Nieuw Pierke - Forum over democratie

Er is dus solidariteit en 'solidariteit'. Onder dat laatste vallen - zo lijkt het toch - de transferts van Vlaanderen naar Wallonië, die de Gravensteengroep niet bij naam (durft, kan, wil?) noemen. Als de Rode Leeuwen "tricolore muizen geworden zijn", is de Gravensteengroep dan geen groep die alweer een grijze muis baarde? De tekst, geschreven door het jongste lid, een filosofe, munt opnieuw uit in vaagheid. Na vijf keer wordt dat stilaan hun handelsmerk, maar begint het zo relevantie te missen.

Op zaterdag 30 januari 2010 vond in 'De Schelp' van het Vlaams Parlement het colloquium 'O2, De Ordelijke Opdeling - Zuurstof voor Vlaanderen' plaats.

Blijkbaar was premier Leterme erop gebrand om de eerste politieke week van het nieuwe jaar in het teken van de staatshervorming te plaatsen. Waarom kondigde hij anders aan dat hij het niét meer over de staatshervorming wil hebben? Geheid kreeg hij enkel daarover nog vragen en werd zijn niet-prioritaire staatshervorming hét nieuwsfeit van de week.

In zgn. communautaire discussies waarin Vlaamsgezinden allerlei verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië aanvoeren als argumenten voor verdere opsplitsing of althans defederalisering van bevoegdheden, wordt vaak het volgende tegenargument gebruikt: binnen Vlaanderen zijn er op die gebieden ook verschillende opvattingen en gebruiken; Vlaanderen is ook niet "homogeen". Vlaamsgezinden beroepen zich op "externe" verschillen tussen de Gemeenschappen, belgicisten op "interne" verschillen binnen die gemeenschappen.

Beatrice Delvaux zag in een week tijd drie keer goed nieuws rond de aanstelling van Leterme als nieuwe premier. Vooral dat hij zich vooreerst niet met BHV zal bezig houden. Het beste nieuws is echter voor haar dat CD&V alleen nog achter een onderhandelde oplossing staat, met toegevingen. Alleen van de Vlamingen wel te verstaan.

In plaats van de slogan van Delvaux 'Van Rompuy, oui ... si Leterme c'est non' is het momenteel eerder 'Van Rompuy, oui ... mais ce n'est pas encore un non pour Leterme!' Tegen Sinterklaas kan het nog worden: Leterme wel premier, maar na een akkoord, zonder hem, over de splitsing van BHV, met grote toegevingen.

Na de verkiezingen van 2007 verketterde hoofdredactrice Béatrice Delvaux in Le Soir meer dan een jaar lang Yves Leterme. In oktober '08 werd hij plots een man die zijn verantwoordelijkheid opnam. En nu is hij terug 'onaanvaardbaar'. De stemmen die deze moderne Jeanne d'Arc hoort komen vermoedelijk.. van Maingain

Broederliefde, het kan toch schoon zijn. Luisteraars van De ochtend waren er donderdag getuige van toen Eric Van Rompuy langskwam. In mei 2008 schreef hij nog op zijn blog: 'Er is geen andere uitweg dan stemmen over BHV, het is de enige taal die de Franstaligen begrijpen.' Nu klonk het: 'Niemand heeft ooit gezegd dat er geen onderhandelde oplossing mag komen over BHV'.

Een doorgedreven staatshervorming komt er pas na een uitgesproken Vlaamse frontvorming. (Tekst van de denkgroep Res Publica)

Frans Crols kiest voor een onafhankelijk Vlaanderen zonder Brussel. Mechelen zou naast haar religieuze functie ook de politieke hoofdstad van Vlaanderen worden. Op internationale brochures zou de Romboutstoren prijken naast de Eiffeltoren en het Vrijheidsstandbeeld. Waar zijn we toch mee bezig?

De overwinning van de N-VA doet de promotoren van de modelstaat belgië weer enkele vreemde, zelfs wanhopige, dingen zeggen. Mark Eyskens bijvoorbeeld.

Na de overwinning van N-VA overstelpten Franstalige journalisten mij weer met vragen over het separatistische Vlaanderen. Zeker omdat ze bij de N-VA-score ook die van Vlaams Belang en LDD optellen (en ook maar meteen die van de 'confederalistische' CD&V) en zo aan een absoluut minimum van 35 procent separatisten raken. Een analyse die aansluit bij die van Filip Dewinter: het separatisme was in Vlaanderen nog nooit zo sterk. De meeste Vlaamse commentatoren gingen niet zo ver, maar hoorden toch ook op zijn minst 'de roep om een staatshervorming' uit de stembusslag opstijgen.

Er is geen enkele reden waarom de Franstaligen na de verkiezingen van 8 juni wel zouden meewerken aan een grote staatshervorming, stelt politicoloog Bart Maddens (KULeuven). "Daar hebben de Vlamingen zelf schuld aan, zolang ze niet het lef hebben om het separatisme te gebruiken als stok achter de deur. In die omstandigheden zouden de Franstaligen wel goed gek moeten zijn om toegevingen te doen. Vanaf nu moet het Vlaamse devies luiden : 'On n'est demandeur de rien'. Ofwel smeken de Franstaligen dan over een paar jaar zelf om een nieuwe staatshervorming, ofwel implodeert het Belgische systeem."

De politieke impasse is vandaag zo ernstig dat ter plaatste trappelen geen optie meer is. Er wordt met het welzijn en de welvaart van toekomstige generaties gespeeld. Het huidige pad is onbegaanbaar geworden. Ofwel nemen we een ander pad in hetzelfde bos, ofwel gaan we elders wandelen. Het is aan de huidige politieke elites om op zijn minst eensgezind te bereiken over hoe de legitimiteit van het regime hersteld kan worden. Mislukken is geen optie, het is niet langer een vrijblijvend spelletje zwartepieten. De verantwoordelijkheid van de huidige generatie politici is te verpletterend.

Rudy Aernoudt: in een opiniestuk: "wie de tekst van het Gravensteenmanifest deconstrueert, zal zien dat van het manifest weinig overeind blijft". Peter De Graeve, (UA) en Tinneke Beeckman (VUB), twee leden van de Gravensteengroep, repliceren: "Het is vreemd dat wij in Arnoudts kritiek weinig of niets hebben herkend van de ideeën van de Gravensteengroep – of van Derrida. Dat betekent dat er, op zijn minst, misverstanden in het spel zijn. Als filosofen en leden van de Gravensteengroep willen wij die uit de wereld helpen." Beide artikels hierna.