Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Christian Van Eycken, Vlaams parlementslid voor Union Francophone, dient een klacht in bij de Europese Commissie tegen de Vlaamse regel 'Wonen in eigen streek'.
Men hoeft geen jota Nederlands te kennen als bewoner van een sociale huurwoning in Vlaanderen. De bepaling dat de huurder een 'inspanningsverbintenis' moet aangaan, wat betekent dat hij zich bereid moet tonen Nederlands te leren, is volgens het Grondwettelijk Hof niet discriminerend... zolang ze geen gevolgen heeft. De effectieve taalkennis kan en mag namelijk door de verhuurder niet worden geëist of gecontroleerd. Die zogenaamde 'taalbereidheidsregel' uitbreiden tot sociale koopwoningen is zondagse cafépraat van een minister. Alleen het omgekeerde heeft zin: die regel schrappen in de wooncode.
De Standaard (04.03, blz 11 - 'Brussels koppel niet welkom aan de Kust') en Luckas Vander Taelen, in een opiniestuk met de titel 'Sovjetrepubliek Vlaanderen' in dezelfde krant, hebben zich door Le Soir laten wijsmaken dat Franstaligen geen woning meer kunnen kopen aan de kust. Daar klopt niets van, het is de zoveelste pure FDF-ophitsing.
"De Vlaamse begroting 2009 sluit het jaar af met een tekort van 1,2 miljard euro," kon men eind december '09 lezen in alle kranten. Volgens begrotingsminister Philippe Muyters (N-VA) blijkt ondermeer "dat de regering-Peeters I de impact van het grond- en pandenbeleid fout heeft ingeschat." De impact fout ingeschat? Er is geen enkele berekening te vinden van die 'impact'. Het moet eerder heten: het was een zware fout de impact niet vooraf in te schatten. En het loopt al meteen mis met dat decreet.
De gemeente mag niet eender wat wijzigen aan haar ruimtelijke plannen na het openbaar onderzoek. De 'bekrachtigende' administratie schrapt echter nadien nog steeds 'eender wat', als het haar niet bevalt. In de ruimtelijke ordening blijft de administratie hardnekkig de democratische besluitvorming naast zich neer leggen. Een democratie onwaardig.
De Vlaamse parlementsleden blijven er zich druk over maken dat de administratie het door hen goegekeurde decreet RO tot in de puntjes toepast. Dat lijkt niet 'oplossingsgericht'. Nu zouden ze blijkbaar zelf voor oplossingsgerichte wijzigingen zorgen. Minder werk voor de net opgerichte Raad voor Vergunningsbetwistingen?
Het Nationaal Komitee van Weekendverblijvers en Vaste bewoners (NKWV) bereidt acties voor tegen de plannen van de provincies Antwerpen en Oost-Vlaanderen inzake de weekendverblijven
Het deelnamepercentage van 34,75% wordt aangehaald om de ‘representativiteit’ van de stembusgang bij het referendum over de Lange Wapper op 18/10/2009 in twijfel te trekken. Marc Van Peel (CD&V): "De meeste Antwerpenaars hebben niet gestemd. Wellicht willen zij dat de politici beslissen. We moeten nu een verbeterde versie van de Lange Wapper uitwerken." De gewone sabotage tegen directe democratie.
De meldingsplicht (i.p.v. vergunningsplicht), het as-builtattest en enkele andere bepalingen uit de Codex ruimtelijke ordening zullen pas op 1 april 2010 in werking treden.
Elke gewestplanwijziging is onwettig zonder advies van de Raad van State. Nu heeft het Vlaams parlement per 1 september '09 alle onwettige gewestplanwijzigingen via een decreet gevalideerd. Hetzelfde zal nog gebeuren met alle plannen die om diezelfde reden al door de RvSt zijn vernietigd. Het parlement, in dienst van een administratie die de wetten niet respecteert, in plaats van er op toe te zien dat de uitvoerende macht die wel nakomt. Kan men beter aantonen dat men zichzelf een nutteloos orgaan vindt, en alleen dient om op de stemknop te drukken?
Vandaag publiceert De Standaard een dreigbrief van Carl Decaluwé (CD&V) aan de burgers van Antwerpen. Als ze durven tegen de Lange Wapper stemmen, moeten ze zelf maar voor alle kosten opdraaien. Daar past slechts één antwoord op: neem ontslag als 'volksvertegenwoordiger'.
Onder de Duitse bezetting en hun invloed, met medewerking van ondermeer architect Henry Van de Velde, socialist, en architect Renaat Braem, communist, ontstond de basis voor onze huidige dictatoriale stedenbouw. "Een heroïsch tijdperk was voor de stedebouwkundige aangebroken, de stedebouw zou de grote Kunst van morgen worden. De urbanist was een authentieke projectleider, intuïtief, creatief,… Het welslagen moest worden afgerond door het samengaan van een technische bekwaamheid en een politieke machtsuitoefening in de nobele zin van het woord, dat wil zeggen een belangeloos regeren ten voordele van de gemeenschap en de natie. De stedebouw kon niet verwezenlijkt worden zonder een sterke macht. Stedebouw was het princiep van de wedergeboorte, men stond aan de rand van de Eeuw van de Stedebouw. Zonder macht die een klare wil heeft, ordent, oplegt en overtuigt, was niets mogelijk." Dat wordt duidelijk gedocumenteerd in een lang artikel waar ik hier enkele uittreksels van publiceer, naar aanleiding van de vastelling van de lijst van het 'bouwkundig erfgoed'.
Met de huidige wetgeving zouden onze 'historische' stadskernen nooit kunnen ontstaan zijn, want ervoor was die ruimte uiteraard 'waardevol natuurgebied'. De Middeleeuwers zouden dus nooit een bouwvergunning gekregen hebben voor wat vandaag gedeeltelijk zelfs als 'werelderfgoed' geldt. De huidige mumificerende regelgeving verhindert dus onze verdere ontwikkeling. Voor zogenaamd 'bouwkundig erfgoed', 66.000 panden, komt daar nu nog weer een regelgeving bovenop. De eigenaars mogen niet zomaar hun (evt. juist zeer oude) woning vervangen door een nieuwbouw. De administratie vindt het zelfs niet nodig hen van die nieuwe eigendomsbeperking te informeren. Welkom in dirigistisch Vlaanderen.
De hele Vlaamse pers publiceerde de laatste dagen een artikel over "Bouwkavels alleen nog voor kopers met band met de streek". Een totaal verkeerde informatie.
Kan men zich inbeelden dat de Vlaamse regering weigert een decreet integraal te bekrachtigen, en er zelfs eigenmachtig delen uit schrapt? Dat soort praktijken is echter gangbaar bij ruimtelijke ordening. Na een hele procedure, inclusief openbaar onderzoek, en na definitieve goedkeuring van plannen door de gemeenteraad weigert de administratie dikwijls nog delen te bekrachtigen. Ze schrapt eigenmachtig democratisch tot stand gekomen beslissingen. Vandaag stonden weer drie dergelijke weigeringen in het Staatsblad. Een democratie onwaardig.