voorstel op enkele fundamentele premissen die volstrekt fout zitten. Er is géén enkele goede reden waarom het éénzijdig niet-respecteren van afspaken door franstaligen hier met extra suiker moet beloond worden. Die territoriale annexatiedrift is niet méér van deze eeuw. Sinds 1945 OUT in West-Europa! De idee om de gemeenschapsbevoegdheden aan het gewest over te dragen is al even idioot én aartsgevaarlijk. Idioot en weerzinwekkend omwille van de platte, harde negatie t.a.v. de overtuiging van 99% van de betrokken Brusselse Vlamingen. Die houden er juist aan om nadrukkelijk lid te kunnen blijven van de Vlaamse gemeenschap. De wilde suggestie voor twee- en meertalig onderricht is, op basis van educatieve overwegingen, als even bizar. nu al is het kreunen en steunen om in het redelijk open en de facto veeltalige Vlaamse onderwijs nog een bruikbaar niveau over te houden door de overspoeling door kinderen met nederlandsonkundige ouders! Meertalig onderwijs wordt te velde enkel verdedigd door unitaristen zoals prof. Pierre De Craen, rabiate anti-Vlamingen (zoals BUB, Bplus, Manifesto e.d.), harde Franstaligen die alle Vlaamse instellingen uit Brussel willen verdrijven en door die migranen die opvoeding in taal van land van afkomst (of Arabisch) om religieuze en familiale redenen voorrang willen geven op de schoolse en latere professionele ontplooiing van de jongeren! Kortom, Ph. Van den Abeele laat zich hier kennen als een wereldvreemde professor zonnebloem, als een objectieve reisgenoot van de vijanden van Vlaanderen!
uw fathwa neem ik niet
u haalt minuscule stukjes uit mijn globaal voorstel, vervormt ze, voegt er nog zaken aan toe die ik helemaal niet schreef, om dan op het eind van uw betoog van mij een 'objectieve reisgenoot van de vijanden van Vlaanderen' te kunnen maken. Het is natuurlijk moeilijk argumenteren en reagereren tegen iemand die een Fathwa tegen mij uitspreekt, en mij indirect tot een vijand van Vlaanderen bestempelt. Toch doe ik het, omdat ik het een oncorrecte en onverdraagzame manier van reageren vindt die ik niet zonder meer kan aanvaarden. Ik zit volstrekt fout, mijn voorstellen zijn idioot én aartsgevaarlijk en weerzinwekkend.. het zijn wilde suggesties. U slaagt er in enkele zinnen in een discours vol scheldproza te formuleren, zonder enige reactie ten gronde op de globaliteit van mijn voorstellen. Ik heb uw reactie gepubliceerd, omdat ik niet de indruk wil wekken dat ik meningen die de mijne niet zijn zou censureren (anders had ik een dergelijke website niet opgezet..), maar ik wil toch scherp protesteren tegen uw tekst, die druipt van vijandigheid tegen mij.
Houden 99% van de betrokken Brusselse Vlamingen er aan om nadrukkelijk lid te kunnen blijven van de Vlaamse gemeenschap? Heeft u ze het allemaal gevraagd? Zelfs als dit zo zou zijn, verhinderen mijn voorstellen dit op geen enkele manier. Ik ken verder geen enkel document waaruit blijkt dat B-Plus of ook Manifesto rabiate anti-Vlamingen zijn. Niet alleen ik ben dus een bondgenoot van de Vlaamse vijand, maar blijkbaar zijn ook Wilfried Martens, Mia Doornaert, Geert Van Istendael, Luc Van der Kelen, Vitalski, Wannes Van de Velde, Walter Zinzen, allemaal lid van B-Plus, rabiate anti-Vlamingen? Een beetje ernst aub, in plaats van valse beschuldigingen. Ik heb nergens gepleit voor opvoeding van migranten in de taal van hun land van afkomst. Als ik voor tweetalig onderwijs pleit (voor alle duidelijkheid: NEDERLANDS en Frans), is het juist om die afstammelingen van migranten meer kansen te geven op de arbeidsmarkt. Nu zitten ze in het Franstalig onderwijs, dat het in Brussel presteert leerlingen af te leveren die na de humaniora (BIJNA) GEEN WOORD Nederlands spreken, als ze al zover geraken. 27% van de jonge Brusselaars heeft zelfs niet eens een diploma van secundair niveau.. Het is vooral die Franstalige Gemeenschap die voor die ramp op schoolgebied in Brussel verantwoordelijk is, en die haar bevoegdheden zou moeten overdragen aan de éne stad Brussel. Ik denk inderdaad dat die hoofdstad Brussel meer zou doen voor zijn inwoners dan de Franstalige Gemeenschap, verantwoordelijk voor het bijna slechtst presterende schoolsysteem in Europa. Juist meer tweetalig onderwijs voor die migrantenkinderen zou de druk op het Nederlandstalig onderwijs kunnen verminderen. Het zijn precies de anderstaligen die de ramp in het Franstalig onderwijs willen vermijden die nu de Vlaamse scholen doen kreunen. Verder ga ik op uw scheldproza niet meer in. Alleen nog dit: de grootste vijanden van Vlaanderen zijn de onverdraagzamen die geen enkele andere mening dulden dan de hunne.
