Nieuw Pierke - Forum over democratie

Er is dus solidariteit en 'solidariteit'. Onder dat laatste vallen - zo lijkt het toch - de transferts van Vlaanderen naar Wallonië, die de Gravensteengroep niet bij naam (durft, kan, wil?) noemen. Als de Rode Leeuwen "tricolore muizen geworden zijn", is de Gravensteengroep dan geen groep die alweer een grijze muis baarde? De tekst, geschreven door het jongste lid, een filosofe, munt opnieuw uit in vaagheid. Na vijf keer wordt dat stilaan hun handelsmerk, maar begint het zo relevantie te missen.

Op zaterdag 30 januari 2010 vond in 'De Schelp' van het Vlaams Parlement het colloquium 'O2, De Ordelijke Opdeling - Zuurstof voor Vlaanderen' plaats.

Minstens tussen de regels door viel het de voorbije week te lezen in menig Vlaams commentaar over de zaak-Michel Daerden: dit kan toch alleen nog maar in Wallonië.

Een rapport van het Rekenhof is uiterst kritisch over de gevoerde personeelspolitiek van de Vlaamse overheid. De inspanningen om processen te vereenvoudigen zijn te weinig een hefboom om taken met minder ambtenaren uit te voeren. De onvoldoende optimalisering is volgens het Rekenhof mede de oorzaak van de groei van de Vlaamse ambtenarij sinds 2004 met 10 procent. Een Naamse universiteitsstudie berekent nu ook nog dat Vlaanderen meer van zijn budget uitgeeft aan administratie dan Wallonië. Wil de Vlaamse overheid echt werk maken van een goedkopere en efficiëntere administratie, zodat we economisch competitiever worden? Men kan eraan twijfelen.

Blijkbaar was premier Leterme erop gebrand om de eerste politieke week van het nieuwe jaar in het teken van de staatshervorming te plaatsen. Waarom kondigde hij anders aan dat hij het niét meer over de staatshervorming wil hebben? Geheid kreeg hij enkel daarover nog vragen en werd zijn niet-prioritaire staatshervorming hét nieuwsfeit van de week.

De Zenne was weer even de oude vuile riool, door een niet goed beheerd conflict tussen minister Huytebroeck en Aquiris. Een gelegenheid om over een grondige hervorming van Brussel na te denken. Vlaanderen moet niet alleen de volledige controle over Aquiris krijgen. Heel het Brussels bestuur moet gesaneerd worden. Als toemaat komen hier ook nog een zelfingenomen krant en een dito politicus aan bod.

Denkgroep Res Publica wil publiek debat rond de toekomstige Vlaamse natie aanzwengelen.

De nuchtere politieke evaluatie - die hier gerust ontmaskerend mag worden genoemd - van Vankrunkelsven, door Rik Van Cauwelaert in zijn artikel 'Het belkrediet is op' (Knack, 27.10.09), maakte tegelijkertijd duidelijk hoe verhullend, misleidend en verdovend de niet aflatende stroom van meegaande, politieke lifestylejournalistiek op onze perceptie inwerkt.

De laatste twintig jaar is het aantal jongeren met gehoorproblemen verdrievoudigd. O.a. door oorverdovende festivals. Een zeer ernstig probleem van volksgezondheid: gehoorschade is onomkeerbaar. Er komt nu een 'rondetafelconferentie' tussen ministeries, omdat de normen onduidelijk zijn. Maar waarom heeft het parlement niet zelf de moed om hoorzittingen te organiseren en daarna een decreet op te stellen en goed te keuren, dat duidelijk genoeg is om de uitvoerende macht te verplichten het ook uit te voeren? Dat is toch zijn kerntaak?

Het Oosterweelreferendum is een hoogdag voor de stedelijke en Vlaamse democratie, vindt Filip De Rynck, docent bestuurskunde. De volksraadpleging in Antwerpen is een duur bevochten inbraak van burgers in een ondemocratische aanpak van de BAM en de Vlaamse regering. Ze toont dat gewone burgers buitengewoon kunnen zijn, dat zij in staat zijn om een meer dan volwaardige partij te zijn in de besluitvorming over zelfs de meest complexe projecten, dat zij de rol van abdicerende politici kunnen overnemen. En: 'al onze steden hebben Lange Wappers'.

'Vive le Québec libre!'. 42 jaar geleden riep de Franse president De Gaulle die legendarische woorden uit vanaf het balkon van het stadhuis van Montreal. De opkomende separatisten in Quebec wonnen erdoor aan legitimiteit, maar de Canadese regering was not amused: De Gaulle mocht de rest van zijn reis op zijn buik schrijven.

Er willen nog maar eens Franstalige politici procederen tegen een Vlaams decreet. Dit keer twee leden van het Brussels parlement, tegen het decreet grond- en pandenbeleid. Federale loyaliteit is aan hen niet besteed. Wanneer gaan dergelijke pesterijen nu eindelijk stoppen?

De auteurs van 'Het gekooide Vlaanderen' (DS 1/10/09) hebben ergens wel gelijk. Vlaanderen heeft inderdaad een identiteitsprobleem. Maar misschien ligt dat wel ergens anders dan waar zij dat zo hardnekkig willen zien liggen.

Deze week ben ik aan de beurt bij de 'Stoemp flamand' van Le Soir, een nieuwe rubriek waarin vier Vlaamse stemmen elkaar wekelijks columngewijs afwisselen. Het is de pendant van de chronique francophone, waarin De Standaard op dinsdag Franstalige stemmen aan het woord laat.

De burgemeester van Lennik, Willy De Waele, reageert "met verbazing, of toch niet", op het interview met Elio Di Rupo in De Standaard, waarin deze zegt: “Als de Vlamingen de splitsing van B H V éénzijdig goedkeuren storten ze dit land in een avontuur”. Hierna zijn brief aan Di Rupo.