Nieuw Pierke - Forum over democratie

De waarde van Verhofstadts bijdrage tot het Franse 'grand débat sur l'identité nationale' ligt precies in zijn poging om de nationale grenzen waarin de meeste politiek-maatschappelijke debatten gevangen blijven te overstijgen.

De kernboodschap van Herzog & Co luidt: de EU overtreedt het subsidiariteitsbeginsel en brengt zo het hele proces van Europese integratie in gevaar. Het stuk is een scherp pleidooi voor een striktere toepassing van het subsidiariteitsbeginsel.

"Onze moskeeën zijn onze kazernes, onze minaretten zijn onze speren, en onze gelovigen zijn onze soldaten" (Erdogan, een citaat van de Turkse schrijver Ziya Gökalp).

Europa moet een “Europese lekenunie” worden om te ontsnappen aan burgeroorlogen tussen “religieuze gemeenschappen"

Volgens de initiatiefnemers van het project ‘Hand in hand tegen huwelijksdwang’ verbiedt de islam gedwongen huwelijken. Wel kunnen huwelijken 'gearangeerd' zijn, zolang er maar geen sprake is van dwang... Echter: "Is er sprake van een voorhuwelijkse seksuele relatie waarvan de gemeenschap op de hoogte is (of dreigt te geraken), dan is een huwelijk van het meisje eigenlijk de enige oplossing. In de context van eergerelateerd geweld is huwelijksdwang dus zowel een bron voor eerconflicten als een maatregel om eerverlies te herstellen." Een tweede blik in de keuken van de 'Europese' islam.

Het Rotterdamse stadsbestuur zegde op 18 aug '09 de samenwerking op met Tariq Ramadan (Wikipedia: 'één van de bekendste Europese moslims'). Een aanleiding om in te gaan op een mogelijke 'Europese islam' en zijn verhouding tot de democratie. Ramadan zou volgens sommigen pleiten voor een onafhankelijke ontwikkeling van de islam in het Westen. Volgens anderen zijn de ideeën van Ramadan niet verzoenbaar met de democratie, is hij een wolf in schapenvacht, een fundamentalistische islamist met een gespleten tong. Wat volgt is een nogal uitgebreide bloemlezing van opinies n.a.v. zijn ontslag en meer in het algemeen over zijn opvattingen, aangevuld met enkele eindnoten. Als basis voor uw eigen oordeelsvorming.

Het Duitse Grondwettelijk Hof sprak zich uit over de vraag of het Lissabon-verdrag met de Duitse grondwet te verzoenen is. Het antwoord is 'ja, maar...'. Een 'maar' met verstrekkende consequenties: als de kerncompetenties en de identiteit van de Duitse staat door nieuwe bevoegdheidstransfers uitgehold worden, moet Duitsland uit de EU stappen. De rechters stellen dat Duitsland ook 'na Lissabon' geen bevoegdheden aan de EU mag overdragen zonder de uitdrukkelijke instemming van het Duitse parlement. Bij overdracht van nieuwe bevoegdheden die tot de kerntaken van de Duitse staat behoren, moeten de Duitse burgers het laatste woord krijgen in een referendum. (Bron: Geert Van Hout)

Eerst klinkt de eis een hoofddoek te mogen dragen in het neutraal onderwijs. Gesteund door een fundamentalistisch-islamitische beweging die weigert zich aan te passen aan onze cultuur is de volgende stap wellicht dat massaal boerka's opduiken in onze steden?

Volgens Dirk Verhofstadt is de toetreding van Turkije tot de Europese Unie noodzakelijk omwille van de rechten en vrijheden van de inwoners van Turkije. Moeten we op basis van die redenering binnenkort een Europese Unie "met alle Chinezen" hebben? De haat jegens de christelijke achtergrond van Europa is de reden voor de stormloop van de gebroeders Verhofstadt tegen de grenzen van dat Europa.

Een recent arrest van het Grondwettelijk Hof handelt over de vraag onder welke voorwaarden een "winnende" partij in een rechtsgeding de kosten die het voor de eigen advocaat heeft gemaakt kan terugvorderen van de "verliezende" tegenpartij. Terwijl eenieder wel recht heeft op een vergoeding van een private partij die hem of haar ten onrechte vervolgt of laat vervolgen, kent de wet geen vergoeding toe ten laste van de staat wanneer iemand door het Openbaar Ministerie ten onrechte wordt vervolgd.