Realistisch blijven
Ik heb 25 jaar in Tervuren gewoond en nu in Dilbeek. U maakt 1 grote fout: U gaat ervan uit dat franstaligen ernstige mensen zijn die zich aan afspraken houden. De geschiedenis leert ons dat zij dat NOOIT doen.
U verwacht dat Brussel onderwijs voor nederlandstaligen zal inrichten; waarom denkt U dat ze dat zullen doen? Mag ik verwijzen naar Komen?
Grenscorrecties zullen leiden tot een "verbrusseling" van die gebieden, wat ook inhoudt dat de leefomgeving zal verloederen en de franstaligen zullen uitwijken naar prettigere gemeenten die (uiteraard) in Vlaanderen liggen, waar ze weer volgens het zelfde schema te werk zullen gaan.
Overigens als er over grescorrecties gepraat wordt, waarom niet over de heraansluiting van Edingen, Lettingen en Gellingen bij Vlaanderen? En ook Eigenbrakel en Kasteelbrakel, net zoals Komen en Moeskroen?
Het spijt me: hoe interessant ook als denkoefening in de praktijk betekent uw voorstel een ernstige capitulatie. Mijn voorstel is dat we de bestaande wetten gewoon toepassen, zowel die ivm de kieskring (van juridisch organisatorische aard) als de taalwetten in Brussel en subsiedieringswetten in Komen. Als eea efffektief gebeurt, dan kunnen we praten over een verdere hervorming.
Geen uitbreiding van Brussel
Ik heb twintig jaar van mijn leven in Kraainem gewoond. Nadien in Tervuren en nu in Overijse.
Er is geen enkele, maar dan ook geen enkele redenen om de Vlamingen in de faciliteitengemeenten op te offeren omdat een groep Franstaligen weigert de lokale taal te spreken.
In 1960 was 30% van de inwoners van Genval Nederlandstalig, evenveel als er Franstaligen waren in Kraainem. De Vlamingen hebben zich altijd aangepast, zonder problemen te maken. In Kraainem en andere randgemeenten hebben de meeste Franstaligen (niet allen) zich niet willen aanpassen, onder het adagio van de aristocratie "On ne parle pas la langue des domestiques", zoals een Franstalige collega het me ooit uitlegde als reden waarom ze geen Nederlands mocht leren of spreken van haar ouders.
Als we vandaag Kraainem, Wezembeek en Linkebeek bij Brussel voegen, dan volgen morgen, zonder enige twijfel alle andere plekken waar de Franstaligen een meederheid hebben.
Dan worden Knokke en andere kustgemeenten ook Franstalig.
Waarom moeten de wetten zich altijd aanpassen aan de onwilligen? Is het nu werkelijk zo moeilijk om Nederlands te leren? Is het nu zo moeilijk om respect te hebben voor de andere bewoners van dit land.
Als ik naar Genval, Wavre of Rixensart ga, dan spreek ik Frans, met plezier en met respect. Als ik daar zou gaan wonen, dan zou ik ook al mijn administratie in het Frans afwikkelen, ook met plezier.
Waarom zijn de Vlamingen altijd de eersten om te plooien en zich op hun knieën in het stof te werpen?
Het is werkelijk hoog tijd dat de Franstaligen zich als Belgen gaan gedragen.
