Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Geachte heer Peeters,
Geachte ministers van de Vlaamse regering
U moet ernstig besparen om tot een sluitende begroting te komen. Hierbij moet u heilige huisjes durven slopen. In het domein van de ruimtelijke ordening kan de hele regelgeving over vergunningen en de hele planologie geschrapt worden. De burgers – en evt. de gemeenten - krijgen het domein volledig zelf terug in handen, zoals voor de communistische dominantie in de ruimtelijke ordening. Toen werd, dankzij de afwezigheid van dictatoriale plannen en planologen, ons werelderfgoed van belforten en begijnhoven gebouwd, verrezen prachtige kastelen en uitgestrekte kloosters, kregen steden de vorm waardoor ze vandaag wereldwijd toerisme aantrekken. Dankzij die schrapping kunnen zeer substantiële besparingen gerealiseerd worden op het budget van het Gewest, bijna 40 miljoen euro. Ook provincies en gemeenten, en de burgers kunnen hiermee fors besparen. Tezelfdertijd verbetert U wezenlijk het bruto binnenlands geluk. Hierna meer details en argumenten voor dit voorstel.
De betaling van planschade werd decretaal beperkt tot 50 meter diepte. Hoe groot het perceel verder ook mag zijn: geen planschade. Geen sprake van zegt het Grondwettelijk Hof: ‘een perceel is een perceel’, en vernietigde de vijftigmeterregel. Toch tenminste voor planschade bij planwijzigingen van vóór 1 september 2009. Wat daarna geldt is helaas nog onduidelijk.
Gepensioneerd sportjournalist en koninklijk cardioloog komen op voor uw gezondheid, en knorrige, van een royaal pensioen genietende oudjes maken zich druk om spelende kinderen en spannen processen in tegen speelpleinen.
Het Grondwettelijk Hof moet zich nu al voor een vijfde keer over exact dezelfde prejudiciële vragen buigen, gesteld op initiatief van een stedenbouwkundige inspecteur. Deze kaste blijft dus hardnekkig de meer dan duidelijke decretaal omschreven verjaring van bouwovertredingen tot bij dit Hof in vraag stellen en de rechtbanken misbruiken voor onzinnige procedures. Een schande. Het wordt echt tijd dat de minister aan collectief ontslag denkt van alle bouwinspecteurs, minstens te beginnen met een zeer negatieve beoordeling en een schorsing zonder wedde voor weigering de decreten te respecteren en voor het voeren van tergende en nutteloze procedures bij de rechtbanken.
Enkele jaren geleden probeerde de bouwinspectie bouwovertredingen die al tientallen jaren verjaard waren toch nog te laten afbreken door de notarissen te chanteren. Vorig jaar wou ze via het Grondwettelijk Hof verkrijgen dat afbraak eeuwig kan, ook na de verjaring, en nu wil ze die afbraak ook nog kunnen eisen zonder goedkeuring van de Hoge Raad voor het Handhavingsbeleid. Vijf keer al moest het Grondwettelijk Hof zich tegen de onwettige zienswijze van de bouwinspectie uitspreken. Die inspectie blijft de rechtbanken misbruiken voor onzinnige procedures. Moet de minister niet aan collectief ontslag denken van de hele bouwinspectie, minstens beginnen met een zeer negatieve beoordeling en een blaam?
Waterzieke gronden worden nog steeds vrijgegeven als bouwgronden in diverse ruimtelijke plannen, stelt onderzoek van de Bond Beter Leefmilieu vast. De Vlaamse overheid blijkt geen haar beter te zijn dan de eerdere nationale overheid die de gewestplannen in de jaren '70 vastlegde. Ze blijft even onverantwoord bezig.
Naar jaarlijkse gewoonte komt Statbel ons in januari vertellen dat België het afgelopen jaar weer wat meer is 'versteend'. In Vlaanderen zou zelfs 26,4% 'bebouwd' zijn. Misleidende statistieken, want op slechts 7% van het Vlaams grondgebied staat een gebouw.
