Nieuw Pierke - Forum over democratie

Het hoofddoekenverbod wordt uitgebreid naar het hele gemeenschapsonderwijs en heel Antwerpen. Maar zijn enkele moslimmeisjes werkelijk een bedreiging voor de idealen van de verlichting? Integendeel, betoogt een groep (linkse) academici, het zijn juist de verlichtingsidealen die te vaak als excuus worden gebruikt voor discriminatie en onderdrukking. Hier hun opiniestuk dat op 12.09.09 in De Standaard verscheen.

In de Standaard van 12 september verdedigt de televisie-journalist die met een undercover-leugen en een verborgen camera een onthaalmoeder met nazi-sympathieën in haar huiskamer "pakte" zijn praktijken met een argument dat toch tot enige reflectie aanleiding mag geven. De apologie geschiedt bovendien anoniem, en daar heb ik ernstige bedenkingen bij, maar daar wil ik het nu even niet over hebben. (NvdR: de journalist heet Robin Ramaekers)

Is een hoofddoek een 'must' van het islamgeloof? Nog meer, zo een hoofddoek kan blijkbaar zelfs volgens sommigen deel uitmaken van 'de identiteit' van een persoon. Terwijl er toch heel veel moslima's in de wereld zonder hoofddoek rondlopen? Mark Grammens: "Onder normale omstandigheden zou een hoofddoekenverbod niet aan de orde mogen zijn, maar als een moslima in het atheneum van Antwerpen verklaart dat de hoofddoek symbool staat voor "de islamitische expansie die door een goddelijke hand wordt gestuurd" (DM, 26.6.09), dan zijn de omstandigheden niet meer normaal." Wie zich uitspreekt tegen het hoofddoekenverbod, krijgt ruim plaats op de opiniebladzijden van de kranten. Plaats dus hier voor andere meningen. Ook voor deze: "met de komst van een hoofddoek in het Brussels parlement hebben de integristen een veldslag gewonnen."

Interactie tussen docent en student, maar ook tussen de studenten onderling, vormt de sleutel tot diepgaande vorming. Zo’n interactie is slechts mogelijk in kleine groepen. Daarom dient een toonaangevende universiteit paal en perk te stellen aan uitwassen, waarbij een monstercollege voor 600 studenten kwalitatief vergelijkbaar is met de projectie van een video, hoe goed de docent zich ook weert.

Het aantal zittenblijvers in het Belgisch Franstalig onderwijs blijft stijgen. Een sterke daling werd slechts eenmalig genoteerd in 1996-1997, toen de leraren staakten... De nieuwste statistieken leren dat het zittenblijven jaarlijks ook steeds meer kost, en nu minstens 334 miljoen euro bedraagt. Bijna de helft hiervan - ca. 160 miljoen euro of 6,4 miljard frank - zou bespaard kunnen worden als het aantal zittenblijvers daalt tot het Vlaamse niveau. Maar dat betekent minder leraren, die politiek benoemd worden. Verder blijven de 'taalbaden' marginaal.

Een werkgroep 'Wallonie-Bruxelles' boog zich een jaar lang over de gemeenschappelijke toekomst en de instellingen van de Franstaligen in België. In hun besluiten, die ze op 15 december '08 voorstelden, pleiten ze wel voor een vereenvoudiging van de politieke instellingen en administaties, maar zonder een enkel concreet voorstel te doen. Behalve alweer de 'essentiële' eis van een uitbreiding van Brussel en een verbinding ervan met Wallonië. Ze stellen ook voor de 'Franse Gemeenschap' een nieuwe naam te geven: 'Federatie Wallonië-Brussel'. Hiermee geven ze aan dat ze, naast een gewenste uitbreiding van Brussel, ook Brussel zelf beschouwen als een gebied dat de Franstaligen toebehoort. Moeten de Vlaamse partijen hierop niet snel met een 'NON' reageren? (Aanvulling op 18.12)

Ierland geeft ongeveer 45% minder uit voor het basis- en het lager secundair onderwijs dan België, met toch betere resultaten in de PISA testen. Volgens een studie van de Nationale Bank (NBB). Zou het kunnen dat Vlaanderen evenzeer het geld over de balk gooit in zijn onderwijs als Franstalig België? Er is volgens de NBB een marge voor verbetering, zowel in het onderwijs, de gezondheidszorg als op het vlak van openbare orde en veiligheid. Of dacht u van niet?