Stef
faciliteiten afschaffen kan alleen met een deal
Stef,
je principiële stelling is in het algemeen verdedigbaar: pas je aan aan je omgeving. Hier hebben we echter met een situatie te maken, de toegekende faciliteiten, die bovendien altijd weer voor problemen zorgen. De Vlaamse stelling is dat die 'uitdovend' zijn, of zouden moeten zijn. Het is bij de invoering wel zo voorgesteld, maar in geen enkele wettekst is er bij mijn weten ergens een datum voorzien waarop die zouden moeten uitdoven.. Dat de Franstaligen er mogen weigeren Nederlands te gebruiken in hun contacten met de administratie, hebben we toegestaan door de faciliteiten te aanvaarden. Bovendien moet de Vlaamse overheid in de faciliteitengemeenten Franstalig kleuter- en lager onderwijs inrichten voor de inwoners van die gemeenten, en moet ze die subsidiëren. Dat klinkt niet echt naar 'uitdovend', als men de volgende generatie in de gemeente zelf in het Frans naar school kan sturen. Met het Franstalig onderwijs te subsidiëren ondersteunt de Vlaamse overheid het om probleemloos Franstalig te kunnen blijven in de faciliteitengemeenten.., wat toch van een heel andere orde is dan al of niet een verkiezingsbrief in het Frans krijgen of zijn belastingsaangifte te kunnen indienen op een franstalig formulier.
De faciliteiten zorgen alleen voor permante wrijvingen, Vlaanderen wordt er altijd maar weer door in een racistisch daglicht geplaatst, enz., enz. We moeten daar dus zien van af te geraken. Daarvoor is echter, of men dit graag heeft of niet, een deal nodig met de Franstaligen. Doordat de faciliteiten in de bij het Vlaams gewest blijvende gemeenten uitdovend worden, ook in het onderwijs, geeft men toch een duidelijk signaal dat faciliteiten een aflopende zaak zijn, en niet meer voor herhaling vatbaar. Daar geldt dan je principiële stelling: aanpassen. Faciliteiten tot in Knokke, dat is vandaag toch iets dat zelfs Maingain niet zou durven verdedigen denk ik. En zelfs als, toch geen schijn van kans.. Faciliteiten zijn inderdaad een relikt van een pretentieuze kaste die de taal van de meid niet wou spreken, dus weg daarmee. Stop de kolonisatie, zegt zelfs prof. Van Parijs (wat hem voor lezers van Le Soir tot een verrader van la grande Francophonie maakt). Alleen, om een deal te kunnen afsluiten moet men van beide kanten consessies doen, leuk of niet. In mijn voorstel gaat het om een minimale 'grenscorrectie', waarbij de Vlamingen in de bij Brussel aangehechte faciliteitengemeenten niet 'opgeofferd' worden, maar ongewijzigd in het Nederlands verder bediend worden; niet dat ze in een eentalig Frans gewest terechtkomen. Dan bekijken we Brussel ook positief, en niet als een vreemd gebied, maar als een gebied dat ook van de Vlamingen is. In die overgedragen gemeenten moet de Franse gemeenschap dan ook het Franstalig onderwijs betalen, niet meer Vlaanderen. Bovendien koppel ik het aan een efficiënter bestuur van Brussel, waarin die ex-faciliteitengemeenten districten worden. Dan zijn we ook dat gedonder over benoemingen van burgemeesters kwijt. Zowel de Franstaligen als de Vlamingen moeten hierbij hun stijdbijl begraven: geen aanspraak meer op faciliteiten versus een klein lapje grond overhevelen naar 'onze' hoofdstad Brussel. Hoe geraakt men hier anders uit, als elk in zijn loopgraven blijft zitten?
Geen randgemeenten bij Brussel
We leven in een rechtstaat.
Dat houdt in dat wetten gestemd worden door de meerderheid en uitgevoerd worden.
In die wetten staat duidelijk hoe de bevoegdheden in dit land zijn verdeeld.
Als die burgemeesters die wetten naast zich neerleggen, dan is er terecht reden om hen niet te benoemen. Dat is het fundament van de democratische rechtstaat. Wetten en hun uitvoering staan boven willekeur en clan-denken.
Dat laatste is wat die drie would-be burgemeesters willen. De heren heten niet toevallig François baron van Hoobrouck d'Aspre (Wezembeek) en Arnold ridder d'Oreye de Lantremange (Kraainem). Ze hebben bewust de Vlaamse wetgeving naast zich neergelegd, ze getuigen van burgerlijke ongehoorzaamheid, ze stellen bovendien nog eisen én ze geven de Vlamingen de schuld. Feodalen en macht, het zal niet veranderen.