De gemeente mag na het openbaar onderzoek niet nog eender wat wijzigen aan haar ruimtelijke plannen. De 'bekrachtigende' administratie schrapt echter nadien nog steeds 'eender wat'. In de ruimtelijke ordening blijft de administratie hardnekkig de democratische besluitvorming naast zich neer leggen. Volstrekt anti-democratisch.
Velen blijven de kwakkel herhalen dat een strenge en verplichte watertoets het onderwater lopen van huizen kan tegengaan. De watertoets dient daar niet toe. Zelfs een 'bindende' watertoets kan niet verhinderen dat woningen in gebieden met overstromingsrisico worden gebouwd. Dat kan alleen door een faire overheid.
Terwijl ruimtelijke planners proberen meer werken terug vergunningsplichtig te maken, keurt het Vlaams parlement snel-snel een decreet goed waarmee men van Toerisme Vlaanderen een vergunning voor de uitbating van een toeristische logies kan krijgen, ook als men de regels van stedenbouw overtreedt, en dus een bouwmisdrijf begaat.
Een aantal ruimtelijke planners en enkele van hun vrienden hebben het niet voor de stedenbouwkundige meldingsplicht. Ze zien alleen nadelen in de vervanging van de vergunnings- door de meldingsplicht. Met leugens en niet gestaafde beweringen proberen ze de meldingsplicht er onderuit te halen. Als de vergunningsplicht terug maximaal geldt, kunnen er natuurlijk meer stedenbouwkundig gediplomeerden aan de slag. De impliciete boodschap: wij willen zoveel mogelijk stedenbouwkundigen werk geven. Zelfs als het dus anders goedkoper kan...
In zijn regeringsverklaring van 27 september in het Vlaams parlement, geeft minister-president Kris Peeters als voorbeeld voor het beperken van het teveel aan regelneverij de invoering van de meldingsplicht, ter vervanging van de vergunningsplicht, voor eenvoudige bouwwerken. Ook dit blijft een teveel aan regelneverij: men moet futiliteiten melden - op straffe van boete - en er een zelfde soort dossier bijvoegen als voor een bouwvergunning. Wat heeft de burger hierbij gewonnen? Ik geef in deze open brief nog zeven andere voorbeelden van overdreven regelneverij, alleen al in de ruimtelijke ordening. Die gaan vaak samen met het gangbare Keizer-Kosterbestuur van de Vlaamse overheid, waarbij ze zichzelf beter bedient dan haar burgers. Vlaamse bevoegdheden en overdreven regelneverij, het lijken wel synoniemen geworden.
Sint-Laureins is één van de armste gemeenten van de provincie, en de komst van een onderzoekscentrum voor de voedingsindustrie zou dus een prachtige hefboom zijn om de welstand te verhogen. Sint-Laureins kan het vergeten. Ze heeft geen enkele beleidsruimte om daar iets aan te doen. Het Ruimtelijk Structuurplan Vlaanderen (RSV) houdt door zijn overreglementering arme gemeenten zoals Sint-Laureins in zijn armoedetoestand. Door de Keizer-Koster mentaliteit in Vlaanderen kan de gemeente geen kant op, en met haar veel andere gemeenten.
Kunstenaar Wim Delvoye: "Niet Renaat Braem, maar de talloze slachtoffers van 60 jaar Ruimtelijke Ordening zouden met een tentoonstelling in deSingel herdacht moeten worden." Hierna zijn volledig artikel.
Met een grote geste werd in 2009 een tijdelijk 'recht op permanente bewoning' ingevoerd tot 2029, voor mensen die, tegen de regels in, permanent in een weekendverblijf wonen. Eerder dan een tijdelijk recht lijkt dit uit te draaien op een klopjacht tegen oudjes. Het Vlaams parlement en de stedenbouwkundige inspectie lijken een stalinistische ijver aan de dag te leggen om burgers op te jagen en uit te roken.