Nieuw Pierke - Forum over democratie

Gastauteur Willy De Wit (WorkForAll): "Als de overheid voldoende bespaart, dan kan de belastingdruk (eindelijk) omlaag (en niet omhoog, zoals De Grauwe denkt) en zal ze ook minder op de kapitaalmarkt moeten ontlenen. Het zijn die twee elementen die de economie tot grote ontplooiing kunnen brengen. Lagere belastingen bezorgen ons een driedubbele hefboom tot welvaartscreatie."

Terwijl de wereld bang afwacht wanneer de grote depressie zal toeslaan, geven heel wat media, politici en economen de indruk dat de huidige malaise veroorzaakt werd door de malversaties van de financiële wereld enkele jaren geleden. Grote banken en financiële instellingen zijn erdoor over de kop gegaan. Het bleek dat hun winst en rendement vooral op papier bestond. Stilaan wordt het duidelijk dat de politieke overheden van de meeste westerse landen dezelfde praktijk van welvaart op krediet al decennia lang voeren en dat net zoals bij de banken er een eind gekomen is aan dit perpetuum van Ponzi schema's op basis van geldcreatie en leningen.

Hema ontsloeg een Vlaamse moslima die er via Randstad was komen werken en een hoofddoek droeg. Dat mocht eerst van Hema. Hema zegde later haar contract op, 'omwille van de klanten'. Ondertussen lijkt het erop dat Hema's arbeidsreglement niets zegt over een uniform! Ontbrekend beleid? Erger, voor Hema, is dat er nu misschien sprake is van een illegale reden voor dat ontslag! Hoewel prof. Blanpain dat tegenspreekt. Hema zit waarschijnlijk wel met wat gebakken peren. Maar ook de integratie van moslims, het streven naar professioneel en respectvol samenwerken op de werkvloer en het vreedzaam samenleven tussen alle groepen in onze samenleving lijken in de klappen te delen.

Halstarrige vakbonden en de werkgever vernietigen samen 430 jobs bij Brinck's. Is dit een voorafspiegeling van wat ons in België in zijn geheel op grote schaal te wachten staat? De weigering het indexdebat te voeren geeft aan dat het die richting uitgaat.

Topman Rudy De Leeuw van het ABVV liegt en manipuleert, en zijn vakbond bevat een onbetrouwbaar hoopje egoisten. Zijn vakbond wil weer staken, tegen zogenaamd te lage loonsverhogingen, terwijl iedereen in elk bedrijf hier meer loonsverhoging krijgt dan de werknemers bij Volkswagen in Duitsland. Worden vakbonden clubs van pesters op het werk en op straat?

Privatiseer de RVA voor haar kernopdracht: een verzekeringssysteem dat zorgt voor een zeer decent tijdelijk vervangingsinkomen bij werkloosheid. Al de rest, een 'doelgroepenbeleid' en andere sociale maatregelen tegen langdurige werkloosheid, is dan regionale materie, waarbij een grondige vereenvoudiging minstens even belangrijk is.

Welkom in de Belgische Democratische Republiek, de verzorgingsstaat waar men 1 klein soort extra verlof kan nemen op kosten van het bedrijf (kort verzuim of 'klein verlet'), 1 zonder betaling van loon (om dringende redenen), en 11 soorten 'op staatskosten'. Terwijl die 11 verloven nu reeds bijna 1 miljard euro kosten, wil federaal minister Joëlle Milquet de Staat er nu nog meer laten betalen. Een voorstel voor een grondige sanering.

Waarom krijgen enerzijds 112.000 mensen die nog nooit gewerkt hebben, en anderzijds 116.800 bruggepensioneerden, een werkloosheidsvergoeding? Beiden horen niet thuis in een systeem dat in een vervangingsinkomen dient te voorzien voor wie werk had, maar (tijdelijk) geen werk meer heeft. Toch krijgen beide categorieën, en nog veel meer mensen (in totaal 1.349.400), een vergoeding van de RVA. Een van de redenen van de hoge sociale lasten in ons land.