Voor mij komt dat erop neer dat de Chinezen de Dalai Lama verwijten dat hij zijn grondgebied niet wil afstaan en hem van een gebrek aan democratie beschuldigen, of dat Israel de Palestijnen verwijt dat ze Oost-Jeruzalem beschouwen als bezet gebied, nu de meerderheid van de inwoners joden zijn die zich daar zijn komen vestigen in de voorbije twintig jaar.
Would-be burgemeester van Hoobrouck heeft de Vlamingen "de bezetter" genoemd. En u denkt dat ze het bij deze gemeenten gaan laten? Deze feodalen zullen zich nooit willen verlagen tot op het niveau van de Vlamingen en hun democratie.
Het kan toch niet zijn dat één regio zich permanent moet aanpassen aan de onwil van de andere? Omdat ik democraat ben in hart en nieren zal ik mij hier blijven tegen verzetten. Ik zou me zoals de meer dan 1 miljoen Vlamingen die in de voorbije eeuw in Wallonië zijn gaan wonen, gewoon aanpassen. Is dat nu werkelijk zo moeilijk? Hebben de Vlamingen ooit delen van Wallonië willen annexeren? Nee, de Vlamingen hebben respect opgebracht voor het feit dat ze in een ander taalgebied gingen wonen en ze hebben zich aangepast. Waarom moet een heel land worden gegijzeld als het enkel gaat om een eenvoudige persoonlijke inspanning?
Dat begrijp ik werkelijk niet.
hoe dan faciliteiten afschaffen?
Het gaat niet om de aanpassing van de Vlamingen die naar Wallonië zijn gaan wonen, maar om de ooit door Vlaamse partijen goedgekeurde 'faciliteiten' in zes gemeenten. We hebben toegestaan dat de Franstaligen er zich niet moeten aanpassen, er mogen weigeren Nederlands te gebruiken in hun contacten met de administratie. De Vlaamse overheid moet er Franstalig kleuter- en lager onderwijs inrichten en subsidiëren. Het gaat mij niet om die primitieve adelijke burgemeesters, wel om de vraag hoe we van die faciliteiten afgeraken. Dat kan alleen met een deal, en dus om geven en nemen. Anders moet men aanvaarden dat de faciliteiten blijven bestaan, hoe beperkt ook geïnterpreteerd (inclusief Franstalig onderwijs ten eeuwigen dage..) want een uitdoofdatum is niet in de wet voorzien. Dus als we in een rechtsstaat leven, moet men de faciliteiten respecteren, tenzij men een nieuwe deal kan afsluiten om die af te schaffen. Is het uitdoven van de faciliteiten in een aantal gemeenten geen duidelijk teken dat zo een soort deal van de jaren '60 voorbij is, en niet meer voor herhaling vatbaar? Ze worden in mijn voorstel afgeschaft, niet uitgebreid, ook niet naar ander gemeenten. Hoe zie jij dan een oplossing om ervan af te geraken?
De Rand Is Een Strand
Mocht ik alle antwoorden (denken te) hebben, dan zou ik misschien beter in de politiek gaan.
Het lijkt me in elk geval een vreemde strategie om faciliteiten af te schaffen door de faciliteitengemeenten bij Brussel te voegen (dat lijkt me dezelfde logica als Oscar Wilde hanteerde met zijn "de beste manier om van de begeerte verlost te zijn, is eraan toe te geven"). Maar ik heb in elk geval liever faciliteiten dan Kraainem en Wezembeek bij Brussel aangehecht te zien.
Ik ben misschien naïef, maar ik merk toch drie evoluties :
1. Vele Franstaligen in de rand laten hun kinderen in het Nederlands les volgen (toegegeven, soms nog altijd met misprijzen)
2. De Franstaligen worden qua aantal binnenkort overtroffen door de buitenlanders
3. Vlamingen worden welstellender en kunnen zich dus ook meer en meer veroorloven om opnieuw in de Rand te gaan wonen.
Dat laatste aspect is niet onbelangrijk. In mijn ogen is "De Rand als een strand" : door eb en vloed wordt er geen wrakhout aangespoeld, maar wel rijke mensen. In de jaren 70 en 80 vluchtten de Franstaligen naar de Vlaamse rand en verjoegen op economische wijze de arme lokale bevolking. Door de verhoogde welstand van de Vlamingen zou zich nu, maar dan vanuit Vlaanderen zelf, de omgekeerde beweging voordoen. Een eb-en-vloed cyclus van dertig jaar. Een aanhechting van randgemeenten bij Brussel zou deze beweging onherroepelijk ongedaan maken.
