Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Mijnheer de voorzitter: U denkt dat de toestand van België kan hersteld worden door de werklozen naar het OCMW te sturen, maar ook door later op pensioen te gaan. In uw artikel komen de echte oorzaken van het wanbestuur niet aan bod. Dit klein land kan alleen al maar failliet gaan door de waanzinnige, de krankzinnige regionalisering en federalisering, waardoor wij de recordhouders zijn van parlementen en regeringen. Dit is ook onbetaalbaar.
Politici: verlaag drastisch de fiscale druk, verhoog drastisch de pensioenen, uitsluitend door een veel spaarzamer en efficiënter bestuur. U kan bijvoorbeeld afschaffen: Senaat, kabinetten, intercommunales, provincies en arrondissementscommissarissen. Zorg voor een veel efficiëntere administratie door veel minder wetten. Reduceer ook uw grabbelen in de ton van de overheid: minder staatstoelagen voor de partijen en minder gesubsidieerde partijgetrouwen in de parlementen. Als de belastingdruk hier daalt tot de gemiddelde belastingdruk van alle OESO-landen in 2008, daalt hij met 32 miljard euro. Fatsoenlijke pensioenen betalen kan dus, met minder lasten. Meteen verhogen we ook onze concurrentiepositie.
Een dertigtal jaar geleden bedroeg de belastingdruk (incl. RSZ) 35% van het BBP. Vandaag zit hij bij 44,3%. Ondanks deze forse stijging van de overheidsinkomsten met meer dan een vierde (+26,6%), daalden in die periode echter de pensioenen in België tot zowat de laagste van West-Europa. Socialistische plannen stellen nu o.a. voor de lasten nog meer te verhogen, in ruil voor een gegarandeerd wettelijk minimumpensioen, en de aanvullende pensioenen te nationaliseren. De pensioenen moeten natuurlijk fors hoger, maar alleen door besparingen op de uitgaven van de overheid, en zonder nationalisatie of hogere lasten. Laat uw stem hierover horen.
Welkom in de Belgische Democratische Republiek, de verzorgingsstaat waar men 1 klein soort extra verlof kan nemen op kosten van het bedrijf (kort verzuim of 'klein verlet'), 1 zonder betaling van loon (om dringende redenen), en 11 soorten 'op staatskosten'. Terwijl die 11 verloven nu reeds bijna 1 miljard euro kosten, wil federaal minister Joëlle Milquet de Staat er nu nog meer laten betalen. Een voorstel voor een grondige sanering.
Waarom krijgen enerzijds 112.000 mensen die nog nooit gewerkt hebben, en anderzijds 116.800 bruggepensioneerden, een werkloosheidsvergoeding? Beiden horen niet thuis in een systeem dat in een vervangingsinkomen dient te voorzien voor wie werk had, maar (tijdelijk) geen werk meer heeft. Toch krijgen beide categorieën, en nog veel meer mensen (in totaal 1.349.400), een vergoeding van de RVA. Een van de redenen van de hoge sociale lasten in ons land.
Waarmee de overheid zich toch allemaal bezig houdt: de federale en Vlaamse overheid delen belastingskortingen en premies uit voor 'energiebesparende maatregelen'. Een wildgroei zonder einde, van premies voor dakisolatie of een zonneboiler, tot kortingbonnen op de aankoop van een koelkast. De overheid wordt een rommelmarkt waar soms koopjes te vinden zijn.
Een rapport van het Rekenhof is uiterst kritisch over de gevoerde personeelspolitiek van de Vlaamse overheid. De inspanningen om processen te vereenvoudigen zijn te weinig een hefboom om taken met minder ambtenaren uit te voeren. De onvoldoende optimalisering is volgens het Rekenhof mede de oorzaak van de groei van de Vlaamse ambtenarij sinds 2004 met 10 procent. Een Naamse universiteitsstudie berekent nu ook nog dat Vlaanderen meer van zijn budget uitgeeft aan administratie dan Wallonië. Wil de Vlaamse overheid echt werk maken van een goedkopere en efficiëntere administratie, zodat we economisch competitiever worden? Men kan eraan twijfelen.
