Nieuw Pierke - Forum over democratie

Alles wat het Vlinderakkoord aan nieuwe bevoegdheden naar de Gemeenschappen overhevelt, komt in Brussel helemaal niet bij de Gemeenschappen terecht, en zelfs niet bij de Vlaamse- (VGC) en Franstalige (Cocof) Gemeenschapscommissie, maar bij de GGC, de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie. Alle 89 Brusselse verkozenen uit de Brussels Gewest zitten in de Raad van de GGC (= een tweede Brussels parlement) en alle Brusselse ministers en staatssecretarissen zitten in de executieve van de GGC (= een tweede Brusselse regering), en ALLEEN zij. De Vlaamse Gemeenschap in Brussel wordt dus voor alle nieuwe materies afgeschaft, en zo ook de zeggingschap van het Vlaams parlement of de Vlaamse regering hierbij ontnomen. Alle nieuw overgehevelde ‘Gemeenschapsbevoegdheden’ worden dus de facto Gewestmateries. Brussel wordt zo naast een volwaardig Gewest ook een bijna volwaardige Gemeenschap, met het behoud van dure dubbele instellingen.

Brussel krijgt straks honderden miljoenen euro extra, op basis van een tergend mager plan met een zogenaamde 'institutionele vereenvoudiging van de Brusselse instellingen'. Een beschamend vodje papier. In de kijker: de 540 vuilnismannen van Net Brussel die instaan voor het proper houden van de Brusselse gewestwegen zouden overgedragen worden naar de gemeenten. Daarop brak meteen een wilde staking uit, want die mannen verdienen nu 150 euro per maand meer dan de gemeentelijke vuilnismannen. Het is beschamend dat de 'Vlaamse' onderhandelaars een dergelijk akkoord van Les Snuls zomaar aanvaarden. Maar nadat ze de N-VA er af konden rijden, slikken ze blijkbaar alles om verkiezingen te vermijden.

Hoe kan de burger het tot 'historisch' uitgeroepen akkoord over BHV beoordelen? Niet, gezien de onderhandelaars hun akkoordtekst niet publiceren. Wij zijn dus overgeleverd aan gefilterde en gekleurde informatie. Naar bekende Belgische traditie is elk democratisch toezicht weer onmogelijk, en regelen de partijvoorzitters de zaakjes onder elkaar. Geef mij dan maar liever directe democratie, waar de burger de politieke thema's bepaalt en de beslissingen neemt.

Dat er een akkoord is tussen acht partijen om BHV zogenaamd 'zuiver' te splitsen, heeft niets te maken met eender welke mogelijke kwaliteit van de Vlaamse onderhandelaars, maar alles met de schrik van alle vier de Franstalige partijvoorzitters dat Reynders wel eens sneller eerste minister zou kunnen worden dan Di Rupo. Blijkbaar om de Franstalige publieke opinie op de splitsing van BHV voor te bereiden, voerde formateur Di Rupo een stukje drama queen-nummer op, liet hij de koning hals over kop uit Nice terugkeren en zorgde hij voor een extra nieuwsuitzending op La Une waar Demotte moest komen vertellen dat de situatie waarin ons land zich bevindt zeer ernstig was, en waarbij hij waarschuwde 'voor ongeziene wanorde'. Maar wellicht heeft dit stukje operette nog andere totaal onbekende redenen?

Volgen we de recente analyse van Bart De Wever dat partijen er electoraal baat bij hebben dat er dingen gebeuren die hun programma gelijk geven, ook al zijn dat negatieve zaken, dan was de omzendbrief Peeters een prachtgeschenk voor het FDF dat zo beter haar analyse kon verkopen over hoe 'Vlaanderen' de 'democratische rechten' van de Franstaligen fnuikt door eenzijdig het federale compromis over de faciliteiten te herzien. Evenzeer zijn de provocaties van Franstaligen in de Rand dan weer koren op de molen van Vlaams-nationalistische partijen, zeker als ze het land blokkeren en de onderhandelingen doen mislukken, want dat - nog steeds dixit Bart De Wever - levert een partij als N-VA dan weer stemmen op.

Gravensteengroep: "Het onveranderd laten van de huidige situatie inzake BHV is dan ook mateloos veel gunstiger voor Vlaanderen dan het voorstel Di Rupo. BHV kan met een eenvoudige parlementaire meerderheid gesplitst worden. De Vlaamse onderhandelaars zouden deze gesprekken dus beter afbreken en rustig afwachten tot de Franstaligen iets voor Brussel of Wallonië nodig hebben. "

Gastauteur Bart Maddens: "De splitsing van BHV staat weer helemaal centraal in de regeringsonderhandelingen. Maar de kiezel in de schoen van destijds ontpopt zich tot een gevaarlijke schorpioen. Het beperkte positieve effect van de splitsing dreigt grotendeels ongedaan te worden gemaakt door de Vlaamse toegevingen. Met de Communauté Métropolitaine, een heuse nieuwe bestuurlijke en territoriale entiteit, naast de gemeenten, de provincies en de gewesten, zullen de Vlaamse gewestbevoegdheden rond Brussel worden uitgehold. Bovendien zal het metropolitane samenwerkingsverband ook culturele initiatieven kunnen nemen in de Rand. Zo krijgen de Franstaligen toch een feitelijke uitbreiding van Brussel in ruil voor de splitsing."