Mijn laatste en belangrijkste punt is mijn "Charter van de Echte Belg", maar daar zal ik eens een stukje over schrijven als dat mag.
Groeten
stef
leve de faciliteiten?
toch nog even een reactie: het is wel gemakkelijk 'NON' te zeggen op mijn voorstel, maar als ik vraag een andere oplossing voor te stellen, dan daarvoor te passen... behalve dat je liever faciliteiten hebt dan aanhechting bij Brussel.. Eerst een rechtzetting: ik stel helemaal niet voor "de faciliteiten af te schaffen door de faciliteitengemeenten bij Brussel te voegen", maar enkele gemeenten toe te voegen, om bij de andere gemeenten de faciliteiten te laten uitdoven. Dat is toch wel heel iets anders! Ik vind het wel vreemd: 'heel' Vlaanderen roept moord en brand over de faciliteiten, van TAK tot alle politieke partijen die alles proberen te doen om die faciliteiten te beperken via omzendbrieven Peeters, taalcursussen in de sociale woningbouw, niet benoemen van burgemeesters, enz.. een lange lijst. Heel die herrie rond de faciliteiten bezorgt ons ook op internationaal vlak een slechte reputatie, dankzij de FDF-kliek die hier de gemakkelijke slachtofferrol speelt. Zolang er faciliteiten zijn, zal dat voor spanning en ophitsing zorgen van beide kanten. Maar als ik (of anderen) dan een voorstel doe om van die faciliteiten af te geraken (wat alleen met een deal kan), dan is het ook weer niet goed, en is het van 'geef mij maar liever de faciliteiten'....
Men moet toch weten wat men wil: of men aanvaard de faciliteiten, en is een beetje verdraagzaam en mild bij de interpretatie van die faciliteiten, of men schaft ze af. Ze zogenaamd wel aanvaarden, maar er aan blijven knabbelen, is toch geen spelletje dat men generaties lang kan spelen: dat permanent wederzijds pesten moet toch eens ophouden. In Vlaanderen blijft men zich blind staren op het al of niet meteen in het Frans bezorgen van een administratief papier, de elektriciteitsrekening of een kiesbrief, maar men vergeet toch telkens weer dat faciliteiten ook betekenen dat men ten eeuwigen dage Franstalig kleuter- en lager onderwijs subsidieert in die gemeenten. De volgende Franstalige generatie kweken we er dus zelf. Of niet?
In een opiniestuk van de voorzitters van de cultuurraden van die zes gemeenten (elders op deze website) zeggen dezen dat de Vlamingen in hun gemeenten zich "min of meer in hun minderheidspositie hebben geschikt, met alle pesterijen, frustraties, discriminaties en onrecht waarvan ze op gemeentelijk vlak al jaren het slachtoffer zijn." Toch leven ze er graag, en mogen de Franstalige Belgen er van hun rechten genieten: de faciliteiten.. Als ze maar niet bij Brussel aangesloten worden! Liever slachtoffer dus dan een oplossing te vinden die rust brengt. Met jouw beeld van 'ebbe en vloed' zal er wellicht wat meer chique Vlaams volk in de faciliteitengemeenten komen wonen, maar dat zal zeker niet volstaan om de verhoudingen om te keren en tot een overwicht van Vlamingen te komen. En zelfs dan blijven de faciliteiten bestaan, met het bekvechten om hun interpretatie. De invoering van niet-uitdovende faciliteiten in zes gemeenten noemde Etienne Vermeersch vorig jaar nog "de grootste blunder van de Vlaamse Beweging ooit", en "een onuitputtelijke bron van ruzie, betwistingen en wederzijds wantrouwen. " Daar kan men niet naast kijken, en de enige vreedzame oplossing voor dit 'grensgeschil' is een deal, met uitdoving van de faciliteiten. Maar als die blijven bestaan, moet men ze volgens mij ook met meer respect voor de Franstalige willen toepassen: als de Franstalige zich in de faciliteitengemeenten niet moet aanpassen en het Frans mag blijven gebruiken voor zijn contacten met de overheid: laat hem dat dan doen, zonder allerhande spitsvondige maatregelen uit te vinden om het hem lastig te maken. Men heeft faciliteiten, of men heeft er geen. Men kan in het Frans aan een gemeenteloket bediend worden, zonder eerst aan een loket Nederlands te moeten spreken, en dan een vertaling in het Frans te krijgen. Telkens weer een brief in het Nederlans krijgen en een Franse vertaling moeten vragen noem ik geen faciliteiten meer maar pesterijen. Daarmee krijg ik natuurlijk de hele vlaamse beweging op mijn dak, maar toch blijf ik erbij: afschaffen of ophouden ze zo toe te passen dat ze als pesterijen beleefd worden door de Franstaligen.