'Terug naar school'. "Het onderwijssysteem faalt in zijn belangrijkste opdracht: de mogelijkheid bieden om een actief burger te worden." Dat zou moet blijken uit een enquête bij laatstejaars secundair onderwijs. Als 18-jarigen 'missen ze bepaalde maatschappelijke kennis' als ze niet weten hoeveel procent van de Indianen stierven bij de verovering van Amerika in de 16e eeuw, in welk toestel er een elektrische motor zit ('meerdere antwoorden mogelijk') of nog hoeveel barrels olie een Chinees jaarlijks verbruikt. Moeten de leerlingen nu al voorbereid worden voor Blokken, of een andere TV-quiz? De resultaten van die enquête was de inhoud van een van meerdere rommel-artikels in de 'kwaliteitskranten', naar aanleiding van het nieuwe schooljaar .

'Terug naar school'. Aanleiding voor de federatie van ouderverenigingen van het Franstalig officiëel onderwijs (Fapeo) om - eindelijk - de belabberde situatie van het Franstalig onderwijs aan de kaak te stellen. Fapeo wil af van de 'cultuur van de mislukking', waarbij een op de vier leerlingen minstens twee keer overzit, en wil een 'cultuur van het slagen' invoeren. Wie niet meekan komt vandaag volgens hen ook nog eens veel te snel in 'vuilbakscholen' terecht. Het werd meer dan tijd voor een reactie in eigen midden, want de PISA-testen rangschikt het officiëel Franstalig onderwijs als voorlaatste van de 39 onderzochte landen. Of de reactie van Fapeo iets zal opleveren moet men helaas betwijfelen, zolang PS-ministers op onderwijs alle jobs verdelen. Gevolg: Vlaamse transferts naar de Waalse werkloosheid, door hun slecht onderwijs.

Vier decennia na Leuven Vlaams, veertig jaar na mei ’68, staat een Leuvens minister op de barricaden om de Engelse taal een breder forum te bieden in onze universiteiten. Vraag is hoever een gemeenschap in haar belangrijkste educatieve context afstand mag nemen van haar moedertaal? Dat de meeste Vlaamse docenten de Engelse taal onvoldoende machtig zijn, werd reeds meermaals geduid. Laat docenten goed Nederlands hanteren, geen dialect doch evenmin overwegend Engels of Frans, zodat ze studenten tot voorbeeld dienen. Eerst dus beter Nederlands, dan pas beter Engels, honni soit qui mal y pense.

Met de voornamelijk onder socialistische ministers in de laatste twintig jaar doorgevoerde hervormingen in het Nederlands onderwijs heeft volgens een parlementaire commissie de overheid haar kerntaak, het zeker stellen van de kwaliteit van het onderwijs, ernstig verwaarloosd. Een falend beleid met desastreuse gevolgen. Een verhoging van het algemene onderwijspeil is niet gehaald, en er is een dalende trend van het niveau van taal en rekenen/wiskunde. "Het onderwijs is het slachtoffer geworden van een meedogenloze groep sektariërs die meende de wijsheid in pacht te hebben," zegt een oud-schooldirecteur. Een aanleiding om ook het Vlaams onderwijsbeleid eens grondig door te lichten?

De wet van het getal: academische vorming via kleinschalige interactie. De Vlaamse onderwijsminister pleit voor rationalisering in het hoger onderwijs. Met een kunstgreep op basis van het aantal studiepunten, verplicht hij onze kleinere universiteiten en hogescholen tot fusie. Op zich is de drang tot rationalisering niet enkel modieus, maar ook zinnig, op voorwaarde dat de voordelen opwegen tegen de nadelen. En daar wringt het schoentje.

Di Rupo is terug van weggeweest. Dankzij hardnekkige, dogmatische Vlamingen en nee-schuddende Walen is de, door velen gewenste, oppositiekuur van de Waalse socialisten niet doorgegaan. Een unieke kans om de middeleeuwse arbeidsmarktreglementering en scheefgetrokken fiscaliteit aan te pakken is daarmee verloren gegaan. België zal verder dalen in de competitiviteitindex voorspelt, terecht, de KBC. Van de 15 de plaats zijn we al gegleden naar de 31ste plaats in vijf jaar tijd.

Nog meer dan vorige ministers van onderwijs lijkt de huidige ernstige verschijnselen van ADHD te vertonen. Kunnen we niet zonder minister?

"Het is dan ook niet langer duldbaar een Vlaams onderwijsbeleid gevangen te houden in de wurggreep van één Franstalige partij, met name de PS, die in de schoot van de unitaire Schoolpactcommissie misbruik maakt van het vetorecht." (L'histoire se répète..)