Nieuw Pierke - Forum over democratie

Gastauteur Willy De Wit (WorkForAll): "Als de overheid voldoende bespaart, dan kan de belastingdruk (eindelijk) omlaag (en niet omhoog, zoals De Grauwe denkt) en zal ze ook minder op de kapitaalmarkt moeten ontlenen. Het zijn die twee elementen die de economie tot grote ontplooiing kunnen brengen. Lagere belastingen bezorgen ons een driedubbele hefboom tot welvaartscreatie."

Geachte heer Peeters,
Geachte ministers van de Vlaamse regering

U moet ernstig besparen om tot een sluitende begroting te komen. Hierbij moet u heilige huisjes durven slopen. In het domein van de ruimtelijke ordening kan de hele regelgeving over vergunningen en de hele planologie geschrapt worden. De burgers – en evt. de gemeenten - krijgen het domein volledig zelf terug in handen, zoals voor de communistische dominantie in de ruimtelijke ordening. Toen werd, dankzij de afwezigheid van dictatoriale plannen en planologen, ons werelderfgoed van belforten en begijnhoven gebouwd, verrezen prachtige kastelen en uitgestrekte kloosters, kregen steden de vorm waardoor ze vandaag wereldwijd toerisme aantrekken. Dankzij die schrapping kunnen zeer substantiële besparingen gerealiseerd worden op het budget van het Gewest, bijna 40 miljoen euro. Ook provincies en gemeenten, en de burgers kunnen hiermee fors besparen. Tezelfdertijd verbetert U wezenlijk het bruto binnenlands geluk. Hierna meer details en argumenten voor dit voorstel.

Steden worden alsmaar belangrijker. Ze blijven groeien en uitbreiden. Daardoor wordt de bestaande relatie tussen stad en randgemeenten op vlak van wonen, werken, winkelen, ontspanning,… alsmaar intenser en krijgt ze steeds duidelijker vorm in grootstedelijke gemeenschappen, die de bestuurlijke grenzen ver overstijgen. Zo blijkt uit studies dat de Antwerpse stadsregio naast de stad nog een dertigtal andere gemeenten beslaat. En dat ons land nog een twintigtal van die stadsregio's telt, waaronder natuurlijk ook die van Brussel.

Alles wat het Vlinderakkoord aan nieuwe bevoegdheden naar de Gemeenschappen overhevelt, komt in Brussel helemaal niet bij de Gemeenschappen terecht, en zelfs niet bij de Vlaamse- (VGC) en Franstalige (Cocof) Gemeenschapscommissie, maar bij de GGC, de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Alle 89 Brusselse verkozenen uit de Brussels Gewest zitten in de Raad van de GGC (= een tweede Brussels parlement) en alle Brusselse ministers en staatssecretarissen zitten in de executieve van de GGC (= een tweede Brusselse regering), en ALLEEN zij. De Vlaamse Gemeenschap in Brussel wordt dus voor alle nieuwe materies afgeschaft, en zo ook de zeggingschap van het Vlaams parlement of de Vlaamse regering hierbij ontnomen. Alle nieuw overgehevelde ‘Gemeenschapsbevoegdheden’ worden dus de facto Gewestmateries. Brussel wordt zo naast een volwaardig Gewest ook een bijna volwaardige Gemeenschap, met het behoud van dure dubbele instellingen.

Het belangrijkste verwijt dat je politici in het dossier Dexia kan maken is dat ze niet genoeg hebben gewogen en te weinig het algemeen belang hebben gediend dat ze verondersteld waren te vertegenwoordigen. Het schuldig verzuim van de politiek reikt verder. Want uiteindelijk zijn het nog altijd de politici die de eindregie hebben en de macht bezitten om in dat financieel systeem orde op zaken te stellen. Daarover hebben ze na de vorige financiële crisis heel wat aanbevelingen op papier gezet. Alleen hebben ze daar nauwelijks wat van uitgevoerd.

De belastingsbetaler draait op voor wanbeheer bij Dexia, bij Arco en de Gemeentelijke Holding (GH), terwijl de bestuurders vrolijk vrijuit gaan, nadat ze zichzelf onbekwaam en/of onbevoegd hebben verklaard om een bank te leiden. Jos Leys (UGent): "Het is corrupt om zitpenningen te aanvaarden voor een taak die men niet kan uitvoeren omdat men zich incompetent weet." En nu blokkeert de meerderheid de vraag naar een parlementaire onderzoekscommissie over Dexia. Alle meerderheidsfracties hebben bevriende politici in de raad van bestuur van Dexia, Arco en de GH zitten. De nomenklatoera zal collega's van hun kaste niet bloot stellen aan kritiek. Contrast: in IJsland wordt de man die eerste minister was tijdens de bankencrisis nu strafrechtelijk vervolgd en voor de rechtbank gedaagd. Hij was op de hoogte en heeft niet ingegrepen, luidt de aanklacht.