En dan nog: het Brussel dat ik voorstel en waarvan enkele van de huidige faciliteitengemeenten deel zouden uitmaken, is niet het huidige Brussel met zijn negentien baroniën, zijn kluwen van instellingen, maar één stad. Dat die eengemaakte hoofdstad meer respect voor de Vlamingen zal hebben dan de baroniën vandaag, lijkt mij evident. Dit kan ook wettelijk duidelijk bepaald worden, en beter op toegekeken worden dan bij het huidige kluwen. Tenzij men natuurlijk Brussel opgeeft als een stad die onder andere ook bij Vlaanderen hoort (naast Belgische hoofdstad, Europees hoofdkwartier, cosmopolitische stad met een Vlaamse en Franstalige minderheid), en haar als 'vreemd' afstoot, en zich nestelt in een 'Vlaams' Vlaanderen. Dan zit dat Vlaanderen echter nog steeds met zes gemeenten met faciliteiten.. en ruzie over de interpretatie hiervan.
Faciliteiten ...
Je hebt natuurlijk ergens gelijk, maar toch niet helemaal.
1. Er is een voor mij relatief persoonlijke reden
Vele Vlamingen, waaronder mijn vader, hebben zich met hand en tand verzet tegen de verfransing van de rand. Niet dat ze iets tegen Franstaligen hebben, integendeel, 90% van mijn familie is Franstalig, zowel langs vaders als moeders kant. Mijn ouders spraken onder elkaar zelf Frans thuis (dat uitleggen vraagt wat meer ruimte), maar toch zijn beiden Vlamingen die altijd zijn opgekomen voor de rechten van de Vlamingen in de rand, die permanent werden geminacht door de rijke Franstalige inwijkelingen. Dus : nu die gemeente opgeven, na al die jaren strijd? Nee, dat kan ik echt niet over mijn hart krijgen, zeker omdat mijn ouders nog in Kraainem wonen.
2. Uitdoving van de faciliteiten
Ja. Dat was de oorspronkelijke bedoeling. Maar ik vrees dat het moeilijk wordt om dat terug te draaien. Ik droom van een België van gemeenschappen die elkaar respecteren. Vandaag is dit niet zo. Maar enkele gemeenten opofferen om elders de faciliteiten uit te doven lijkt me een wat al te bar scenario. Het FDF zal niet stoppen met bijkomende eisen om nog meer gemeenten te verfransen (zie hun pamfletten waarin ze Franstaligen aanzetten om nooit Nederlands te spreken in Vlaanderen). En vandaag zijn het niet enkel meer de randgemeenten, maar zelfs tot in Huldenberg en Erps-Kwerps dat Franstaligen eentaligheid normaal vinden, Franse eentaligheid dan wel te verstaan. Eén toegeving doen, en je verliest alles, dat heeft de geschiedenis ons toch geleerd met de faciliteiten. Waarom dan dezelfde fout nu opnieuw maken?
Brussel (een deel van) ... bevoegdheden ...aan het Vlaams Gewest
1. Als je de socio-economische ruimte bekijkt van het Brussels stadsgewest, dan zie je dat deze veel verder reikt dan enkel het hinterland in Vlaanderen. Zowel in de richting van de provincie Luxemburg, Luik, en Henegouwen is de economische invloedssfeer merkbaar.
2. Het risico bestaat dat als je het Brussels stadsgewest gewestmateries overhevelt naar Vlaanderen, dat deze laatste hiervan misbruik zou maken om de inwoners van Wallonië te benadelen/belemmeren in hun economische relatie met Brussel, net zoals dit omgekeerd ook dreigt te gebeuren. Men ziet dit nu al met de diabolo rond Zaventem, het GEN intensiever gepland in Vlaanderen dan in Wallonië, de aanwervingspolitiek in Brussel, en dies meer.
3. Om welke reden zou Brussel en vooral haar inwoners gewestbevoegdheden overdragen aan het Vlaams gewest ? om meer efficëntie ?