Partijvoorzitter Verhofstadt zoog vorige zomer een functie uit zijn duim om de trouwe VLD-partijsoldaat De Padt verder hetzelfde inkomen te garanderen als dat van staatssecretaris. Iets meer dan het dubbele dan als Kamerlid. Met een job waar deze geen barst van kent. Volgens Le Vif is zijn benoeming tot regeringscommissaris echter onwettig.
Iedereen is het er over eens dat de opdeling 'arbeider-bediende' om veel redenen achterhaald is. België is het enige Europese land dat dit onderscheid nog maakt. Een eenvormig statuut is al tientallen jaren 'in bespreking', maar de sociale partners raken er al die tijd niet uit. Schuldig verzuim? Hoe langer een eenheidsstatuut uitblijft, hoe meer potentiële problemen zich opstapelen die via gerechtelijke procedures kunnen uitgevochten worden. Een eenheidsstatuut betekent ook een goedkoper sociaal systeem dan vandaag, met zijn vele afzonderlijke structuren voor arbeiders en bedienden, en draagt dus bij tot onze competitiviteit. Het parlement moet hierin zijn kerntaak opnemen: een wet over een werknemersstatuut goedkeuren. Maken ze zich anders niet schuldig aan het weigeren van bijstand aan een economie in gevaar?
Op 1 januari hebben we officiëel de eerste decade van de 21ste eeuw achter de rug. Ergens op de curves van Kontradiev, duidelijk een neerwaartse flank die best als de decade van de Vaporware kan omschreven worden. Begonnen met de sisser van Y2K en afgesloten met de implosie van de klimaathype met Climatgate. Het is vooral bedroevend vast te stellen dat de meeste van deze Vaporware bubbles door vrij intelligente mensen veroorzaakt werden. Of is er meer aan de hand? Steevast worden we ofwel vergast op te hoge verwachtingen, ofwel op doemdenken eerste klas.
De Zenne was weer even de oude vuile riool, door een niet goed beheerd conflict tussen minister Huytebroeck en Aquiris. Een gelegenheid om over een grondige hervorming van Brussel na te denken. Vlaanderen moet niet alleen de volledige controle over Aquiris krijgen. Heel het Brussels bestuur moet gesaneerd worden. Als toemaat komen hier ook nog een zelfingenomen krant en een dito politicus aan bod.
Kringloopfonds 25,5 miljoen euro kwijt door 'etisch beleggen' .... in rommelkredieten. (Aanvulling 06.12 de paragraaf 'Onderzoek naar 75 miljoen?')
In ronkende verklaringen zegt de Vlaamse regering tot de Europese koplopers op het vlak van betere regelgeving te willen behoren. Voor 'formele consultatieprocessen' bengelt Vlaanderen ondertussen echter wel aan de staart van de OESO-landen. Regelgevingsprocessen zijn hier nog steeds ondoorzichtig en gesloten. De gemiddelde kwaliteit van de reguleringsimpactanalyses (RIA) is laag, en bovendien hebben ze weinig of geen invloed op de besluitvorming. Adviezen en RIA's worden ook één op de twee keer zeer handig omzeild. 'Op papier' ziet alles er straks fantastisch uit, 'op het terrein' is er nog een hele lange weg te gaan naar een echt betere regelgeving.
Over Heilzame Deflatoire Correcties en de Inefficientie van Keynesiaans Relancebeleid
Het bestuur van het Interuniversitair Centrum voor Wetgeving (ICW) heeft (03.07.09) een memorandum opgesteld voor het nieuw verkozen Vlaams Parlement met specifieke actiepunten voor een wetgevingsbeleid voor de Vlaamse volksvertegenwoordigers. (Volledige tekst hierna te lezen). Welke parlementsleden nemen dit als een uitdaging op? Dat ze zich kenbaar maken, en eraan beginnen!
Eerder al (15.05.09) had het ICW, met het oog op de Vlaamse regeringsvorming in een memorandum gepleit voor concrete engagementen inzake een beter wetgevingsbeleid gedurende de nieuwe Vlaamse legislatuur. (Zie deze link hierna). Voorzitter van het Interuniversitair Centrum voor Wetgeving is Prof. Dr. Patricia Popelier, UA, en ze maakt tevens deel uit van de 'auteurs en steuncomité' bij Nieuw Pierke