Na een jaar stilstand kwam er op twee weken tijd plots voldoende in beweging om een hele jaargang columns te vullen. In ieder geval is voor een groot deel tegemoet gekomen aan de Octopusnota en zelfs aan de befaamde vijf resoluties van het Vlaams parlement uit 1999. Men heeft zo lang gehamerd op de ‘grote staatshervorming', men maakte er zo'n mythe van dat men ze nu wel moest doorvoeren. Ondertussen is iedereen zich ervan bewust dat de echte uitdaging nog komt: de besparingen, het sociaal-economische. Dat waar men een jaar niet over kon praten, omdat er absoluut eerst een staatshervorming moest komen.

Terwijl de wereld bang afwacht wanneer de grote depressie zal toeslaan, geven heel wat media, politici en economen de indruk dat de huidige malaise veroorzaakt werd door de malversaties van de financiële wereld enkele jaren geleden. Grote banken en financiële instellingen zijn erdoor over de kop gegaan. Het bleek dat hun winst en rendement vooral op papier bestond. Stilaan wordt het duidelijk dat de politieke overheden van de meeste westerse landen dezelfde praktijk van welvaart op krediet al decennia lang voeren en dat net zoals bij de banken er een eind gekomen is aan dit perpetuum van Ponzi schema's op basis van geldcreatie en leningen.

België bestaat uit drie Gewesten en drie Gemeenschappen. Zogezegd. Maar weet u dat in Brussel alleen de parlementsleden en ministers van het Brussels Gewest over alle gemeenschapsmateries beslissen? Een soort ontdubbeling van het Brussels Gewest, met eigen kabinetten en een eigen administratie. Weet u dat de Vlaamse 'Brusselminister', tevens Vlaams gemeenschapsminister van onderwijs er niets te zeggen heeft? Dat de Brusselse Gewestelijke Franstalige politici het er nog bruiner bakken, gezien ze ruime decretale bevoegdheden hebben voor Gemeenschapszaken, met ministers en een minister-president?

Het doel van ViA (Vlaanderen in Actie) is dat Vlaanderen tegen 2020 tot de top vijf van Europese regio's behoort. Een van de zeven 'doorbraken' om dit te bereiken is 'een slagkrachtige overheid', dankzij ondermeer een interne staatshervorming. Met de geplande interne staatshervorming zoals voorgesteld in een rommelig en ondermaats Groen- en Witboek kan die top vijf nooit gehaald worden. Vlaanderen zal zo integendeel ten onder gaan aan de mediocriteit van zijn eigen bestuur.

Jo Libeer (gedelegeerd bestuurder Voka): Heel wat voorbeelden tonen aan dat er een ruime marge is voor verbetering in het Vlaams vergunningenbeleid. Twintig procent van de beroepsprocedures wordt ingesteld door overheidsdiensten tegen beslissingen van een andere overheid! Deze mogelijkheid dient dringend geschrapt te worden. Vlaanderen moet af van het veelvoud aan vergunningen voor een project. Wallonië en Nederland hebben al één unieke vergunning. We kunnen niet achterblijven.

De Vlaamse overheid blijkt telkens weer een onbekwaam projectmanager om grote projecten te beheren. Vandaag kan men aan de lijst toevoegen: wegwerken van gevaarlijke punten. Stevaert lanceerde dit dossier in 2002. Hij ging 800 zwarte verkeerspunten in vijf jaar tijd met 500 miljoen euro oplossen. Nu denkt men hiermee in 2014 klaar te zijn. Het Rekenhof schrijft dat in 2010 hiervoor al 897 miljoen euro was uitgegeven en we stevenen af op een miljard euro. Daarnaast werd aan het coördinerend studiebureau TV 3V al 54 miljoen euro aan erelonen betaald, in plaats van de geraamde 25 miljoen. Duidelijk geen briljante geesten bij Bruggen en Wegen. Bewijs: zelfs de verlichtingspalen hebben ze niet onder controle.

Normvervaging: niet alleen bij Koekelberg, maar ook minstens nog bij De Standaard, Guy Tegenbos, De Morgen, Le Soir, de vakbonden en het comité P. Koekelberg vertoeft wel in goed gezelschap van de hele Belgische particratie die normvervaging al jarenlang tot standaardnorm heeft gemaakt.

Halstarrige vakbonden en de werkgever vernietigen samen 430 jobs bij Brinck's. Is dit een voorafspiegeling van wat ons in België in zijn geheel op grote schaal te wachten staat? De weigering het indexdebat te voeren geeft aan dat het die richting uitgaat.

Lieten mag een nieuw innovatiecentrum opzetten, in Limburg 'uiteraard', en kan zo royaal bestuurders, directeurs en personeel benoemen. Hierbij wat meer achtergrondinformatie, om tot de vraag te komen: wat mogen de andere Vlaamse regeringspartijen hiervoor ergens anders ter compensatie doen met ons geld? (Artikel geschreven voor een intern bedoelde SP.A mail van Lieten uitlekte, met bijtende commentaar over de collega-ministers en het regeringsbeleid.)  (AANVULLING 21.02.11: er komt een hoorzitting)