Om deze redenen denk ik persoonlijk dat het eerlijker en ook interessanter zou zijn om een aantal gewestmateries in Brussel inderdaad op grotere schaal te bekijken, maar op een andere wijze, zoals bvb. het opstellen van een Brabants gewest, dus een beslissingsorgaan met zowel Vlaams- als Waals Brabant - voor een aantal gewestmateries zoals mobiliteit, e.d..
met het hierboven vermelde compromis rond de BHV-splitsing.
Een Brabants gewest??
geachte heer Rosner
Als er gestaakt wordt in een haven in Azië of Amerika, merkt men de gevolgen daarvan tot in de Antwerpse haven. De 'economische invloedssfeer', toch zoals u ze aangeeft ("merkbaar tot in Luxemburg en Henegouwen"), is dus niet direct een goede maatstaf voor een administratieve afbakening van een gebied. U stelt dat Vlaanderen misbruik zou kunnen maken van een bevoegdheid over Brussel, en de inwoners van Wallonië zou kunnen benadelen. U ziet dat zelfs vandaag al gebeuren, terwijl Vlaanderen dergelijke bevoegdheid vandaag nog helemaal niet heeft, omdat de luchthaven van Zaventem beter bereikbaar wordt per spoor (diabolo), of het GEN intensiever gepland is in Vlaanderen dan in Wallonië. Brussel is nu eenmaal veel meer verweven met de Vlaamse verstedelijkte omgeving eromheen dan met het dunner bevolkte Waals-Brabant, en dagelijks komen er beduidend meer pendelaars uit Vlaanderen dan uit Wallonië naar Brussel werken. De voorbeelden die u aanhaalt zijn geen voorbeelden van mogelijk misbruik, maar juist de bewijzen dat Brussel veel nauwer met het Vlaamse gebied errond verbonden is dan met Waals-Brabant. (Wat de aanwervingspolitiek in Brussel met een mogelijk misbruik van -niet bestaande- Vlaamse gewestbevoegdheden over Brussel te maken kan hebben, die uitspraak versta ik helemaal niet.)
"Om welke reden zou Brussel en vooral haar inwoners gewestbevoegdheden overdragen aan het Vlaams gewest ? om meer efficëntie ?". Inderdaad, zie mijn hele betoog. Daarbij spreek ik over een RUIL van bevoegdheden, met ook nog een rationalisatie van het bestuur in Brussel. Zelfs als de Gewesten Vlaanderen en Wallonië een deel van hun grondgebied aan een gewest Brabant zouden willen overdragen, welk taalregime krijgt dit gewest? Blijft de taalgrens bestaan, of wordt heel Brabant administratief tweetalig? Vooral echter zijn daarmee de specifieke problemen van het huidige cosmopolitische Brussel niet opgelost, dat juist Gemeenschapsbevoegdheden zou moeten krijgen, zowel voor een efficiënter bestuur in Brussel, als om het de mogelijkheid te geven een niet-discriminerende politiek voor alle inwoners te voeren. Een 'Brabants gewest' draagt daar niet toe bij. Expansieplannen helpen Brussel niet vooruit, wel een beter bestuur binnen zijn huidige grenzen. En als het in een ruimere context moet, hoeft er geen nieuw gewest Brabant gemaakt te worden; er bestaat al zo een ruimer gewest: Vlaanderen. Dat vraagt natuurlijk het loslaten van vijandbeelden, het staken van een expansionistisch en kolonialistisch discours met de eis van sommige Franstaligen om in het Frans bediend te worden door de administratie in Vlaanderen. Kortom: loyaliteit tussen de gewesten, vreedzaam samenleven, maar op een efficiëntere manier bestuurd.
Jawel, een Brabants gewest.... maar....
Beste Philippe, Bedankt voor uw post. Heb het heel druk gehad, maar hier dan toch een korte reaktie dat ondertussen wat langer geworden is ;-). De socio-economische invloedssfeer is natuurlijk altijd en overal betrekkelijk groot. Studies wijzen daarentegen uit dat het economisch hinterland van Brussel wel degelijk naar Vlaanderen en Wallonië uitstraalt tot een 40-tal gemeentes in totaal (zie site Brusselsstudies). Als er meer pendelaars uit Vlaanderen in Brussel werken, heeft dat veel te maken met een centralisering van de administraties in het Brussels gewest, gecombineerd met de vereisten inzake tweetaligheid. Doordat 80 % van de jongeren in het Brussels gewest in een onderwijssysteem zitten dat hen slechts ééntaligheid bijbrengt zijn deze automatisch vogels voor de kat in een administratieve functie en elders vaak ook. Die vereiste tweetaligheid heeft dus negatieve gevolgen voor de inwoners van het Brussels gewest. Om iedereen gelijke kansen te geven moet men dus kiezen : ofwel tweetalig onderwijs (waarvoor zowat 90% van de inwoners van het Brussels gewest vragende partij is), ofwel de taalwetten versoepelen. Men kan niet blijven zitten in een halfslachtig en inconsequent systeem.