De indruk rijst dat de Belgische overheid het niet meer tot zijn taak ziet om de eigen burgers een bijzondere bescherming te bieden, wat men ook ziet in de ontwikkeling van het uitleveringsrecht. Er is een belangrijk verschil met de Duitse opvatting van de staat als waarborg voor de eigen burgers. Recent weigerde het Bundesverfassungsgericht de uitlevering van een Duitser, ondanks een Europees arrestatiebevel. Ze verklaarde de Duitse wet die het Europese kaderbesluit betreffende het Europees aanhoudingsbevel omzette ongrondwettig. Het Duitse Hof benadrukte dat het een fundamenteel kenmerk is van de grondwettelijke orde dat een staat zijn burgers specifiek moet beschermen.Hoe verschillend de ideologie in het Belgische recht vandaag is kan men zien aan het arrest van het Hof van beroep te Gent over het Vlaams Blok in 2004.

In de lente pleitte Europarlementslid Ivo Belet (CD&V) voor aanzienlijke belastingsvoordelen voor de Belgische voetbalclubs, terwijl de gemiddelde belastingsdruk op de spelerslonen tussen de 11 à 15% ligt. Nu wil hij dat men op Europees niveau een reeks maatregelen neemt en extra controles invoert om het 'bedreigde' voetbal te redden. Tot en met beperkingen op het vrij verkeer van personen binnen de EU. Volgens hem is het 'hervormen of wegdeemsteren'. Hij gaat er zelfs van uit dat de Ieren bij een tweede referendum met het verdrag van Lissabon 'moeten' instemmen, zodat er een 'speciale behandeling' voor het voetbal mogelijk wordt. Laat men het voetbal dan niet beter wegdeemsteren?

De linkse Fransman Christian Darlot ziet België barsten, en meent dat Brussel en Wallonië dan best deel gaan uitmaken van Frankrijk, "als ze dat zelf willen". De Europese Unie is niet democratisch, en volgens hem kunnen alleen de staten een democratische samenleving garanderen. Frankrijk zou er baat bij hebben dat België verdwijnt, want dan zou eindelijk een eind komen aan een staat die alleen bestaat omdat hij als een vijand van Frankrijk werd opgezet. Dat zet hij allemaal uiteen in een omstandige verhandeling over 'De Belgische politieke crisis en het internationaal recht'.

Dat ons land op een keerpunt staat zal voor iedereen zelfs voor de hardnekkigste Belgicisten stilaan duidelijk zijn. Na meer dan een jaar palaveren is het duidelijk dat de politieke macht verstrikt is geraakt in zijn eigen loodzware constructies om de macht voor zichzelf en de erop parasiterende organisaties te behouden. Taal heeft weinig te maken met de impasse veeleer een historisch gegroeid cultureel verschil in inzicht in hoe politieke macht op lange termijn samenhangt met economische macht en sociale welvaart. De bron van de welvaart ligt echter niet bij de politici of bij de overheid maar bij de burger zelf. De koning heeft nu drie wijzen aangeduid die voor de zoveelste keer op de koffie zullen gaan bij diegenen die de oorzaak zijn. Men kan net zogoed bij de duivel te biechten gaan. Het ware veel beter indien ze eens op consultatieronde gingen in Zwitserland. Dit kleine zeer heterogene landje bewijst al eeuwen dat enkel als de macht bij het Volk ligt en niet bij de Natie, dat welvaart stand houdt. De centrale planners van de Europese Commissie zouden best eens meereizen.

Donderdag 10 juli werd in het Vlaams Parlement de Belgische ratificatie van het Lissabon-Verdrag beslecht. De ratificatie ervan is verschillend voor elke Europese lidstaat, maar in België afhankelijk gemaakt van een goedkeuring in de parlementen van de deelstaten en een samenwerkingsakkoord over de implementatie in de Belgische federale staat. Wettelijk is een Europese ratificatie niet meer mogelijk omdat er geen consensus meer is nadat Nederland, Frankrijk en Ierland ofwel de Grondwet ofwel het ervan afgeleide verdrag van Lissabon verworpen hebben. Ook het samenwerkingsakkoord tussen de Belgische deelstaten is er niet. Had het dan nog zin dit verdrag in het Vlaamse Parlement goed te keuren of was dit eerder een symbolische daad?