Ontvang de nieuwsbrief op regelmatige basis
Over autocensuur en taaldictatuur.
De politieke correctheid is een ernstig gevaar voor de vrije meningsuiting, het vrij onderzoek, het wetenschappelijk onderzoek in alle domeinen, en zet een rem op de vooruitging van onze maatschappij. De politieke correctheid verdraait alles en doet de burger in een “vervalst systeem” leven.
Pleidooi voor een carnavaleske benadering van de boerka. Nu het boerkaverbod officieel van kracht is, past enige zelfkritische reflectie over dit bizar stukje wet, dat eigenlijk niets ten gronde oplost. Noch omtrent de plaats van de islam in onze westerse samenleving, noch de associatie van dat kledingstuk met de bedreiging van onze eigen waarden en normen.
Het ‘boerkaverbod' roept fundamentele juridische vragen op. Het is daarom denkbaar dat de wet een toetsing aan de Grondwet of aan internationale verdragen niet zal doorstaan. Bestaat er geen betere aanpak dan de draagsters als criminelen te behandelen? Bovendien: niet alles wat je maatschappelijk onwenselijk vindt, moet ook strafbaar zijn.
Gastauteur Thierry Baudet (Univ. Leiden): "Met de vrijspraak van Wilders heeft de Nederlandse rechter een Europese trend doorbroken. In weerwil van een jarenlange intolerantie ten aanzien van islamkritiek, heeft Nederland zijn traditie een vrijplaats te zijn voor het open debat, eer aangedaan. Want in alle Westeuropese landen werden critici van de islam de afgelopen jaren juist veroordeeld voor het uitdragen van hun standpunt."
De racismewet wordt beter niet zo ruim geformuleerd als nu het geval is. Momenteel geeft de racismewet aanleiding tot toepassingen die volgens het Grondwettelijk Hof ongrondwettig zijn. Dat kan men verhelpen door de beperkende interpretaties die het Hof aan de wet geeft – zoals de vereiste van een kwaadwillige intentie – letterlijk op te nemen in de wet. Kortom: de racismewet opheffen? Neen. Inperken? Graag.
In een gemeenschappelijke verklaring formuleren de 47 regeringen van de landen die het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) erkennen, scherpe kritiek over de bemoeizucht van dat Hof in asiel- en migratiezaken. Op een ministerconferentie in Izmir werd het Hof opgeroepen om zich zo weinig mogelijk te mengen in uitwijzingsdossiers van terroristen en illegalen. "Het Hof in Straatsburg is geen vierde Hof van Beroep, het moet niet opnieuw de feiten van de zaak onderzoeken", zo luidt het. Het komt echter in een volwaardige democratie noch aan rechters noch aan politici toe het laatste woord te hebben over de inhoud en reikwijdte van wetten en verdragen. De ultieme beslissingsmacht hierover moet bij het volk liggen, met bindende referenda.
Aan een teveel aan tegenstrijdige mensenrechten kan een beschaving ten onder gaan. Die uitdijende mensenrechten moeten een halt toegeroepen worden, en tot minimale proporties herleid. Ze zijn van langsom minder een bescherming van de mensen tegen een te opdringerige overheid (recht op vrije meningsuiting, vrijheid van godsdienst, recht op privacy of een eerlijk proces) maar de basis van een strijd van allen tegen allen om zijn geliefkoosd 'mensenrecht' voor de rechter te zien zegevieren als een supergrondrecht. Moeten we daarom niet weg uit alle internationale verdragen en instellingen?
Publiekelijk aanzetten tot haat tegen een religie of een aanhanger van een religie moet vanaf nu volgens een EU-kaderbesluit op dezelfde manier als racisme vervolgd en bestraft worden. De vrije mening komt daarmee in de hele Europese Unie nog meer onder druk. Ook de Raad van Europa, die de waakhond van de mensenrechten zou moeten zijn, propageert maatregelen tegen islamofobie. In de UNO bekokstoven de islamregimes zelfs een totaal verbod op godsdienstkritiek, op straffe van boete en/of gevangenisstraf. Tijd om uit al die instellingen te vertrekken?
De grote kamer van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) hervormde op vrijdag 18 maart het arrest in eerste aanleg en kwam tot het besluit dat Italië kruisbeelden in openbare scholen mag hangen zonder de conventie van de rechten van de mens te overtreden en de vrijheid van godsdienst te schenden. De beslissing al of niet kruisbeelden te hangen ligt binnen de appreciatiemarge van elke staat.
Tom Zwart (Univ. Utrecht): "Door de enorme werklast komen de rechters van het EHRM niet veel buiten de deur. Ze betrekken veel van hun informatie van mensenrechten-ngo’s. De uitspraken lijken vooral gericht op de kring van academici die het Hof intensief volgen. Door de enorme hoeveelheid zaken die het Hof jaarlijks behandelt, ontbreekt het overzicht. Tegenstrijdige uitspraken zijn helaas geen uitzondering."
Thierry Baudet (Univ. Leiden): "Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) in Straatsburg heeft zich de afgelopen jaren ontpopt als een allesverslindend monster dat zonder enige legitimiteit talloze nationale wetten en regelingen buiten werking stelt: democratisch tot stand gekomen asiel- en immigratiebeleid, de reikwijdte van de vrijheid van godsdienst, eventuele grenzen aan de vrijheid van meningsuiting, maar ook regels over huiszoeking en politieverhoor en de inrichting van het openbaar onderwijs. Door onze soevereiniteit via het Europees Hof aan de wilgen te hangen, heeft er dus een ernstige inbreuk op onze democratie plaatsgehad."
Over het Orwelliaanse wereldbeeld van Annemie Turtelboom.
In het “rapport van de Rondetafels van de Interculturaliteit” wordt iedereen opgeroepen om in alle mogelijke situaties van het maatschappelijk leven “redelijke aanpassingen” toe te staan aan “nieuwe minderheidsculturen”, met name om tegemoet te komen aan religieuze overtuigingen en praktijken. Het beginsel van gelijke rechten voor iedereen wordt zo steeds meer vervangen door de toekenning van speciale rechten, waarvan de omvang blijkbaar recht evenredig moet zijn aan de mate waarin men weigert verantwoordelijkheid te nemen.
De zoveelste internationale commissie komt zijn neus steken in de Vlaamse taalwetgeving. Ook nu weer was de aanstoker een Franstalige 'belgische' vereniging, de Ligue des droits de l'homme belge francophone. Volgens La Libre bekritiseert de VN Vlaanderen. Veel juister is: de VN bekritiseert België. Veel ernstiger is dat de VN in het zelfde rapport pleit voor het bestraffen van wie niet van één welbepaalde godsdienst houdt (islamofobie moet strafbaar gesteld worden). Het VN mensenrechtencommissariaat pleit hiermee voor het afschaffen van een fundamenteel mensenrecht, het recht op vrije meningsuiting. Moeten we niet beter uit deze organisatie stappen?