De hoofdredactrice van Le Soir is vol lof over Leterme. U gelooft het wellicht niet, maar zo staat het toch in haar editoriaal van vorig weekend. Wat is de achterliggende reden?
Het is bekend dat de hele redactie van Le Soir nu al bijna anderhalf jaar geen gelegenheid liet voorbijgaan om op Leterme te kloppen. 'Monsieur 800.000 voix', ook Yves Le Terne genoemd (de kleurloze, de onbenullige), werd verantwoordelijk gemaakt voor alle plagen van dit land. Dat gebeurde systematisch, en blijkbaar had de redactie er een ziekelijk genoegen in gevonden om altijd en opnieuw op hem af te geven. We hoeven hier alleen Pierre Bouillon te citeren in een editoriaal van 1 maart '08: "Leterme est sorti de l’hôpital jeudi. Il reprend le turbin lundi. La traditionnelle immunité accordée aux souffrants cessant ses effets, on va pouvoir en (re)dire du mal – ça commençait à nous manquer". Endelijk zullen we weer kwaad over hem kunnen spreken, want dat begonnen we te missen.
En plots haalt Delvaux de loftrompet boven. Met welke bedoeling is ons een raadsel. Haar tekst:
De eerbare terugkomst van verantwoordelijke mannen.
Didier Reynders als 'gueststar' op France 2, donderdagavond, die de methode ontcijfert om uit de bankcrisis te geraken. Yves Leterme die door zijn Europese collega's geëerd wordt voor de manifeste koelbloedigheid die hij toonde bij het beheer van een financiële sector in paniek. Alec Minc, de eeuwige gourou die 10 op 10 uitreikt aan de actie van de Belgische regering en dit land eert dat eindelijk moet erkennen dat het een reden heeft een staat te hebben.
Het is om in zijn arm te knijpen als men enkele maanden terug gaat, toen Yves Leterme unaniem en universeel in een zwart daglicht werd gesteld, en zijn regering meer bekend was voor haar verlamming en zijn onophoudelijke interne ruzie's dan voor zijn kunde. Vandaag zijn de enigen die nog echt op de pianist Leterme schieten de geruïneerde aandeelhouders van Fortis. Men verstaat hun woede, maar ze vergissen zich van doelwit. Zoals hij het in het interview dat hij ons gaf verduidelijkt, is de eerste minister de representant van de burgers en de mandataris van de belastingsbetalers. als hij er is om het spaargeld te redden, heeft hij niet tot taak de tegoeden van de aandeelhouders van een bank te beschermen, welke die bank ook is.
Halleluja, dus! De hoogdringendheid heeft de actie gesmeed en een beslissingsnemer doen geboren worden, tezelfdertijd met een duo Reynders-Leterme dat de actie leidt. Eerste slachtoffer van de financiële domino op Europees gebied, met de explosie van Fortis-Dexia, heeft België zijn werktuigkist 'Banken' uitgeleend aan Europa. En bereidt vandaag zijn tweede hulpkit voor- dit keer de optie 'strijd tegen de recessie'. Niet iets om op zich fier over te zijn, maar noodzakelijk, gezien de omstandigheden. Efficiënt? Dat valt nog te bezien. Maar zeker geruststellend. Leterme, die met zijn schizofreen kartel met de NV-A onrust heeft gezaaid, zelfs communautaire paniek gedurende maanden, die het land verlamde, is vandaag diegene die de financiële angsten van de Belgen beperkt en hun economische toekomst afbakent.
Hij stuwt zelfs de nieuwe trouw aan zijn rol van eerste minister tot het weigeren van het idee van vervroegde verkiezingen in juni 2009, omdat dit er zou op neerkomen dat de tellers in België terug op nul gezet worden!
Wij zijn niet van het type dat in mirakels gelooft en wij weten beslist dat de communautaire obsessies op elk moment deze nieuwe eendracht en deze plotse wil om boven het gewoel te staan kunnen verbleken. Maar op dit moment, wetend wat er op de economisch-financiële planeet gebeurt, moet men er juist van profiteren dat ze hun verantwoordelijkheid opnemen. Men was zo de gewoonte verloren, dat het misplaatst zou zijn zijn opluchting niet toe te geven wanneer men vaststelt dat die deugd er terug is. (eigen vertaling)
De oorspronkelijke versie
LE VERTUEUX RETOUR DES HOMMES RESPONSABLES
Didier Reynders, en guest-star sur France 2, jeudi soir, décodant la methode pour sortir de la crise bancaire. Yves Leter-me salué par ses collègues européens pour le sang-froid manifesté dans la gestion d'un secteur financier pris de panique. Alain Minc, perpétuel gourou français qui décerne 10 sur 10 à l'action du gouvernement belge et salue ce pays qui doit enfin reconnaïtre la raison d'avoir un État.
C'est à se pincer si on se reporte quelques mois en arrière, alors qu'Yves Leterme était unanimement et universellement décrié, et son gouvernement davantage connu pour sa paralysie et ses querelles internes incessantes que pour son savoir-faire. Aujourd'hui, les seuls a tirer véritablement sur le pianiste Leterme sont les actionnaires grugés de Fortis. On comprend leur rage, mais ils se trompent de cible. Comme il nous le précise dans l'interview qu'il nous accorde, le Premier ministre est le représentant des citoyens et le mandataire des contribuables. S'il est la pour sauver l'épargne, il n'a pas pour mission de préserver les avoirs des actionnaires d'une banque, quelle qu'elle soit.
Alléluia, donc! L'urgence a forgé l'action et fait naitre un preneur de décisions, en même temps qu'un duo Reynders-Leterme qui mène l'action. Première victime du domino financier sur terre européenne avec l'explosion des Fortis-Dexia, la Belgique vient de prêter à l'Europe sa boite à outils « banques ». Et concocte aujourd'hui son deuxième kit de secours - option «lutte con-tre la récession », cette fois. Pas de quoi être fier en soi, mais vu les circonstances, indispensable. Efficace ? A voir. Mais rassurant, assurément. Leterme, qui dans son cartel schizophrénique avec la N-VA a semé le trouble, voire la panique communautaire pendant des mois, paralysant le pays, est aujourd'hui celui qui cadre les angoisses financières des Belges et balise leur futur économique.
II pousse même la nouvelle allégeance a son rôle de Premier ministre jusqu'a refuser l'idée d'élections anticipées en juin 2009 parce qu'elles reviendraient à mettre les compteurs de la Belgique a zero! Nous ne sommes pas du genre à croire aux miracles et nous savons pertinemment que les obsessions communautaires peuvent venir ternir a tout moment cette nouvelle concorde et cette volonté soudaine d'être au-dessus de la mêlée. Mais dans l'instant, sachant ce qui se passe sur la planète économico-financière, il faut juste profiter de cette prise de responsabilités. On en avait tellement perdu l'habitude qu'il serait malvenu de ne pas avouer son soulagement, en en constatant le vertueux retour.
(Le Soir, 18 oktober '08)