"Men mag altijd proberen CD&V van de N-VA los te weken, maar dat is zinloos. Zonder de N-VA zijn we voor het bereiken van een tweederdemeerderheid overgeleverd aan het FDF." Wouter Beke, vrijdag 8 juli '11. Het zinloze was gebeurd binnen de veertien dagen na zijn uitspraak, met het tweede had Beke wel degelijk gelijk. Want nadat Beke toezegde aan de onderhandelingstafel te gaan zitten zonder de N-VA, verklaarde Maingain al op 21 juli, bevestigd door MR-voorzitter Charles Michel op de radio, vrijdagmorgen 22 juli: voor de MR/FDF blijft de basis voor onderhandelingen de (volledige) tekst van de nota Di Rupo, die ook op alle punten amendeerbaar blijft. Wouter Beke, ongeveer op hetzelfde ogenblik op Radio 1: CD&V kreeg wat ze gevraagd heeft. Wat heeft ze dan wel gevraagd, terwijl ze niets gekregen heeft? Een verhaal over kazakkendraaiers.

Guldensporentoespraak

gegeven in Leuven voor de Vlaamse Kring Regio Leuven op zondag 10 juli 2011

In de weekeindeditie van Le Soir (2/3 juli '11) bevestigt Olivier Maingain dat hij niets terugneemt van zijn eerdere uitspraak dat De Wever een negationist is. De joden André Gantman (Joods Actueel, 24.06) en Simon Gronowski (Le Soir, 29.06) zeggen daarentegen: 'De Wever is geen negationist'. En toch blijft Maingain het herhalen. Volgens MCC-voorzitter Gérard Deprez wil Maingain helemaal geen institutioneel akkoord, en is zijn enige doel de missie van formateur Elio Di Rupo laten mislukken. Nu is er een risico voor Maingain dat Di Rupo met een compromis over BHV akkoord kan gaan waarbij er weinig of geen compensaties zijn voor het stemmenverlies van de Brusselse kopstukken in Halle-Vilvoorde. Maingain haalt er dus de holocaust bij om te proberen zijn stemmen bij de volgende federale verkiezingen maximaal veilig te stellen.

België bestaat uit drie Gewesten en drie Gemeenschappen. Zogezegd. Maar weet u dat in Brussel alleen de parlementsleden en ministers van het Brussels Gewest over alle gemeenschapsmateries beslissen? Een soort ontdubbeling van het Brussels Gewest, met eigen kabinetten en een eigen administratie. Weet u dat de Vlaamse 'Brusselminister', tevens Vlaams gemeenschapsminister van onderwijs er niets te zeggen heeft? Dat de Brusselse Gewestelijke Franstalige politici het er nog bruiner bakken, gezien ze ruime decretale bevoegdheden hebben voor Gemeenschapszaken, met ministers en een minister-president?

Open brief van de (ontslagnemende) burgemeester van Lennik Willy De Waele (VLD) aan Charles Michel (MR): "Niet Vlaanderen, maar uw partij en de Francofonie zijn de echte doodgravers van het Belgisch staatverband, dat zij hoog in hun vaandel voeren, voor zover het hen financieel goed uitkomt. Indien uw politieke formatie en de Francofonie dit niet wil of kan aanvaarden zullen zij, en zij alleen, verantwoordelijk zijn voor het uiteenvallen van het federale staatsverband."  Een voorbeeld van de eigenaarsmentaliteit en van 'on nous à pris la Flandre'. Hierna de volledige open brief.

Brussel, en ook de Belgische staatshervorming, heeft vooral nood aan een veel beter bestuur. Dat vergt samenvoeging van de gemeentelijke en de gewestelijke bevoegdheden, een veel betere afstemming van het communautaire beleid op de lokale noden, een goed overleg met het hinterland en een billijke vergoeding voor alle hoofdstedelijke taken. Het is dan aan een vernieuwde Brusselse politiek te zorgen voor degelijk leiderschap, een mobiliserend stadsproject en een inspirerende vermenging van de vele Brusselse culturen. België moet naast twee taalgewesten inderdaad ook aan een derde kosmopolitisch stadsgewest vorm geven.

Di Rupo kwam uit de communautaire kast met zijn plan B: "La Belgique nous appartient". Volgens zijn plan B zou België blijven bestaan, met (groter) Brussel en Wallonië, als Vlaanderen zijn onafhankelijkheid uitroept. Echter: als België uiteenvalt, maakt Brussel dan niet vanzelfsprekend deel uit van de staat Vlaanderen? Schaadt de splitsing van BHV de aanspraak van een onafhankelijk Vlaanderen op Brussel niet ernstig?

Di Rupo heeft de Wever gerold, en Vlaanderen bedonderd met zijn zogenaamd 'evenwichtig compromis'. Zijn 'ultiem compromis' is het omgekeerde van een 'accord équilibré', maar eerder misbruik van vertrouwen. Als De Wever terug begint te onderhandelen moet het met de teller op nul zijn. Het moet gaan over de toepassing van artikel 35 van de grondwet, de financieringswet en de besparingen van 25 miljard. Zoniet: nieuwe verkiezingen.