Iedereen is het er over eens dat de opdeling 'arbeider-bediende' om veel redenen achterhaald is. België is het enige Europese land dat dit onderscheid nog maakt. Een eenvormig statuut is al tientallen jaren 'in bespreking', maar de sociale partners raken er al die tijd niet uit. Schuldig verzuim? Hoe langer een eenheidsstatuut uitblijft, hoe meer potentiële problemen zich opstapelen die via gerechtelijke procedures kunnen uitgevochten worden. Een eenheidsstatuut betekent ook een goedkoper sociaal systeem dan vandaag, met zijn vele afzonderlijke structuren voor arbeiders en bedienden, en draagt dus bij tot onze competitiviteit. Het parlement moet hierin zijn kerntaak opnemen: een wet over een werknemersstatuut goedkeuren. Maken ze zich anders niet schuldig aan het weigeren van bijstand aan een economie in gevaar?

Op 1 januari hebben we officiëel de eerste decade van de 21ste eeuw achter de rug. Ergens op de curves van Kontradiev, duidelijk een neerwaartse flank die best als de decade van de Vaporware kan omschreven worden. Begonnen met de sisser van Y2K en afgesloten met de implosie van de klimaathype met Climatgate. Het is vooral bedroevend vast te stellen dat de meeste van deze Vaporware bubbles door vrij intelligente mensen veroorzaakt werden. Of is er meer aan de hand? Steevast worden we ofwel vergast op te hoge verwachtingen, ofwel op doemdenken eerste klas.

Niet alleen hoge belastingen nekken onze concurrentiepositie. Sommige sectoren hebben zelfmoordneigingen en bedreigen onze welvaart.

Na 5 jaar werking moet Work For All vaststellen dat de situatie op de arbeidsmarkt niet verbeterd is. Integendeel, de constantheid van het aantal RVA-trekkers op ongeveer 1,2 miljoen duidt op een structurele oorzaak. Door de economische recessie streven we af naar een toename met 300 000. Wat moet er gebeuren? Overconsumptie stimuleren met een nieuwe golf van geldcreatie door schuldopbouw is symptoombestrijding. De kern van de zaak is waardecreatie. Dit vergt innovatieve ondernemers die over de nodige middelen aan kapitaal en arbeid kunnen beschikken.

In 1986 ontplofte er in Chernobyl een nucleaire reactor. De oorzaak was een ondoordacht ontwerp van deze reactor (in essentie een open lucht reactor) gekoppeld aan menselijke fouten van de operators. In 2008 ontploften de financiële markten. De parallel tussen deze twee catastrofes is vanuit alle gezichtspunten treffend.

Alle energie die we stoppen in het regionaliseringsdebat kunnen we beter steken in een verbetering van de werking van de arbeidsmarkt. Een arbeidsmarkt waarbij werken meer loont dan niet werken, en meer ouderen aan het werk gaan. Een doel waar Vlaanderen het slechtst geplaatst is van de drie regio's. Meer werken, niet via arbeidsplaatspremies, maar via een reglementering die maakt dat ondernemers niet langer bang zijn oudere werknemers aan te werven. Met uiteraard een daling van de lasten op arbeid, in het bijzonder voor de jongeren. Aanvulling 25.07.08: een reactie van Fons Leroy (VDAB), 26.07.08: een repliek van Rudy Aernoudt

Brief gericht aan de Guy Tegenbos van De Standaard

DS publiceerde een artikel naar aanleiding van een studie van de verenigde Planbureaus. Dat er opmerkelijke socio-economische verschillen zijn tussen de regio's is een feit. Maar wordt de werkloosheid beinvloed door het "eigen" beleid? Ik betwijfel dat het tewerkstellingsbeleid van de lokale overheden wel degelijk veel invloed heeft op de effectieve tewerkstelling. Wil dit nu zeggen dat een verdere regionalisatie geen zin heeft? Neen, integendeel. De regionale verschillen zijn een feit en op dit moment wordt het meer dynamische Vlaanderen afgeremd door de Waalse regio via zijn greep op het federale beleid.