De opdracht voor Brussel moet duidelijk worden, en er moet naar gehandeld worden. De ongezonde compromissen uit het verleden (tweetalige hoofdstad / geen tweetalig onderwijs (80%FR-20%NL) ; onduidelijk statuut faciliteitengemeenten - uitdovend of niet ; ongezonde kieskringen want niet samenvallend met de gewesten) liggen ongetwijfeld mee aan de basis van de huidige crisis. Wanneer men 800 miljoen euro gaat investeren in Zaventem (Start-plan) en niet de keuze maakt om een kwaliteitsvolle trein- of bovengrondse metroverbinding te maken tussen Brussel en Zaventem... tja dan weet je hoe laat het is. Brussel is een economische entiteit waarvan zowel inwoners van Vlaanderen als van Wallonië de vruchten plukken. Daarom moet Brussel een open stad blijven, niet in handen komen van Vlaanderen, noch van Wallonië. Het moet grotendeels haar eigen stadsgewest zelf besturen. De boodschap dat Brussel slecht beheerd wordt is iets dat men in Vlaanderen graag en veel verspreid. De waarheid getuigt ons ook te zeggen dat de zone "Brussel" er veel erger aan toe was toen het Brussels gewest nog niet bestond, en het door onze nationale politici bestierd werd met burgemeesters als Roger Nols en premiers als Van Den Boeijnants.
De waarheid is ook dat de machtsvernippering in Brussel en de onaangepaste bevoegdheidsverdeling tussen gewest/gemeente door de institutionele hervormingen in de hand gewerkt werden. De inwoners van het Brussels gewest hadden hier niet om gevraagd. Er is trouwens tijdens geen enkele staatshervorming vanuit de federale overheid een hervorming van Brussel geëist. Eens Vlaanderen en Wallonië, of eerder de Vlaamse en Franstalige gemeenschap (partijen zijn geschoeid op taalbasis en niet op gewestbasis), hun kastanjes uit het vuur gehaald hadden, lieten ze Brussel verder met het onaangepast bestuur. Klagen bij de Vlaamse kiezers over 19 schandelijke Brusselse baronnieën om elektoraal te scoren en niets doen om dit te veranderen....... ik heb daar zo mijn bedenkingen bij. Als ik het over een Brabants gewest heb, dan bedoel ik iets als een overleg- en beslissingsorgaan dat de behoeften inzake mobiliteit en werkgelegenheid over een grotere zone beheert dan nu het geval is. Daarvoor hoeft Brussel administratief nog niet uit te breiden en moeten de taalgrenzen niet verlegd worden.
Het beste voorbeeld hebben we op kleine afstand van Brussel, namelijk in Rijsel, waar iedereen meegeniet van de ontwikkeling en de efficiëntie van de "Communauté urbaine / Stedelijke gemeenschap" dat nu een Eurozone-statuut gekregen heeft. Rijsel heeft met haar stedelijke ontwikkeling hierdoor internationale uitstraling gekregen, meer zelfs dan Brussel. Maar wat over echte nationale grenzen heen kan is misschien iets te moeilijk voor de Brabantse regio over gewestgrenzen waar onze "nationale" politici slachtoffer zijn van de communautaire profileringsdrang, inherent aan het systeem dat hun voorgangers geschapen hebben. Met de internationalisering van de zone Brussel rijst bovendien de vraag of de ambitie van het stadsgewest Brussel zich moet beperken tot de hoofdstad van België. Alles lijkt erop te wijzen dat ze veel meer potentieel heeft om haar internationaal karakter uit te bouwen, en niet alleen slachtoffer te zijn van de toenemende woningprijzen die tot in Luik voelbaar zijn. Mits een goede aanpak heeft Brussel het potentieel om een wereldwijd voorbeeld te worden van multicultureel samenlevende gemeenschappen (en minder naast elkaar levende gemeenschappen zoals de ghetto's die de bewuste Nols en anderen geschapen hebben) met uitzonderlijk economisch succes. Beste groet, Albert Rosner